IV SAB/Gl 100/15
Sądy administracyjne2015-12-14
Sygnatura
IV SAB/Gl 100/15
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia
2015-12-14
Rodzaj
Postanowienie WSA w Gliwicach
Sędziowie
Beata Kozicka
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Kozicka po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.P. na bezczynność Dziekana Okręgowej Izby Radców Prawnych w K. w przedmiocie postępowania dyscyplinarnego p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie.
UZASADNIENIE
Pismem z dnia 24 czerwca 2015 r. A.P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Dziekana Okręgowej Izby Radców Prawnych w K. w przedmiocie postępowania dyscyplinarnego.
Następnie pismem z dnia 11 września 2015 r. skarżący cofnął skargę z uwagi na otrzymane w dniu 11 września 2015 r. pismo OIRP w K. wyjaśniające podjęte czynności w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.
Zgodnie z regulacją art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Natomiast na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W rozpatrywanej sprawie skarżący cofnął skargę pismem z dnia 11 września 2015 r., powołując się na fakt otrzymania od OIRP w K. pisma z dnia 1 sierpnia 2015 r., wyjaśniającego podjęte czynności w sprawie. Wobec powyższego nie zachodzą przyczyny, które nakazywałyby uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne, zmierzające do obejścia prawa albo też powodujące utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W tym stanie rzeczy, na mocy art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w zw. z art. 60 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.