VII SA/Wa 2753/14

SENTENCJA Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Maciej Majewski po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku C. w W. w sprawie ze skargi C. w W. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2014 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: odmówić C. w W. przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie kosztów sądowych. UZASADNIENIE Spółka C. w W. złożyła na formularzu PPPr wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Argumentując wniosek ww. Spółka wskazała, że spółka nie posiada obecnie płynności finansowej, gdyż kontrahenci z którymi współpracuje nie wywiązali się z zawartych umów. Spółka nie posiada środków na regulowanie bieżących należności. Z formularza PPPr wynika, że Spółka posiada na koncie bankowym 675,47 zł., natomiast za zeszły rok uzyskała zysk w wysokości 9 403,61 zł. Wysokość kapitału/majątku wskazano na kwotę 3 128 000 zł. Wartość środków trwałych Spółki to 9 405 245,06 zł. Do wniosku dołączono kopię decyzji o nadaniu nr identyfikacji podatkowej, kopię zaświadczenia o nr regon, kopię bilansu na dzień 31 grudnia 2013 r. W sprawie zważono, co następuje. Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie prawnej bądź jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej w zakresie całkowitym następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko zupełny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby lub podmioty, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację faktyczną bądź prawną przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów. Strona może być zwolniona z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych tylko wyjątkowo. Przyznanie prawa pomocy jest odstępstwem od zasady ponoszenia przez stronę kosztów zainicjowanego postępowania. W efekcie prowadzi do przerzucenia kosztów postępowania na ogół społeczeństwa, w związku z czym może być zastosowane jedynie w przypadkach wyjątkowych - gdy strona wykaże w sposób jednoznaczny spełnienie przesłanek określonych w art. 246 cyt. ustawy. W niniejszej sprawie analizując złożony wniosek trudno mówić by wnioskująca Spółka znajdowała się w sytuacji, w której nie ma środków na prowadzenie sprawy sądowej, skoro posiada na koncie bankowym 675,47 zł., a zysk za zeszły rok wyniósł 9 403,61 zł. Kwota posiadana na bieżącym rachunku bankowym przewyższa wysokość wpisu w niniejszej sprawie, stąd brak jest podstaw do przyznania prawa pomocy. Należy pamiętać, że instytucja prawa pomocy ma zastosowanie w szczególnie uzasadnionych sytuacjach. W przypadku osób prawnych, wówczas gdy nie są wstanie uiścić pełnych kosztów sądowych. Stosując prawo pomocy nie można chronić, czy też wzbogacać majątku osób prywatnych, gdyż celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie dostępu do sądu osobom, którym brak środków finansowych ten dostęp uniemożliwia. Przerzucanie ciężaru funkcjonowania Spółki, a wiec podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą ukierunkowaną na zysk, na społeczeństwo i Państwo, chociażby w ten sposób, aby uzyskać zwolnienie od kosztów sądowych rodzi ten skutek, że faktycznie działalność Spółki zostaje finansowana ze środków publicznych. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.