I FSK 1312/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Janusz Zubrzycki po rozpoznaniu w dniu 1 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku J. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej J. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 3 kwietnia 2008 r. sygn. akt I SA/Go 925/07 w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Z. z dnia 31 lipca 2007 r. nr: [...] w przedmiocie określenia kwoty zwrotu wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE W skardze kasacyjnej z dnia 10 czerwca 2008 r. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 3 kwietnia 2008 r., sygn. akt I SA/Go 925/07 J. S. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Z. z dnia 31 lipca 2007 r., nr [...] w przedmiocie określenia kwoty zwrotu wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych. Formułując wniosek skarżąca wskazała, że wstrzymanie wykonania ww. decyzji uzasadnione jest ważnym interesem strony, a także interesem publicznym, albowiem "(...) wydanie, bądź wykonanie decyzji tak rażąco naruszającej powszechnie obowiązujący porządek prawny godzi w podstawowe zasady postępowania podatkowego, m.in. zasadę ogólnego pogłębiania zaufania do organów podatkowych (art. 121 § 1 O.p.), a nie zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania, a za względu na powszechnie stosowaną praktykę stosowaną przez organy podatkowe, (...) zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oraz w związku z powyższym w razie uwzględnienia skargi bezwzględnego określenie przez sąd w wyroku, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonane.". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega oddaleniu. Na wstępie wskazać należy, iż art. 61 § 3 P.p.s.a. przewiduje wprawdzie możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na wniosek strony, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy przy tym mieć na uwadze, że skoro ustawa przyznaje stronie prawo do wystąpienia do sądu z takim wnioskiem, ograniczając jednakże możliwość udzielenia tej stronie ochrony tymczasowej od wystąpienia choć jednej z dwóch ww. przesłanek, to obowiązkiem strony jest wskazanie we wniosku okoliczności na poparcie spełnienia przynajmniej jednej z tychże przesłanek. Decyzja o skorzystaniu z możliwości ubiegania się o udzielenie ochrony tymczasowej należy do strony postępowania, jednakże powinna ona mieć świadomość, że uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku, poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 26 listopada 2007 r., II FZ 338-339/07, niepubl.). Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy tutejszy Sąd stwierdza, że skarżąca wnioskując o wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji ograniczyła się jedynie do sformułowania żądania w tym zakresie, nie przytaczając żadnych konkretnych okoliczności, które by to żądanie uzasadniały. Za uzasadnienie wniosku w kontekście treści art. 61 § 3 P.p.s.a. nie można bowiem uznać samego stwierdzenia, że w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 5 września 2008 r., II SA/Gd 652/08, LEX nr 477258). Biorąc powyższe pod uwagę Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.