I OZ 767/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia del. WSA Arkadiusz Despot-Mładanowicz po rozpoznaniu w dniu 8 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] S.A. Kopalni Węgla Kamiennego "[...]" na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 11 lipca 2008 r., sygn. akt IV SA/Gl 435/08 o odmowie wstrzymania wykonania decyzji w sprawie ze skargi [...] S.A. Kopalni Węgla Kamiennego "[...]" na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie nakazu wypłaty świadczeń pracowniczych postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, po rozpoznaniu wniosku [...] S.A. Kopalni Węgla Kamiennego "[...]" zamieszczonego w skardze, postanowieniem z dnia 11 lipca 2008 r. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej przez [...] S.A. Kopalnia Węgla Kamiennego "[...]" decyzji Okręgowego Inspektora Pracy w K. z dnia [...] utrzymującej w mocy decyzje nakazu inspektora pracy z dnia [...] w przedmiocie wypłaty wymienionym pracownikom świadczeń pracowniczych. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji podał, że zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "P.p.s.a.", Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zaakcentował, iż to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek dowodzenia, że szkoda, która powstanie w wyniku wykonania decyzji będzie znaczna, a skutki wykonania - trudne do odwrócenia. W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu I instancji, skarżąca Kopalnia nie wykazała, by wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowało wystąpienie jednej z przesłanek dopuszczalności wstrzymania wykonania decyzji, samo bowiem ogólne stwierdzenie, że wypłaty kwot za godziny nadliczbowe spowodują utratę płynności finansowej, niemożność realizacji wypłat wynagrodzeń czy też groźbę postawienia Kopalni w stan likwidacji na skutek wykonania zaskarżonej decyzji, nie stanowi wystarczającej podstawy do wstrzymania jej wykonania. W zażaleniu na powyższe postanowienie [...] S.A. Kopalnia Węgla Kamiennego "[...]" wskazał, że nie wymaga szczegółowego uzasadnienia okoliczność, że wykonanie decyzji nakazującej zapłatę na rzecz pracowników kwoty [...] zł w skali całej Kopalni spowoduje po stronie skarżącego szkodę i to w znacznych rozmiarach oraz nastąpią u skarżącego skutki trudne do odwrócenia. W przypadku bowiem wypłacenia pracownikom świadczeń z nakazu zapłaty skarżący nie odzyska tych pieniędzy w przypadku uwzględnienia skargi przez Sąd I instancji, oczywistym jest bowiem, że pracownicy zużyją uzyskane środki finansowe na bieżące potrzeby tłumacząc się dobrą wiarą w przypadku procesu sądowego o zwrot nienależnych świadczeń. Ponadto, zdaniem skarżącej Kopalni, pokrzywdzeni zostaną pozostali pracownicy, którzy za wykonaną pracę otrzymali jedynie jednorazowe wynagrodzenie, a nie jak inni - wynagrodzenie wraz z premią zadaniową. Jak podniesiono, nie bez znaczenia pozostaje sytuacja finansowa Kopalni, która za miesiąc [...] r. poniosła stratę w wysokości [...] zł, a ogółem zobowiązania Kopalni wraz z rezerwami wynoszą na dzień [...] - [...] zł, w tym zobowiązania krótkoterminowe [...] zł. Powyższe potwierdza, że wykonanie zaskarżonej decyzji wywoła skutki materialnoprawne nie do odwrócenia po jej wykonaniu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści przepisu art. 61 § 1 i 3 P.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty, obowiązek zaś ich uprawdopodobnienia spoczywa na wnioskodawcy. Instytucja wstrzymania wykonania określonego aktu lub czynności, jest postrzegana jako tymczasowa ochrona osoby, która wniosek taki składa przed ewentualnymi skutkami kontrolowanego przed sądem aktu lub czynności. Objęcie skarżącego tzw. ochroną tymczasową nie jest działaniem podejmowanym przez sąd z urzędu. Nie jest również działaniem obligatoryjnym podejmowanym przez sąd po złożeniu wniosku w tym przedmiocie. Uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności organu administracji publicznej jest uzależnione od działań podjętych przez podmiot domagający się przyznania mu tego rodzaju ochrony. Z powołanego przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika obowiązek wnikliwego uzasadnienia wniosku tak, aby rozpoznający go sąd przekonać o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. W rozpoznawanej sprawie, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie ma podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zawarty bowiem w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie został w ogóle uzasadniony. Uzasadnienie zostało przedstawione dopiero w zażaleniu na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach oddalające wniosek, jednakże powołane okoliczności nie wykazują niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub powstania skutków trudnych do odwrócenia. Mając do czynienia ze świadczeniem pieniężnym, stwierdzić należy, że sprawa o takim charakterze nie wywołuje stanu nieodwracalnego, ponieważ w przypadku uwzględnienia skargi istnieje możliwość zwrotu określonych kwot. Wypłacenie na tym etapie zaległego wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych nie wydaje się również świadczyć o ewentualnym zagrożeniu bytu skarżącej Kopalni. Zaznaczyć również należy, iż postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności - art. 61 § 4 P.p.s.a. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.