I Ca 436/24

<p>Sygn. akt: I 1 Ca 436/24</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 9 czerwca 2025r.</p> <p>Sąd Okręgowy we Włocławku Sekcja Odwoławcza I Wydziału Cywilnego</p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSO Mariusz Nazdrowicz</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2025r. we Włocławku</p> <p>na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy z powództwa Gminy Miasto <span class="anon-block">W.</span>– <span class="anon-block">(...)</span> we <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">M. C.</span>, <span class="anon-block">D. C.</span> i <span class="anon-block">K. C.</span> </p> <p>o opóźnienie lokalu mieszkalnego</p> <p>na skutek apelacji pozwanej <span class="anon-block">M. C.</span> </p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego we Włocławku</p> <p>z dnia 23 sierpnia 2024r., sygn. akt I C 1051/23</p> <p>I. oddala apelację;</p> <p>II. przyznaje od Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego we Włocławku na rzecz radcy prawnego <span class="anon-block">A. K.</span> kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) powiększoną o należny podatek VAT tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu skarżącej w postępowaniu apelacyjnym.</p> <p>SSO Mariusz Nazdrowicz</p> <p>I 1 Ca 436/24</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Zaskarżonym wyrokiem Sąd Rejonowy we Włocławku nakazał pozwanym <span class="anon-block">M. C.</span>, <span class="anon-block">D. C.</span> i <span class="anon-block">K. C.</span>, aby opróżnili i wydali powodowi Gminie Miasto <span class="anon-block">W.</span> bliżej opisany w sentencji lokal mieszkalny (pkt 1 wyroku). Ponadto ustalił, że <span class="anon-block">M. C.</span> i <span class="anon-block">D. C.</span> przysługuje prawo do lokalu socjalnego (pkt 2) oraz że prawo to nie przysługuje <span class="anon-block">K. C.</span> (pkt 3) wstrzymując jednocześnie wykonanie wyroku w stosunku do pozwanych <span class="anon-block">M. C.</span> i <span class="anon-block">D. C.</span> do czasu złożenia im przez powoda oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego (pkt 4). Przyznał także radcy prawnemu <span class="anon-block">A. K.</span> kwotę 240zł (powiększoną o należny podatek VAT) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu pozwanej (pkt 5) i nie obciążył pozwanych obowiązkiem zwrotu kosztów procesu na rzecz powoda.</p> <p>Apelację od powyższego wyroku wniosła pozwana <span class="anon-block">M. C.</span> zarzucając obrazę zarówno przepisów prawa procesowego jak i materialnego. W ramach pierwszej grupy zarzutów wskazała na naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> „poprzez uznanie, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą wyjątkowe okoliczności, które uzasadniałyby zastosowanie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 5)">art. 5 k.c.</a>, podczas gdy Sąd I instancji ustalił istotne okoliczności, które uzasadniają jednak zastosowanie rzeczonego przepisu”. Obrazy przepisów prawnomaterialnych apelująca dopatrywała się w naruszeniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 5)">art. 5 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 71)">art. 71 Konstytucji</a> (wskutek „wydania orzeczenia niezgodnie z zasadami współżycia społecznego, podczas Sąd I instancji wykazał, że powód winien zapewnić pozwanym szczególną ochronę, a zdaniem apelującej ich sytuacja materialna jak i dotychczasowy sposób korzystania <br/>z mieszkania przemawiają za pozostawieniem pozwanych w dotychczasowym lokalu”) oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 222;art. 222 § 1)">art. 222 § 1 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 5)">art. 5 k.c.</a> („poprzez uznanie legitymacji czynnej powoda, która stanowi nadużycie prawa niezgodnie z zasadami współżycia społecznego i społeczno-gospodarczych tego prawa”). Powołując się na powyższe skarżąca domagała się zmiany kwestionowanego wyroku i oddalenie powództwa oraz o zasądzenia od powoda na jej rzecz kosztów procesu. Z ostrożności procesowej wniosła o niedociążenie jej kosztami procesu <br/>na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 k.p.c.</a> i przyznanie kosztów udzielonej z urzędu pomocy prawnej. Powód nie zajął stanowiska odnośnie złożonego środka odwoławczego.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- --> <span class="underline"> <!-- --> <br/>Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</span> </em> </strong> </p> <p>Apelacja wobec braku jakichkolwiek uzasadnionych podstaw nie zasługiwała <br/>na uwzględnienie.</p> <p>Przed przystąpieniem do dalszych rozważań niezbędne jest w pierwszej kolejności zwrócenie uwagi na częściowo wadliwą konstrukcję – mimo że środek odwoławczy został sporządzony przez fachowego pełnomocnika – zarzutów apelacyjnych. Analiza zarzutu naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> wskazuje, że w istocie nie ma on żadnego związku z ustaleniami faktycznymi, których prawidłowość nie jest podważana, a apelująca nie aprobuje ich oceny prawnej wobec niezastosowania <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 5)">art. 5 k.c.</a> Przedmiotowy zarzut w postaci sformułowanej w apelacji jest jakimś jurydycznym nieporozumieniem. Zastrzeżenia dotyczące oceny prawnej dochodzonego roszczenia oceniane być mogą wyłącznie przez pryzmat dyspozycji odpowiednich przepisów prawa materialnego. Skoro podniesiono w niej jednocześnie zarzut obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 5)">art. 5 k.c.</a> to omawiany zarzut należało potraktować jako jego uzupełnienie.</p> <p>Podobnie rzecz się przedstawia w przypadku zarzutu naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 222;art. 222 § 1)">art. 222 § 1 k.c.</a> Legitymacja procesowa czynna jest przesłanką materialnoprawną skuteczności powództwa i oznacza wynikające z przepisów prawa materialnego uprawnienie do występowania w danym procesie w charakterze powoda. Właściciel rzeczy niewątpliwie w świetle przywołanego przepisu ma wspomniane uprawnienie do domagania się jej wydania. Znowu czymś zupełnie innym jest nieprzyznanie mu ochrony prawnej z różnych przyczyn, w tym z uwagi na sprzeczność żądania z zasadami współżycia społecznego. Nie ma to jednak nic wspólnego z brakiem legitymacji procesowej. Także i tutaj zarzut ten można jedynie uznać za uzupełnienie zarzutu obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 5)">art. 5 k.c.</a> </p> <p>Dopiero po nadaniu właściwego sensu – co naturalnie w przypadku sporządzania apelacji przez profesjonalistę nie powinno mieć miejsca – zarzutom apelacyjnym możliwa jest ocena trafności jedynego w istocie zarzutu naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 5)">art. 5 k.c.</a>, który – o czym za chwilę będzie mowa szerzej – okazał się całkowicie chybiony.</p> <p>Sąd I instancji dokonał prawidłowych i w pełni przydatnych do rozstrzygnięcia sprawy ustaleń faktycznych, które nie zostały przez pozwaną zanegowane. Ustalenia te Sąd odwoławczy przyjął jako własne czyniąc je podstawą orzekania w postępowaniu apelacyjnym. W całej rozciągłości na aprobatę zasługiwały też rozważania prawne Sądu meriti, a w szczególności związane z ewentualnym zastosowaniem przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 5)">art. 5 k.c.</a> Sąd <br/>a quo bardzo starannie i wnikliwie przeanalizował powyższą możliwość, a analiza ta nie nasuwa żadnych zastrzeżeń. Nie ma zatem potrzeby powielania argumentów na rzecz przyjętego przez ten Sąd stanowiska. Można jedynie uwypuklić – na co trafnie zwrócił uwagę Sąd Rejonowy – że oddalenie powództwa z powołaniem się na przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 5)">art. 5 k.c.</a> w tej konkretnej sytuacji doprowadziłoby do unicestwienia prawa powoda. Nic bowiem nie wskazuje, by w przewidywanej przyszłości doszło do takiej zmiany sytuacji pozwanych, <br/>że odpadłaby możliwość powoływania się na <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 5)">art. 5 k.c.</a> i żeby zaistniały podstawy <br/>do orzeczenia w przyszłości eksmisji. Pomijając zaś, że właściciel zostałby pozbawiony podstawowego atrybutu swojego prawa (możliwości swobodnego dysponowania rzeczą) <br/>to jeszcze musiałby ponosić dalsze straty związanie z niepłaceniem wszystkich należności <br/>za lokal. Apelacja w żaden sposób nie zdołała podważyć prawidłowości odmowy zastosowania <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 5)">art. 5 k.c.</a> Jedynie zdziwienie może budzić deklaracja o gotowości ponoszenia kosztów utrzymania lokalu w wysokości nieodpowiadającej ich rzeczywistym rozmiarom, <br/>co oznaczałoby dalszy wzrost zadłużenia i przemawia za uwzględnieniem powództwa.</p> <p>Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy we Włocławku na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> oddalił apelację.</p> <p>O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu skarżącej w postepowaniu apelacyjnym orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820190145" title="Ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych - Dz. U. z 1982 r. Nr 19, poz. 145 (art. 22(3);art. 22(3) ust. 1)">art. 22^{<!-- -->3} ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych</a> (tekst jedn.: Dz.U.2024.499.) mając na względzie stawki przewidziane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820190145" title="Ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych - Dz. U. z 1982 r. Nr 19, poz. 145 (art. 22(3) § 13;art. 22(3) § 13 pkt. 1)">§ 13 pkt 1</a> w zw. z § 16 ust. 1 pkt 1 i § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U.2024.764 ze zm.).</p> <p>SSO Mariusz Nazdrowicz</p> </div>