I SAB/Wa 464/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L.S. na bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w przedmiocie rozpoznania zażalenia na bezczynność Wojewody [...] postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE Pismem z dnia 5 października 2012 r. L.S. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia na bezczynność Wojewody [...] w sprawie zmiany decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2005 r., znak: [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o umorzenie postępowania. Organ wyjaśnił jednocześnie, że postanowieniem z dnia [...] czerwca 20012 r., nr [...] uznał za nieuzasadnione zażalenie L.S. na bezczynność Wojewody [...] w sprawie dotyczącej rozpatrzenia wniosku o zmianę w trybie art. 154 § 1 kpa decyzji tego organu z dnia [...] czerwca 2005 r. Następnie pismem z dnia 27 czerwca 2012 r. organ wyjaśnił, że w związku z kolejnym zażaleniem skarżącej oraz pismem o ponowne rozpatrzenie zażalenia, postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2012 r. stwierdził niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem z dnia [...] czerwca 2012 r. Minister wskazał poza tym, że kilkukrotnie informował skarżącą, że sprawa bezczynności Wojewody [...] została już przez niego rozstrzygnięta. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W ocenie Sądu skarga jest niedopuszczalna albowiem jej przedmiot nie spełnia warunków określonych w art.3 §2 pkt 1-4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz.270), zwanej dalej "ppsa". Z tego względu podlega ona odrzuceniu. Wskazać należy, że zgodnie z art.3 §2 pkt 1-4 w zw. z pkt 8 ppsa skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna o ile dotyczy niewydania przez właściwy organ: 1. decyzji administracyjnej; 2. postanowienia w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, postanowienia, które kończy postępowanie praz postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty; 3. postanowienia w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4. innego niż określone w pkt 1-3 aktu lub niepodjęcia czynności z zakresu administracji publicznej, jeżeli ten akt lub czynność dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W niniejszej sprawie nie występuje żadna z sytuacji wymienionych powyżej. Wniesione bowiem przez skarżącą zażalenie na bezczynność Wojewody [...], nie jest zażaleniem, o którym mowa w art. 141-144 kodeksu postępowania administracyjnego obligującym organ odwoławczy do wydania postanowienia, na które stronie zażalenie bądź które rozstrzyga sprawę co do jej istoty. Nierozpoznanie natomiast takiego zażalenia nie tamuje wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu właściwego do rozpoznania konkretnej sprawy. Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa orzekł jak w sentencji.