Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

II SA/Kr 501/14

Sądy administracyjne2014-04-30
Sygnatura
II SA/Kr 501/14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia
2014-04-30
Rodzaj
Postanowienie WSA w Krakowie

Sędziowie

Monika Rudzka

Rozstrzygnięcie

zwolniono od kosztów i ustanowiono adwokata

Treść orzeczenia

SENTENCJA Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. C. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. C. na decyzję Wojewody [...] z dnia 13 lutego 2014 r. nr: [...] w przedmiocie odmowy zwrotu działki p o s t a n a w i a I) zwolnić skarżącą od kosztów sądowych; II) ustanowić dla skarżącej adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w K. UZASADNIENIE Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek J. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach zawartego w formularzu "PPF" wynika, że skarżąca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jej miesięczny dochód z tytułu emerytury wynosi 1.377,90 zł. Skarżąca nie posiada żadnego majątku, nie dysponuje oszczędnościami, ani przedmiotami wartościowymi. Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżąca podniosła, iż jest wdową pozostającą na własnym utrzymaniu, a jej jedynym dochodem jest emerytura w wysokości 1.377,90 zł. Wnioskodawczyni mieszka sama w starym, wybudowanym przed wojną domu, będącym własnością jej syna. Strona ma potwierdzone notarialnie prawo dożywotniego zamieszkiwania w tym domu. Pokrywa ona następujące koszty utrzymania: energia elektryczna 142,98 zł, gaz (za miesiąc luty 2014 roku) 177,31 zł. W związku z wiekiem skarżącej (85 lat) i stanem zdrowia wydaje ona miesięcznie kwotę 250 zł na zakup niezbędnych lekarstw. Skarżąca nie posiada żadnych nieruchomości, ani cennych ruchomości. Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje: Instytucja przyznania prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym ma na celu zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na trudną sytuację finansową nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie we własnym zakresie. Przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) następuje w określonych przypadkach. W zakresie całkowitym, gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W zakresie częściowym zaś, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny. W niniejszej sprawie skarżąca domaga się przyznania prawa pomocy w pełnym zakresie obejmującym zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienia na jej rzecz pełnomocnika z urzędu. W ocenie orzekającego J. C. uwiarygodniła w sposób wystarczający, że spełnia przesłanki przyznania jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżąca jest osoba starszą, liczącą 8.. lat i schorowaną. Nie dysponuje ona żadnymi składnikami majątkowymi. Jedynym źródłem jej utrzymania jest świadczenie emerytalne w wysokości 1.377,90 zł. Biorąc pod uwagę wydatki skarżącej ponoszone na utrzymanie i konieczne leczenie, z uzyskiwanych środków finansowych strona nie jest w stanie poczynić żadnych oszczędności na pokrycie kosztów sądowych, czy też wynagrodzenie pełnomocnika z wyboru. Okoliczności te wskazują jednoznacznie, że skarżąca nie należy do osób majętnych i nie jest w stanie wygospodarować jakichkolwiek środków finansowych na koszty związane z zainicjowanym postępowaniem sądowym. Biorąc powyższe pod uwagę uznano, że w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie w całości od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu, dlatego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a.