I OZ 351/22

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Karol Kiczka (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 13 kwietnia 2022 r., sygn. akt II SA/Lu 112/22 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi E. G. na decyzję Wojewody Lubelskiego z dnia 29 grudnia 2021 r., nr GN-V.7536.32.2021.KH w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z części nieruchomości postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2022 r., sygn. akt II SA/Lu 112/22 (dalej postanowienie z 13.04.2022) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę E. G. (dalej Skarżąca) na decyzję Wojewody Lubelskiego z dnia 29 grudnia 2021 r. nr GN-V.7536.32.2021.KH w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z części nieruchomości. Swoje rozstrzygnięcie Wojewódzki Sąd Administracyjny oparł na następujących ustaleniach faktycznych i prawnych. Pismem z dnia 29 stycznia 2022 r. Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Wojewody Lubelskiego z dnia 29 grudnia 2021 r. nr GN-V.7536.32.2021.KH w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z części nieruchomości. Skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez nadesłanie odpisu skargi oraz swojego numeru PESEL - w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało skutecznie doręczone Skarżącej w dniu 18 lutego 2022 r. (k. 13). Nie wykonano zobowiązania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, że skoro w przedmiotowej sprawie braki formalne skargi nie zostały usunięte, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 4 ppsa podlegała ona odrzuceniu. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła Skarżąca podnosząc, że jej numer PESEL został okazany do protokołu na etapie postępowania administracyjnego w Starostwie Powiatowym w Łęcznej i znajduje się w aktach sprawy. Odpis skargi został natomiast nadany w liście poleconym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie za pośrednictwem Wojewody Lubelskiego w piśmie z dnia 29 października 2022 r. w dodatkowych 2 kopiach. Skarżąca załączyła dowód nadania pocztowego i odbioru przesyłki wskazując, że odpowiedź Wojewody Lubelskiego z dnia 10 lutego 2022 r. świadczy o fakcie dotarcia przesyłki (k. 26). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ppsa sąd skargę odrzuca gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Poza sporem pozostaje, że złożona w niniejszej sprawie skarga była obarczona brakami formalnymi w postaci m.in. numeru PESEL Skarżącej (art. 46 § 2 pkt 1 lit. b ppsa). W związku z powyższym Skarżąca została zasadnie wezwana do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez m.in. nadesłanie numeru PESEL, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie zostało skutecznie doręczone Skarżącej w dniu 18 lutego 2022 r. W wyznaczonym terminie Skarżąca nie podała numeru PESEL. W związku z tym Sąd I instancji prawidłowo odrzucił wywiedzioną skargę, jako pismo którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Odnosząc się do argumentów podniesionych w zażaleniu, rozstrzygnąć należy, że nie znajdują odzwierciedlenia w aktach sprawy twierdzenia Skarżącej, że jej numer PESEL został okazany do protokołu na etapie postępowania administracyjnego w Starostwie Powiatowym w Łęcznej. Po wnikliwej analizie zarówno akt administracyjnych, jak i akt sądowych Naczelny Sąd Administracyjny nie zidentyfikował na żadnym etapie postępowania numeru PESEL Skarżącej. Podkreślić w tym miejscu należy, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ugruntowało się już stanowisko, które podkreśla bezwzględnie obowiązujący charakter wymogu podania numeru PESEL i przyjmuje się, że nieuzupełnienie tego braku formalnego w terminie stanowi niebudzącą wątpliwości podstawę odrzucenia skargi. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w okolicznościach niniejszej sprawy, tym bardziej gdy w aktach administracyjnych brak numeru PESEL Skarżącej, należy uznać, że niepodanie tego numeru w skardze, będące naruszeniem art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) ppsa, stanowi brak formalny uniemożliwiający nadanie skardze prawidłowego biegu. W takiej sytuacji, stosownie do art. 49 § 1 ppsa, zasadne było wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi w omawianym zakresie pod rygorem jej odrzucenia. W obliczu powyższego bez znaczenia dla zasadności odrzucenia przez Sąd I instancji skargi, a tym samym oddalenia wywiedzionego zażalenia pozostała kwestia ustalenia, czy Skarżąca wywiązała się z obowiązku nadesłania odpisu skargi. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. art. 197 § 1 i 2 ppsa, orzekł jak w sentencji.