I SA/Lu 476/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 21 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.C. i S.C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r. - w zakresie wniosku S. C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE I SA/Lu 476/08 UZASADNIENIE Wnioskiem z dnia 13 sierpnia 2008 r. małż. W. i S. C. wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r. Do wniosku dołączono postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] o wstrzymaniu wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...], znak [...] w sprawie określenia wysokości zobowiązania z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r. oraz wniosek o wstrzymanie skierowany do organu podatkowego. W uzasadnieniu wniosku argumentowano, że w sytuacji materialnej skarżących nic się nie zmieniło, stąd aktualne pozostaje uzasadnienie ze "starego" wniosku. W związku z tym, że wniosek podpisał tylko skarżący S. C., zgodnie z zarządzeniem sędziego sprawozdawcy wezwano skarżącą do uzupełnienia braku wniosku poprzez jego podpisanie, ewentualnie do złożenia pełnomocnictwa, z którego wynikałoby umocowanie do podpisania tego wniosku przez małżonka również w jej imieniu – w terminie 7 dni pod rygorem potraktowania, że wniosek z dnia 13 sierpnia 2008 r. złożył tylko skarżący S. C. Skarżąca do wezwania się nie zastosowała albowiem w odpowiedzi przesłała ponownie skargę przez siebie podpisaną. Rozpatrując zatem wniosek S. C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji obliguje Wojewódzki Sąd Administracyjny do rozpatrzenia tego wniosku i wydania w tym przedmiocie rozstrzygnięcia, zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi – Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.. Na etapie postępowania sądowego art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pozwala na wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego wyłącznie w sytuacji, gdy zaistnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Kryterium ocenne zawarte w cytowanym przepisie nie zostało wprawdzie zdefiniowane przez ustawodawcę, jednakże przyjmuje się, iż chodzi o taką szkodę /majątkową a także niemajątkową/, która nie będzie mogła być wynagrodzona poprzez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego - zob. np. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04 /niepubl./ – Lex Polonica. Oczywistym też jest, że uprawdopodobnienie jednej z przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na wnioskującym, który chce na tej podstawie uzyskać korzystne dla siebie skutki prawne, a wstrzymanie wykonania może dotyczyć jedynie aktu, który jest przedmiotem skargi i nadaje się do wykonania. Zaskarżona decyzja utrzymuje w mocy decyzję organu pierwszej instancji, która jest decyzją nadającą się do wykonania i podlegającą wykonaniu. Skarżący w złożonym wniosku nie uprawdopodobnił aby którakolwiek z w/w przesłanek wstrzymania wykonania decyzji w przedmiotowej sprawie zaistniała. Powołał się jedynie na argumentację zawartą we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji skierowanym do organu podatkowego uzasadniając, iż wskazana tam sytuacja materialna skarżących jest nadal aktualna. Jak wynika zaś z uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania skierowanego do organu, a do treści którego odwołuje się strona argumenty tam przytoczone są zdawkowe i zbyt ogólne. W ocenie Sądu uzasadnienie strony, że nie ma ona pieniędzy na zapłatę zobowiązania oraz że musiałaby zaciągnąć kolejny kredyt, którego nie byłaby w stanie spłacić - nie wyczerpuje ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Sama perspektywa zaciągnięcia kredytu nie uzasadnia bowiem, że przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, czy też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków faktycznie w sprawie niniejszej zaistnieją. Wskazać przy tym trzeba, że możliwość skutecznego wyegzekwowania należności wynikających z wykonalnej decyzji podlega ocenie organu, który prowadzi czynności dla jej wykonania, czyli organu egzekucyjnego, gdy zostanie wszczęte postępowanie egzekucyjne, a strona ma możliwości obrony swoich praw na etapie postępowania egzekucyjnego, na podstawie środków prawnych przewidzianych w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 o postępowaniu egzekucyjnym w administracji /Dz. U. z 2002 r., Nr 110, poz. 968 ze zm./. Ponadto gdyby okazało się - w wyniku kontroli zaskarżonej decyzji przez Sąd - iż zaskarżona decyzja istotnie narusza prawo, to stronie przysługiwać będzie zwrot wyegzekwowanej należności. Dlatego też mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.