Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

I OZ 904/09

Sądy administracyjne2009-09-30
Sygnatura
I OZ 904/09
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
2009-09-30
Rodzaj
Postanowienie NSA

Sędziowie

Jerzy Bujko

Rozstrzygnięcie

Oddalono zażalenie

Treść orzeczenia

SENTENCJA Dnia 30 września 2009 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Bujko po rozpoznaniu w dniu 30 września 2009 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W.K. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 czerwca 2009 roku, sygn. akt I SA/Wa 1864/08 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku W.K. o wyłączenie sędziów Warszawy w sprawie ze skargi W.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] listopada 2008 roku, Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia 30 czerwca 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozostawił bez rozpoznania wniosek o wyłączenie sędziów złożony przez W.K. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem z dnia 3 kwietnia 2009 roku zobowiązano skarżącego do ich uzupełnienia poprzez wskazanie sędziów, których przedmiotowy wniosek dotyczy, podanie przyczyn uzasadniających wyłączenie oraz powołanie okoliczności lub dowodów uprawdopodobniających istnienie przyczyn wyłączenia w odniesieniu do każdego sędziego, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 14 kwietnia 2009 roku. Skarżący nie uzupełnił braków wniosku, co skutkowało pozostawieniem go bez rozpoznania. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył W.K. wnosząc o uchylenie zaskarżonego zarządzenia motywując swój wniosek faktem, że jego intencją było w rzeczywistości przekazanie sprawy do innego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, co zostało mylnie sformułowane jako wniosek o wyłączenie wszystkich sędziów. Z tego powodu skarżący nie wskazał konkretnych sędziów z imienia i nazwiska. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Stosownie do treści art. 20 tejże ustawy, wniosek o wyłączenie sędziów powinien odpowiadać wymogom formalnym z art. 46 ustawy, a dodatkowo zawierać wskazanie sędziego, podanie przyczyny uzasadniającej wyłączenie i powołanie okoliczności lub dowodów uprawdopodobniających istnienie tej przyczyny. Zgodnie z poglądem wyrażonym przez Sąd Najwyższy, wniosek o wyłączenie sędziego musi określać osobę sędziego, którego wniosek dotyczy oraz wskazywać zindywidualizowane przyczyny wyłączenia. Jeżeli wniosek dotyczy większej liczby sędziów, wszyscy oni muszą być oznaczeni przez wskazania imion i nazwisk, a przyczyny wyłączenia powinny być odniesione do każdego z nich ( postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 kwietnia 2004 r., III CO 2/04, Biul. SN 2004, nr 10, poz. 11). Natomiast w myśl zaś art. 49 § 1 ustawy, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Nie ulega wątpliwości, że wniosek skarżącego, w którym domagał się wyłączenia sędziów nie zawierał powyższych okoliczności, dlatego jako prawidłowe należy ocenić wezwanie skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniosku. Mimo doręczonego wezwania, strona nie uzupełniła braków formalnych wniosku o wyłączenie sędziów. Skoro więc skarżący nie uzupełnił braków formalnych wniosku o wyłączenie sędziów w wyznaczonym terminie, przy czym był prawidłowo pouczony o skutkach niedopełnienia tej czynności, to zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zarządził pozostawienie tego wniosku bez rozpoznania. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.