Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

II AKa 445/24

Sądy powszechne2025-05-29
Sygnatura
II AKa 445/24
Data orzeczenia
2025-05-29
Rodzaj
SENTENCE

Sędziowie

Artur TomaszewskiJanusz GodzwonPiotr Kaczmarek (PRESIDING_JUDGE)

Podstawa prawna

Treść orzeczenia

<p>Sygnatura akt II AKa 445/24</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 29 maja 2025 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny we Wrocławiu II Wydział Karny w składzie:</strong> </p> <p>Przewodniczący sędzia SA Piotr Kaczmarek</p> <p>Sędziowie: SA Janusz Godzwon (spr.)</p> <p>SA Artur Tomaszewski</p> <p>Protokolant: Wiktoria Dąbrowicz</p> <p> <strong> <!-- -->przy udziale prokuratora Prokuratury <span class="anon-block"> (...)</span> Dariusza Sulikowskiego</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->po rozpoznaniu 29 maja 2025 r. </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->sprawy <span class="anon-block">M. B. (1)</span> oskarżonego o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 137;art. 137 § 2)">art. 137 § 2 k.k.</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->od wyroku Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->z dnia 4 października 2024 r. sygn. akt III K 162/23</strong> </p> <p>I.  <strong> <!-- -->zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, iż na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 66;art. 66 § 1)">art. 66 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67;art. 67 § 1)">art. 67 § 1 k.k.</a> postępowanie karne wobec <span class="anon-block">M. B. (1)</span> o to, że w dniu 18 maja 2022 r. około godziny 15.40 w <span class="anon-block">J.</span> po zdjęciu flagi państwowej Ukrainy wystawionej publicznie poprzez wywieszenie jej na budynku Ratusza Miejskiego <span class="anon-block">J.</span> decyzją Prezydenta Miasta <span class="anon-block">J.</span>, znieważył publicznie tę flagę wrzucając ją do kosza na śmieci tj. przestępstwo <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 137;art. 137 § 2)">art. 137 § 2 k.k.</a> warunkowo umarza na okres próby 2 (dwóch) lat;</strong> </p> <p>II.  <strong> <!-- -->w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; </strong> </p> <p>III.  <strong> <!-- -->zasądza od oskarżonego <span class="anon-block">M. B. (1)</span> na rzecz Skarbu Państwa 20 zł tytułem wydatków postępowania odwoławczego oraz wymierza mu opłatę w wysokości 100 zł.</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. B. (1)</span> </strong>został oskarżony o to, że :</p> <p> <strong> <!-- -->w dniu 18 maja 2022r. w <span class="anon-block">J.</span> usunął i znieważył flagi Ukrainy wystawione publicznie przez Urząd Miasta <span class="anon-block">J.</span>, </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 137;art. 137 § 2)">art. 137 § 2 k.k.</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze wyrokiem z dnia 4 października 2024 r., sygn.. akt: III K 162/23 orzekł:</strong> </p> <p>I.  uznał oskarżonego <span class="anon-block">M. B. (1)</span> za winnego tego, że: w dniu 18 maja 2022 r. około godziny 15.40 w <span class="anon-block">J.</span> po zdjęciu flagi państwowej Ukrainy wystawionej publicznie poprzez wywieszenie jej na budynku Ratusza Miejskiego <span class="anon-block">J.</span> decyzją Prezydenta Miasta <span class="anon-block">J.</span>, znieważył publicznie tę flagę wrzucając ją do kosza na śmieci tj. występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 137;art. 137 § 2)">art. 137 § 2 k.k.</a> i za to na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 137;art. 137 § 2)">art. 137 § 2 k.k.</a> wymierzył mu karę 80 (osiemdziesięciu) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki dziennej grzywny na 30 (trzydzieści) złotych;</p> <p>II.  na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 3;art. 3 ust. 1)">art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych</a> zasądził od oskarżonego <span class="anon-block">M. B. (1)</span> na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe, w tym 240 złotych opłaty.</p> <p> <strong> <!-- -->Apelację od tego wyroku wniósł obrońca oskarżonego, zarzucając:</strong> </p> <p>1)  <strong> <!-- -->błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia i mogący mieć istotny wpływ na treść orzeczenia, poprzez dowolną ocenę przeprowadzonych dowodów dokonaną z naruszeniem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">410 k.p.k.</a>, skutkującą uznaniem, że: </strong> </p> <p>a)  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. B. (1)</span> w 18 maja 2022 r. w <span class="anon-block">J.</span> pod budynkiem Ratusza Miejskiego wszedł na murek i zdjął dwie flagi państwowe Ukrainy, a następnie jedną z nich wrzucił do betonowego kosza na śmieci, podczas gdy ze zgromadzonego materiału dowodowego nie wynika kto zdjął flagi, a także aby jedna z nich została wrzucona do kosza na śmieci; </strong> </p> <p>b)  <strong> <!-- -->działanie sprawcy nacechowane było zamiarem bezpośrednim; sprawca wrzucając flagę państwową Ukrainy do kosza na śmieci chciał znieważyć symbol narodowy Ukrainy i to stanowiło motywacje jego działania, wyczerpując tym samym znamiona przestępstwa określonego w przepisie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 137;art. 137 § 2)">art. 137 § 2 k.k.</a>, podczas gdy analiza okoliczności przedmiotowego zdarzenia przeprowadzona w oparciu o całokształt materiału dowodowego sprawy, w tym w szczególności utrwalony zapis monitoringu przedstawiający przebieg zdarzenia, zeznania świadków oraz postawa oskarżonego w szczególności treść jego komentarza do zdarzenia umieszczona na profilu społecznościowym, prowadzą do wniosku, iż sprawca nie obejmował swoim zamiarem, znieważenia flagi państwowej Ukrainy, a jego jedynym celem jego działania było wyłącznie zdjęcie flagi z budynku Urzędu <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">J.</span>. </strong> </p> <p>c)  <strong> <!-- -->zrzuty ekranu w powiązaniem z nagraniem monitoringu i protokołem jego oględzin dają postawy do ustalenia, że osobą, która zdjęła flagi z budynku ratusza jest oskarżony, podczas gdy jakość nagrania monitoringu, zrzutu ekranu oraz fotografii (dodatkowo twarz zasłonięta czapką z daszkiem) uniemożliwia ustalenie w sposób nie budzący wątpliwości, tożsamości osoby która została na nich uwidoczniona. </strong> </p> <p>d)  <strong> <!-- -->niewątpliwie decyzję o wywieszeniu flag państwowych Ukrainy podjął Prezydent Miasta <span class="anon-block">J.</span>, podczas gdy ze zgromadzonych dowodów taka okoliczność nie wynika. </strong> </p> <p>e)  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. B. (1)</span> jest osobą karaną podczas gdy orzeczone wobec oskarżonego kary uległy zatarciu z mocy prawa. </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Podnosząc powyższe zarzuty, apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie <span class="anon-block">M. B. (1)</span> od przypisanego mu czynu.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje. </strong> </p> <p>Zanim Sąd Apelacyjny ustosunkuje się do zarzutów apelacji, należy stwierdzić, iż Sąd I instancji słusznie zmienił opis czynu zarzuconego oskarżonemu. Prokurator oskarżył M.<span class="anon-block">B.</span> o usunięcie i znieważenie flagi Ukrainy czyli przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 137;art. 137 § 2)">art. 137 § 2 k.k.</a> Strona przedmiotowa tego przestępstwa polega na znieważaniu, niszczeniu, uszkadzaniu lub usuwaniu godła, sztandaru, chorągwi, bandery, flagi lub innego znaku państwa obcego, wystawionych publicznie przez przedstawicielstwo tego państwa lub na zarządzenie polskiego organu władzy. Zgodnie z zasadą wzajemności wyrażoną w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 138;art. 138 § 1)">art. 138 § 1 k.k.</a> warunkiem odpowiedzialności karnej ta wzajemność musi być zapewniona przez państwo obce.</p> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">Kodeks Karny</a> Ukrainy w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 338;art. 338 ust. 2)">art. 338 ust. 2</a> stanowi, iż podlega karze publiczne znieważenie oficjalnie ustanowionej lub wywieszonej flagi lub herbu obcego państwa. Zasada wzajemności została więc niewątpliwie zachowana. Jednocześnie jednak należy mieć na uwadze, iż przepis powyższy nie przewiduje odpowiedzialności karnej za usunięcie flagi jak w przypadku <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 137;art. 137 § 2)">art. 137 § 2 k.k.</a> </p> <p>Jak stwierdza P.Hofmański w: Filar Marian (red.), <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">Kodeks karny</a>. Komentarz, wyd. V, WK 2016: „ Podobnie warunkiem stosowania <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 137;art. 137 § 2)">art. 137 § 2</a> - w wypadku popełnienia przestępstwa określonego w tym przepisie na szkodę państwa obcego - jest to, aby państwo, na którego szkodę zostało ono popełnione, zapewniało wzajemność. Wzajemność zapewniona jest wówczas, gdy w państwie tym polskie godło, sztandar, chorągiew, bandera, flaga lub inny znak podlegają ochronie analogicznej do tej, jaką zapewnia Polska”.</p> <p>Prawidłowo więc Sąd Okręgowy przypisał oskarżonemu tylko znieważenie flagi Ukrainy, zastępując użyte w akcie oskarżenia określenie „usunął” sformułowaniem „po zdjęciu flagi”. W tej sytuacji przedmiotem prawno-karnej oceny może być jedynie, to czy doszło do znieważenia flagi, a nie to czy oskarżony ją usunął w rozumieniu ustawowego znamienia czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 137;art. 137 § 2)">art. 137 § 2 k.k.</a> </p> <p>Przechodząc do oceny zarzutów apelacji obrońcy oskarżonego, to na uwzględnienie zasługuje tylko zarzut podniesiony w punkcie 1e czyli błędnego ustalenia przez Sąd I instancji, że <span class="anon-block">M. B.</span> jest osobą karaną. Pozostałe zarzuty ocenić trzeba jako bezpodstawne.</p> <p>Za bezzasadny należy w szczególności uznać zarzut błędu jakiego miał się dopuścić Sąd I instancji, ustalając, że to właśnie oskarżony zdjął flagi z budynku Ratusza Miejskiego w <span class="anon-block">J.</span> a następnie jedną z nich wrzucił do kosza.</p> <p>Zgodzić się można z autorem apelacji, iż jakość nagrania z monitoringu nie jest najlepsza. Wbrew opinii obrońcy umożliwia jednak rozpoznanie rysów twarzy i stwierdzenie Sądu Okręgowego o odpowiadaniu wizerunku sprawcy z wizerunkiem oskarżonego nie zostało zdaniem Sądu odwoławczego skutecznie zakwestionowane. Również wbrew stanowisku apelującego umieszczenie na portalu społecznościowym wpisu o przedmiotowym zdarzeniu z fotografiami świadczyć może również o sprawstwie oskarżonego. Przede wszystkim jednak wskazać trzeba na zeznania ówczesnego pracownika Urzędu Miejskiego <span class="anon-block">T. D.</span>. Stwierdził on m.in. (k. 40,118-119), że został powiadomiony przez pełniącego w tym dniu dyżur w urzędzie <span class="anon-block">M. N.</span>, iż flaga został zdjęta przez <span class="anon-block">M. B.</span>, który był znany pracownikom Ratusza już wcześniej. Bezzasadny w związku z powyższym jest także zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, o którym mowa w punkcie 1c apelacji.</p> <p>W tym stanie rzeczy nie można mówić o błędnym ustaleniu przez Sąd Okręgowy, iż to oskarżony był tą osobą, która zdjęła flagę i umieściła ją w koszu. Ten ostatni fakt wynika wprost z nagrania monitoringu Urzędu Miejskiego w <span class="anon-block">J.</span>.</p> <p> Nie można również zgodzić się z zarzutem podniesionym w punkcie 1b apelacji.</p> <p>Być może głównym motywem działania oskarżonego było usunięcie flagi obcego państwa z budynku polskiego urzędu, w tym przypadku budynku Urzędu Miasta <span class="anon-block">J.</span>. Nie sposób jednak nie zauważyć, iż na tej czynności zachowanie M.<span class="anon-block">B.</span> się nie zakończyło. Jeżeli nawet jako obywatel nie zgadzał się z decyzją Prezydenta <span class="anon-block">J.</span> o wywieszeniu flagi Ukrainy, to należało podjąć działania prawne przewidziane chociażby w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19600300168" title="Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 1960 r. Nr 30, poz. 168 ()">kodeksie postępowania administracyjnego</a>. Oskarżony wybrał jednak inną drogę – prowadzącą w konsekwencji do naruszenia prawa karnego. Po zdjęciu flag jedną z nich umieścił w koszu na śmieci. Taka czynność trudno nazwać inaczej niż znieważeniem flagi Ukrainy. Bez znaczenia dla prawno-karnej oceny czynu jest, iż zaraz na widok pracownika Urzędu M.<span class="anon-block">B.</span> wyjął flagę i obie mu wręczył. Czas na jaki oskarżony włożył flagę do kosza nie ma znaczenia dla bytu przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 137;art. 137 § 2)">art. 137 § 2 k.k.</a>, może mieć co najwyżej znaczenie dla oceny stopnia społecznej szkodliwości. Należy podkreślić, że o zamiarze znieważenia przemawia zachowanie w wyżej opisany sposób. Gdyby rzeczywiście M.<span class="anon-block">B.</span> takiego zamiaru nie miał mógł flagi po ich zdjęciu zanieść i wręczyć od razu pracownikowi Ratusza pełniącemu dyżur, mógł je też np. położyć na znajdującym się obok murku. To właśnie z uwagi na sposób zachowania można oskarżonemu przypisać bezpośredni zamiar znieważenia flagi Ukrainy. Nie popełnił wobec tego błędu w ustaleniach faktycznych Sąd I instancji taki zamiar M.<span class="anon-block">B.</span> ustalając.</p> <p>W zarzucie 1d autor apelacji kwestionuje sam fakt wydania przez Prezydenta <span class="anon-block">J.</span> decyzji o wywieszeniu flagi na budynku urzędu miasta. Zdaniem obrońcy istnieją wątpliwości wynikające ze sprzeczności w zeznaniach pracowników Urzędu co do tego, iż decyzja powyższa rzeczywiście była wydana przez prezydenta. Faktycznie w zeznaniach T.<span class="anon-block">D.</span> i <span class="anon-block">D. L.</span> można się dopatrzeć pewnych rozbieżności co do faktu przekazania im decyzji. Z obu wypowiedzi wynika jednak jasno, iż nie może być wątpliwości co do wydania decyzji przez Prezydenta <span class="anon-block">J.</span>. W ocenie Sądu Apelacyjnego nie może przy tym budzić wątpliwości rozumienie pojęcia „ polski organ władzy” jak tego wymaga przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 137;art. 137 § 2)">art. 137 § 2 k.k.</a> Określnie to należy rozumieć szeroko, a nie ograniczać jedynie do Prezesa Rady Ministrów, ministrów, Prezydenta Państwa czy innych naczelnych organów władzy. Takie stanowisko zajmuje np. P.Hofmański w: Filar Marian (red.), <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">Kodeks karny</a>. Komentarz, wyd. V, WK 2016: „Wyrażenie "polski organ władzy" zostało użyte w znaczeniu ogólnym. Chodzi tu zatem także o organy administracji państwowej różnego szczebla oraz o polskie organy samorządowe.”. Pojęcie zarządzenia winno przy tym być interpretowane autonomicznie jako rezultat procesu decyzyjnego uprawnionego organu ,nie zaś wymóg co do np. określnej formy (np. pisemności).</p> <p>Jak już wyżej wskazano na uwzględnienie zasługuje tylko zarzut podniesiony w punkcie 1e czyli błędnego ustalenia przez Sąd I instancji, że <span class="anon-block">M. B.</span> jest osobą karaną. Faktem jest, iż z danych o karalności wynika, iż oskarżony był dwukrotnie karany: w 2018 roku i w 2022 roku, w obu przypadkach na karę grzywny. Jak jednak ustalono w trakcie postępowania odwoławczego (zob. zapisek urzędowy na k. 156) oskarżony obie te kary wykonał uiszczając grzywny w dniach 13.01.2021 i 19.06.2023 roku. Zgodnie zaś z przepisem art. 107 § 4a w razie skazania na grzywnę zatarcie skazania następuje z mocy prawa z upływem roku od wykonania lub darowania kary, albo od przedawnienia jej wykonania. W odniesieniu do oskarżonego zatarcie skazania nastąpiło więc z upływem 19.06.2024 roku i od tej daty jest on osobą niekaraną.</p> <p>Ta okoliczność nakazywała Sądowi Apelacyjnemu rozważenie, czy dla osiągnięcia celów postępowania karnego w zakresie prewencji ogólnej i szczególnej niezbędne jest wymierzenie kary – nawet tak w gruncie symbolicznej jaką orzekł Sąd I instancji.</p> <p>Analiza okoliczności podmiotowych i przedmiotowych pozwala na wyciągnięcie wniosku, iż bardziej uzasadnione będzie zastosowanie wobec M.<span class="anon-block">B.</span> środka probacyjnego w postaci warunkowego umorzenia postępowania.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 66;art. 66 § 1)">art. 66 § 1 k.k.</a> sąd może warunkowo umorzyć postępowanie karne, jeżeli wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości, a postawa sprawcy niekaranego za przestępstwo umyślne, jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa. Według <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 66 § 2)">§ 2</a> warunkowego umorzenia nie stosuje się do sprawcy przestępstwa zagrożonego karą przekraczającą 5 lat pozbawienia wolności.</p> <p>Przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 137;art. 137 § 2)">art. 137 § 2 k.k.</a> zagrożone jest karą grzywny, karą ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku. Jak z tego widać ustawodawca nie zalicza tego przestępstwa do czynów o znacznym stopniu społecznej szkodliwości. W oparciu o przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 59)">art. 59 k.k.</a> możliwe jest nawet odstąpienie od wymierzenia kary i orzeczenie tylko środka karnego.</p> <p>W niniejszej sprawie okoliczności popełnienia czynu nie budzą wątpliwości. Nie przeczy temu fakt, iż oskarżony nie przyznał się do winy. Zarówno w literaturze jak i orzecznictwie przyjęto, iż ten brak wątpliwości co do okoliczności popełnienia czynu nie jest uzależniony od przyznania się sprawcy do jego popełnienia. Przywołać tu można np. aktualną do dzisiejszego dnia tezę zawartą w wyroku Sądu Najwyższego w składzie 7 sędziów z 11 lipca 1985 roku w sprawie RNw 17/85: „Nieprzyznanie się oskarżonego do popełnienia zarzucanego mu przestępstwa, nie stanowi przeszkody do warunkowego umorzenia postępowania karnego, jeżeli w świetle ustalonych okoliczności sprawy fakt popełnienia tego przestępstwa nie budzi wątpliwości i jeżeli pozostałe wymagania <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 27)">art. 27 k.k.</a> (obecnie 66 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">k.k.</a> - przypis) zostały spełnione”. Z taką właśnie sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. W części uzasadnienia odnoszącej się do zarzutów apelacji wskazano na dowody potwierdzające nie tylko sprawstwo M.<span class="anon-block">B.</span>, ale i istotne okoliczności czynu.</p> <p>W ocenie Sądu odwoławczego wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne. Wyżej była już mowa o ustawowym zagrożeniu przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 137;art. 137 § 2)">art. 137 § 2 k.k.</a> Oczywiście to jeszcze samo w sobie nie przesądza automatycznie o tym, iż wina i społeczna szkodliwość danego, konkretnego czynu nie są znaczne, tym niemniej nie można tego faktu nie brać pod uwagę. Oceniając stopień winy Sąd Apelacyjny dostrzega, iż znieważenie flagi Ukrainy nastąpiło 3 miesiące po agresji zbrojnej Rosji na ten kraj, co chyba budzi największe emocje. Z drugiej jednak strony analiza nagrania z monitoringu Urzędu Miasta <span class="anon-block">J.</span> pozwala na ustalenie, iż zachowanie M.<span class="anon-block">B.</span> polegało na włożeniu (nie wrzuceniu) flagi do kosza drzewcem w dół, a następnie po kilku sekundach wyciągnięciu jej i oddaniu pracownikowi urzędu. Nie towarzyszyły temu (spotykane często przy tego rodzaju przestępstwach) zachowania znieważające takie jak oplucie flagi, czy też wykonywanie na jej tle obscenicznych gestów. Powyższe okoliczności powodują, iż stopień winy i społeczną szkodliwość czynu trudno uznać za znaczne.</p> <p>M.<span class="anon-block">B.</span> w świetle prawa jest niekarany. Jego sposób życia wynikający z prezentowanych poglądów na świat, nie świadczy pomimo wszystko o istotnej demoralizacji tj. takiej która wymagałaby wymierzenia kary <em> <!-- -->sensu stricte</em>. W ocenie Sądu odwoławczego jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia oskarżonego uzasadniają przypuszczenie, że pomimo warunkowego umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa. Przemawia za tym chociażby fakt, iż od 18 maja 2022 roku nie naruszył on porządku prawnego.</p> <p>Sąd Apelacyjny miał przy tym na uwadze zwłaszcza osiągnięcie celów wychowawczych i zapobiegawczych. Utrzymanie wyroku Sądu I instancji oznaczałoby oczywiście pewną dolegliwość finansową dla oskarżonego. Nie sposób jednak pominąć, iż po uiszczeniu grzywny wymiar sprawiedliwości praktycznie straciłby kontrolę nad jego dalszym zachowaniem. Inaczej wygląda sytuacja w przypadku środka probacyjnego jakim jest warunkowe umorzenie postępowania. Oskarżony musi bowiem mieć świadomość, iż zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 68;art. 68 § 1)">art. 68 § 1 k.k.</a> sąd podejmuje postępowanie karne, jeżeli sprawca w okresie próby popełnił przestępstwo umyślne, za które został prawomocnie skazany. Podjęcie postępowania jest w takiej sytuacji obligatoryjne i niekoniecznie musi się skończyć orzeczeniem grzywny, ale orzeczeniem kary surowszego rodzaju. Przepis ten w kolejnych paragrafach przewiduje także fakultatywne podjęcie warunkowo umorzonego postępowania w określonych sytuacjach. Warunkowe umorzenie postępowania daje więc dużą szansę na powstrzymanie się oskarżonego w okresie próby 2 lat od zachowań niezgodnych z prawem.</p> <p>Mając te okoliczności na względzie Sąd odwoławczy zmienił zaskarżony wyrok na podst. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 66;art. 66 § 1)">art. 66 § 1 k.k.</a> warunkowo umarzając postępowanie karne o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 137;art. 137 § 2)">art. 137 § 2 k.k.</a> polegający na znieważeniu wystawionej publicznie flagi państwowej Ukrainy. W pozostałym zakresie zaskarżony wyrok (a więc przypisania sprawstwa, oceny prawnokarnej, rozstrzygnięcia w zakresie wydatków) utrzymano w mocy. Na podst. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 627)">art. 627</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 629;art. 634)">art. 629 i 634 k.p.k.</a> zasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa zryczałtowane koszty postępowania odwoławczego (20zł ), zaś opłata została wymierzona na podst. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 7)">art. 7 Ustawy o opłatach w sprawach karnych</a>.</p> <table> <colgroup> <col width="231"/> <col width="233"/> <col width="235"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->SSA Janusz Godzwon</strong> </p> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->SSA Piotr Kaczmarek</strong> </p> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->SSA Artur Tomaszewski</strong> </p> </td> </tr> </table> </div>