II SA/Ke 624/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Żak, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Chobian,, Sędzia WSA Beata Ziomek (spr.), Protokolant Asystent sędziego Katarzyna Mrozicka - Bąbel, po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2007 r. na rozprawie sprawy ze skargi H. S. na decyzję Starosty z dnia [...]znak: [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych p o s t a n a w i a odrzucić skargę. UZASADNIENIE Starosta decyzją z dnia [...] znak: [...] orzekł o uznaniu H. S. za osobę bezrobotną w okresie od dnia[...]. do dnia [...]i od dnia[....] oraz przyznał zasiłek dla bezrobotnych. W treści tej decyzji było zawarte pouczenie o przysługującym stronie środku zaskarżenia od podjętego rozstrzygnięcia w postaci prawa do wniesienia odwołania. H. S. w dniu 6 czerwca 2007r. wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na powyższą decyzję domagając się "wypłaty należnych odsetek od zasiłku dla bezrobotnych". Skarżąca podnosiła, iż Powiatowy Urząd Pracy wypłacił jej zaległy zasiłek w dniu [...]jednakże nie wykonał wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 20.10.2006r. sygn.akt II SA/Ke 416/06, którym uchylono decyzję Wojewody z dnia[...] znak: [...] w przedmiocie uznania za osobę bezrobotną i odmowy przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Na rozprawie w dniu 19 grudnia 2007r. skarżąca potwierdziła, iż nie składała odwołania od decyzji organu I instancji, ponieważ była przekonana, że skargę może wnieść od razu do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1, art. 2 i art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej jako ustawa), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania jeżeli mogły one mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest natomiast, stosownie do treści art. 134 § 1 cyt. ustawy, związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawa prawną. Przed rozpoznaniem merytorycznym każdej sprawy konieczna jest ocena dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego w oparciu o zasady określone w art. 52 i 53 ustawy. Do warunków dopuszczalności skargi należy wyczerpanie środków zaskarżenia. Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia w rozumieniu powołanego przepisu należy rozumieć sytuację, w której strona (bądź jedna ze stron) lub uczestnik na prawach strony określonego postępowania administracyjnego złoży przewidziany prawem środek zaskarżenia od danego aktu lub czynności. W ten sposób spełniony zostaje wymóg wyczerpania środków zaskarżenia i każdy z podmiotów określonych w art. 50 ustawy uzyskuje prawo do zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego rozstrzygnięcia wydanego w skutek złożenia środka zaskarżenia (zob. Woś., Knysiak-Molczyk H., Romańska M., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005r., s.238-239). Skoro w rozpoznawanej sprawie skarżąca wymogu tego nie zachowała, albowiem wniosła skargę na decyzję Starosty wydaną w I instancji, skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. .