I SA/Ol 415/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Pierechod po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2009r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej I. R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 24 czerwca 2009r. sygn. akt I SA/Ol 415/09 wydanego w sprawie ze skargi I. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od września do grudnia 2001 r. postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. UZASADNIENIE Wymienionym w sentencji wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]". Wyrok ten został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 4 sierpnia 2009r. W dniu 4 września 2009r. pełnomocnik skarżącego – doradca podatkowy wniósł skargę kasacyjną od tego wyroku. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 września 2009r. doradca podatkowy został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w kwocie 258 zł, w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania, pod rygorem jej odrzucenia . Pismem z dnia 21 września 2009r. pełnomocnik skarżącego cofnął skargę kasacyjną, w związku z tym, że wcześniej skargę kasacyjną od wyroku WSA z dnia 24 czerwca 2009r. wniósł Organ administracji. Natomiast wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej (po awizowaniu przesyłki w dniu 16.09.2009r.) zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 22.09.2009r. (k. – 141 akt). Wskazany w nim 7-dniowy termin na uiszczenie wpisu upłynął bezskutecznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza, co następuje: Stosownie do art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata we właściwej formie. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego działającego na zasadach obowiązujących do końca 2003r. przyjęto stanowisko aprobowane przez doktrynę, że do czasu uzupełnienia braku pisma w postaci uiszczenia stosownej opłaty, Sąd nie może rozpoznać żadnych innych wniosków strony z pismem cofającym skargę włącznie (post. NSA z 10.06.1987r., SA/Gd 538/87, OSP 1990 nr 4, poz. 207 z glosą J.P. Tarny). Stanowisko to jest aktualne na gruncie przepisów p.p.s.a. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny uprawniony do badania wymogów formalnych skargi kasacyjnej stwierdzając, że pomimo wezwania należny wpis nie został uiszczony, zobowiązany był ją odrzucić na podstawie art. 178 w związku z art. 220 § 3 p.p.s.a. Z tych przyczyn postanowił jak w sentencji.