II SA/Sz 988/09

SENTENCJA Dnia 9 października 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 9 października 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku K. B. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie z Jego skargi na postanowienie Wojewody z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie wymeldowania p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...], Nr [...], doręczonym K.B. w dniu [...], Wojewoda [...] stwierdził uchybienie terminu do wniesienia przez K.B. odwołania od decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie wymeldowania z lokalu przy ul. [...] w [...]. Na powyższe postanowienie w dniu [...] K.B. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Jednocześnie ze skargą K.B. złożył wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] otrzymał w dniu [...]. Termin do jego zaskarżenia wynosił 30 dni. Skarżący nie mógł jednak w przepisanym terminie zaskarżyć niniejszego postanowienia, co uniemożliwiło szereg niesprzyjających okoliczności. Przeszkodą okazały się dni wolne od pracy występujące w terminie. Skarżący zaznaczył także, że był hospitalizowany, co w znacznym stopniu utrudniło dochowanie terminu. Ponadto był przesłuchiwany w Komendzie Policji oraz w Prokuraturze Rejonowej. Na potwierdzenie powołanych okoliczności skarżący załączył do wniosku kserokopie: Karty informacyjnej leczenia szpitalnego w dniach [...] w Samodzielnym Publicznym Specjalistycznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej [...] oraz postanowienie Asesora Prokuratury Rejonowej z dnia [...] Nr [...]w przedmiocie zastosowania wobec K.B. środka zapobiegawczego w postaci dozoru policji oraz obowiązku stawiennictwa w Komisariacie Policji dwa razy w tygodniu, zakazu opuszczania kraju, połączonego z zakazem wydania paszportu oraz zakazu wdzierania się do lokalu mieszkalnego w [...] przy ul. [...]. Skarżący wskazał przy tym, że drugie zaświadczenie lekarskie jest chwilowo niedostępne, z uwagi na oczekiwanie na odpis z archiwum. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Postępowanie przed sądem administracyjnym toczy się według przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, z późn. zm.). Zgodnie z art. 86 § 1, art. 87 oraz art. 88 przywołanej ustawy, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W niniejszym piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd w drodze postanowienia odrzuca na posiedzeniu niejawnym. W przedmiotowej sprawie, jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] zostało doręczone skarżącemu w dniu [...]. Termin do wniesienia skargi na wskazane postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego upłynął w dniu [...]. W dniu [...] skarżący łącznie ze skargą złożył wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W związku z powyższym, podstawową kwestią wymagającą ustalenia w niniejszej sprawie było istnienie okoliczności wskazujących na brak winy skarżącego w uchybieniu terminu. We wniosku z dnia [...] o przywrócenie terminu do wniesienia skargi K.B. wskazał, że przyczynę uchybienia terminu stanowił szereg niesprzyjających okoliczności, na które składały się występujące w okresie do złożenia skargi dni wolne od pracy, fakt pobytu w szpitalu oraz konieczność stawiennictwa na przesłuchaniach w Komendzie Policji oraz Prokuraturze Rejonowej. W myśl poglądu utrwalonego w orzecznictwie sądów administracyjnych (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2006 r., II OSK 1397/05, publ. LEX nr 315129, wyrok Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 6 października 2005 r., sygn. akt II SA/Bk 369/05, wyrok Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 marca 2006 r., sygn. akt IV SA/Wa 1559/05, wyroki dostępne w internecie na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl), brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu nie jest zatem dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. W świetle powołanych stanowisk sądów administracyjnych, okoliczności powołane we wniosku o przywrócenie terminu z dnia [...] nie wskazują na brak winy skarżącego w uchybieniu terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Z przedstawionych przez skarżącego dokumentów nie wynika, aby w okresie do wniesienia skargi nie mógł on skutecznie dokonać czynności wniesienia tego pisma procesowego, działając osobiście lub korzystając z pomocy innej osoby. W karcie informacyjnej leczenia szpitalnego wskazano, że skarżący przebywał w szpitalu w dniach [...]. Skarżący został zatem przyjęty do szpitala już po upływie terminu do wniesienia skargi do sądu. Skarżący wskazał co prawda we wniosku o przywrócenie terminu na fakt pobytu w szpitalu także w innym okresie, nie przedstawił jednak na tę okoliczność jakichkolwiek dokumentów ją uprawdopodabniających. Skarżący jako przeszkodę w dochowaniu terminu do wniesienia skargi wskazał także konieczność stawiennictwa na przesłuchaniach w prokuraturze i komisariacie policji, na której potwierdzenie przedłożył Postanowienie Asesora Prokuratury Rejonowej z dnia [...]. Postanowienie to wydane zostało już po upływie terminu do wniesienia skargi. Zaznaczenia wymaga ponadto, że w zakresie informacji w złożonym na potrzeby postępowania sądowego wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący wskazał, że jest bezdomny i nie wykonuje czynności zawodowych. Okoliczność ta stanowi dodatkowe potwierdzenie, że w niniejszej sprawie nie występowały okoliczności uniemożliwiające skarżącemu wniesienie skargi w przepisanym prawem – trzydziestodniowym terminie. W kwestii wskazanej przez skarżącego okoliczności odnoszącej się do dni wolnych od pracy podkreślić należy, że w okresie do wniesienia skargi, poza sobotami i niedzielami, nie występowały dodatkowe dni wolne od pracy, które mogłyby stanowić przeszkodę do wniesienia skargi w terminie. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało odmówić przywrócenia terminu.