I SA/Wa 1328/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba Sędziowie Sędzia WSA Iwona Kosińska Sędzia WSA Monika Nowicka (spr.) Protokolant Ewa Nieora po rozpoznaniu w dniu 14 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. W. o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie J. R. od udziału w sprawie ze skargi Z. W. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 listopada 2008 r., sygn. akt I SA/Wa 662/08 postanawia: oddalić wniosek. UZASADNIENIE W skierowanym do Sądu piśmie z dnia 22 września 2009 r. Z. W. wystąpił o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie J. R. od udziału w sprawie z jego skargi o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 listopada 2008 r., sygn. akt I SA/Wa 662/08. Złożony wniosek skarżący uzasadnił tym, iż "J. R. – wszem wiadomo, że zdjęła za siebie odpowiedzialność ustawodawczą bycia odpowiedzialną za Skarb Państwa". Wskazać należy, że oświadczeniem z dnia 6 października 2009 r. sędzia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie J. R. wyjaśniła, że między nią, a skarżącym Z. W. oraz żadną ze stron postępowania sądowego nie zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do jej bezstronności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Sędzia jest wyłączony od udziału w sprawie z mocy samej ustawy w przypadkach określonych w art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Niezależnie od przyczyn wymienionych w powołanym wyżej przepisie, stosownie do treści art. 19 tej ustawy sąd wyłącza sędziego na wniosek strony, jeżeli między nim a jedną ze stron zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego. W niniejszej sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek wymienionych w art. 18 § 1 i art. 19 § 1 powołanej wyżej ustawy. Mając powyższe na względzie Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.