II SA/Ke 499/09

SENTENCJA Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Dnia 5 października 2009 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 5 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. S. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi S. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: zwolnić skarżącą od kosztów sądowych w całości. UZASADNIENIE S. S. do swojej skargi decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki dołączyła urzędowy formularz PPF, w którym wniosła o zwolnienie jej od kosztów sądowych. Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe razem z dorosłą wnuczką. Skarżąca pobiera emeryturę w wysokości 1039,28 zł brutto (885 zł netto) miesięcznie. Jej wnuczka zarabia około 700 zł miesięcznie. Wnioskodawczyni nie wykazała innego majątku poza domem wielkości 139 m kw i działką rolną o powierzchni 0,52 ha. Wnioskodawczyni leczy się na choroby tarczycy, miażdżycę, zwyrodnienie stawów i w związku z tym na zakup leków wydaje 150 zł miesięcznie. Zgodnie z art. 245 § 1 i art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Udowodnienie okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy należy do wnioskodawcy. Biorąc pod uwagę sytuację majątkową i życiową, wnioskodawczyni, w tym niski dochód, posiadanie jedynie współwłasności nieruchomości, zły stan zdrowia wiążący się z dużymi wydatkami na zakup leków uznano, że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, a zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 1 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.