III OZ 690/21

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi A. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 lutego 2021 r. sygn. akt III OZ 97/21 o oddaleniu zażalenia A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 27 października 2020 r., sygn. akt II SA/Wa 1663/20 o odrzuceniu skargi A. na decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z [...] czerwca 2020 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie przyznania stypendium ministra dla wybitnych młodych naukowców postanawia: 1. odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego; 2. zwrócić ze środków budżetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego na rzecz A. kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi o wznowienie postępowania sądowego. UZASADNIENIE A. (dalej: skarżąca) wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 lutego 2021 r. sygn. akt III OZ 97/2, którym oddalono zażalenie skarżącej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 27 października 2020 r., sygn. akt II SA/Wa 1663/20 o odrzuceniu skargi skarżącej na decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z [...] czerwca 2020 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie przyznania stypendium ministra dla wybitnych młodych naukowców. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 270 p.p.s.a., w przypadkach przewidzianych w dziale VII tej ustawy, można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Dopuszczalność wznowienia postępowania sądowego zakończonego prawomocnym orzeczeniem uzależniona jest od spełnienia dwóch przesłanek. Po pierwsze, skarga o wznowienie musi opierać się na ustawowej podstawie wznowienia, po drugie, powinna zostać wniesiona w ustawowo określonym terminie. Zgodnie z art. 280 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. W tej sprawie nie zostały spełnione przesłanki warunkujące dopuszczalność wznowienia postępowania sądowego. Skarga o wznowienie postępowania została wniesiona w przewidzianym dla tej czynności terminie, ale nie została oparta na ustawowej podstawie wznowienia. Pełnomocnik skarżącej jako podstawę wznowienia wskazał art. 273 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym można żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Chodzi więc o takie okoliczności faktyczne i dowody, które istniały w czasie trwania postępowania, którego wznowienia strona się domaga, ale nie były znane stronom i z tego tylko względu nie mogły one z nich skorzystać, a dodatkowo okoliczności te lub środki dowodowe mogły wpłynąć na odmienną ocenę zgromadzonego materiału dowodowego. Wymienione w art. 273 § 2 p.p.s.a. przesłanki należy rozumieć w ten sposób, że po pierwsze dowody, na które powołuje się strona, istniały przed zakończeniem sprawy, której dotyczy wniosek. Po drugie zostały wykryte po prawomocnym zakończeniu postępowania. Po trzecie mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a więc niezbędne jest istnienie związku przyczynowego pomiędzy okolicznościami faktycznymi lub środkami dowodowymi a treścią prawomocnego orzeczenia sądu. Po czwarte, strona nie mogła z tych okoliczności faktycznych lub środków dowodowych skorzystać w poprzednim postępowaniu, ponieważ nie były one znane stronie (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 lipca 2021 r., sygn. akt III OSK 3269/21, LEX nr 3215951). Podkreślenia ponadto wymaga, że samo sformułowanie podstawy w sposób odpowiadający art. 273 § 2 p.p.s.a. i powołanie się na ten przepis nie oznacza, że skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, jeżeli już z samego uzasadnienia skargi wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi. Taka sytuacja ma miejsce w tej sprawie. Uzasadnienie skargi o wznowienie postępowania odnosi się bowiem do omyłki Sądu I instancji związanej z przesłaniem odpisu skargi, która to okoliczność była znana Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu w dacie wydania postanowienia z 23 lutego 2021 r. Wynika to bowiem z treści uzasadnienia tego postanowienia. Uzasadnienie skargi o wznowienie postępowania jest w istocie polemiką z oceną dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 23 lutego 2021 r. Oznacza to, że skarga o wznowienie postępowania nie została oparta na ustawowej podstawie wznowienia, co uzasadniało jej odrzucenie. Z tych względów i na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę o wznowienie postępowania sądowego. O zwrocie wpisu sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 w związku z art. 276 p.p.s.a.