I OZ 1802/17

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 18 października 2017 roku sygn. akt III SA/Lu 287/17 oddalające wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] maja 2017 roku nr [...] w przedmiocie opłaty za usunięcie i przechowanie pojazdu postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 18 października 2017 roku sygn. akt III SA/Lu 287/17 wydanym na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami (Dz. U. z 2017, poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.) oddalił wniosek R. S. o wstrzymanie zaskarżonej decyzji w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] maja 2017 roku nr [...] w przedmiocie opłaty za usunięcie i przechowanie pojazdu. W uzasadnieniu wskazano, że skarżący nie podał żadnych argumentów, odnoszących się do jego indywidualnej sytuacji, przemawiających za spełnieniem określonych w ustawie podstaw wstrzymania przez sąd wykonania zaskarżonej decyzji. Zażalenie na to postanowienie złożył R. S., podnosząc, że wykonanie decyzji będzie skutkować jego całkowitą niewypłacalnością. Wskazał na swoją tragiczną sytuację materialną. Wyjaśnił, że jest po operacji serca, w związku z czym nie może pracować, a ma na utrzymaniu syna, który aktualnie po ukończeniu szkoły średniej, nie znalazł jeszcze pracy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać w całości lub w części wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W niniejszej sprawie w dniu 29 czerwca 2017 roku R. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] maja 2017 roku w przedmiocie ustalenia opłaty w kwocie 18 488, 50 zł za usunięcie i przechowywanie pojazdu marki [...] nr rej. [...]. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 4 sierpnia 2017 roku zwrócił się o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 12 września 2017 starszy referendarz sądowy WSA w Lublinie przyznał skarżącemu prawo pomocy we wnioskowanym przez niego zakresie, uznając, że przedstawiona we wniosku sytuacja materialna i finansowa świadczy o spełnieniu ustawowych przesłanek zawartych w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Ustalono, że skarżący utrzymuje się z renty w wysokości 651,50 zł netto, zamieszkuje wraz z uczącym się synem w mieszkaniu socjalnym o pow. 31 m2. Skarżący i jego syn nie posiadają też żadnego majątku, korzystają ze środków pomocy społecznej - por. wniosek o przyznanie prawa pomocy wraz z załącznikiem, k. 30 i n. oraz postanowienie z dnia 12 września 2017 roku, k. 34 i n. Przechodząc do oceny legalności zaskarżonego postanowienia należy przypomnieć, że przyznanie ochrony tymczasowej z art. 61 § 3 p.p.s.a. uwarunkowane jest spełnieniem przez skarżącego przesłanek określonych w tym przepisie – tj. wykazania, że wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności powoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak trafnie wskazał Sąd I instancji okoliczności przemawiające za wstrzymaniem aktu powinna przedstawić w pierwszej kolejności wnioskująca strona. Należy jednak podkreślić, że sąd administracyjny, rozpoznając wniosek, powinien dokonać analizy sytuacji strony i ocenić konieczność udzielenia ochrony tymczasowej z uwzględnieniem całości akt sprawy - por. np. postanowienie NSA z dnia 19 lipca 2017, sygn. akt I FZ 139/17 oraz z dnia 21 stycznia 2010 roku sygn. akt II OZ 1200/09. Zasadnie wskazał Sąd pierwszej instancji, że strona w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie umotywowała wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji, nie przedstawiając żadnych danych umożliwiających weryfikację jej sytuacji finansowej, a w konsekwencji ocenę istnienia okoliczności uzasadniających przyznanie skarżącej ochrony tymczasowej z art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd jednak w żaden sposób nie odniósł się do materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, m.in. danych zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz w dokumentach do niego dołączonych, które zostały zaakceptowane przez referendarza sądowego w prawomocnym postanowieniu przyznającym skarżącemu prawo pomocy. Z analizy powyższych dokumentów wynika w sposób jednoznaczny, że wysokość nałożonej na skarżącego opłaty znacznie przewyższa dwuletni dochód jego rodziny. Biorąc pod uwagę powyższe oraz to, że skarżący nie posiada żadnych oszczędności ani innego rodzaju majątku, uznać należy, że konieczne jest udzielenie mu ochrony tymczasowej w celu wstrzymania skutków prawnych decyzji ustalającej tę opłatę. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 188 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie i wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.