II OZ 689/22

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. S.A. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 sierpnia 2022 r. sygn. akt II SA/Wr 149/22 odrzucające skargę P. S.A. z siedzibą w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 20 grudnia 2021 r. nr ... w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2022 r. sygn. akt II SA/Wr 149/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r. poz. 329, dalej: "p.p.s.a."), odrzucił skargę P. S.A. z/s w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 20 grudnia 2021 r. nr ... w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 20 grudnia 2021 r. Pismem z dnia 29 czerwca 2022 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu uprawniającego do działania w imieniu P. S.A. z/s w W. przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 p.p.s.a. - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W piśmie wyjaśniono, że z treści przedłożonego wraz ze skargą pełnomocnictwa wynika, że z jego zakresu przedmiotowego wykluczone zostały postępowania o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, co stanowi przedmiot kontrolowanego postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na pismo skarżąca przedłożyła potwierdzony notarialnie odpis pełnomocnictwa upoważaniającego A. K. do podpisywania wniosków o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach oraz decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji kolejowych, tj. decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego lub decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej oraz do reprezentowania Spółki w prowadzonych przez organy postępowaniach w tym przedmiocie. Wojewódzki Sąd Administracyjny, wskazując na regulację art. 35 § 2 p.p.s.a. i art. 37 § 1 p.p.s.a. stwierdził, że strona skarżąca przedłożyła w wyznaczonym terminie dokument pełnomocnictwa udzielonego Zastępcy Dyrektora Regionu S., z którego jednak nie wynika upoważnienie pełnomocnika do reprezentowania P. S.A. z/s w W. przed sądami administracyjnymi, w tym do wniesienia skargi. Z brzmienia przedłożonego pełnomocnictwa wynika umocowanie A. K. do inicjowania postępowań administracyjnych z zakresu środowiskowych uwarunkowań oraz ustalenia lokalizacji inwestycji kolejowych oraz reprezentowania skarżącej Spółki przed organami prowadzącymi te postępowania. W tej sytuacji Sąd, wobec nieprzedłożenia umocowania do reprezentacji skarżącej Spółki przed Wojewódzkim sądem administracyjnym orzekł na zasadzie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. o odrzuceniu skargi. Zażalenie na ww. postanowienie wniosło P. S.A. z/s w W., zarzucając zaskarżonemu postanowieniu naruszenie przepisów postępowania - art. 58 § 1 pkt 3 i art. 83 p.p.s.a. - w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy przez niewłaściwe ich zastosowanie, albowiem strona nie uchybiła terminowi do przedłożenia pełnomocnictwa uprawniającego p. A. K. do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 185 § 1 p.p.s.a. wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wskazano, że skarżąca wniosła skargę do WSA we Wrocławiu na orzeczenie SKO z dnia 20 grudnia 2021 r. Pismo zostało podpisane przez p. A. K. będącego pracownikiem skarżącej zatrudnionym na stanowisku Zastępcy Dyrektora Regionu S. Centrum Realizacji Inwestycji. Do skargi zostało dołączone pełnomocnictwo udzielone przez dwóch członków Zarządu Skarżącego, w którym wskazano że pełnomocnik umocowany jest do reprezentowania Spółki wobec organów administracyjnych i urzędów, organów kontrolnych, organów podatkowych, innych instytucji rządowych i samorządowych, osób prawnych i fizycznych oraz w sądach (...). Nadto pismem z dnia 7 lipca 2022 przesłano do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu pełnomocnictwo dla p. A. K. z dnia 20 grudnia 2021 r. uprawniającego do podpisywania wniosków o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach oraz decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji kolejowych, tj. decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego lub decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej oraz reprezentowaniu Spółki w prowadzonych przez organy postępowaniach w tym przedmiocie. Zdaniem skarżącej, wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi było bezzasadne, ponieważ w sprawie od początku przedłożono prawidłowe pełnomocnictwo, co w konsekwencji przesądza o bezzasadności odrzucenia skargi, a co za tym idzie naruszeniu art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i pozbawieniu skarżącej prawa do sądu, gwarantowanego w art. 77 ust. 2 Konstytucji RP. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem (art. 46 § 3 p.p.s.a.). Pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis (art. 37 § 1 zd. 1 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 36 p.p.s.a. strona może udzielić pełnomocnictwa ogólnego (pkt 1), do prowadzenia poszczególnych spraw (pkt 2) lub może zawęzić zakres pełnomocnictwa do niektórych tylko czynności (pkt 3). Istotne jest, aby modyfikacja takiego pełnomocnictwa była jednoznaczna, bowiem jego zakres, czas trwania i skutki ocenia się zgodnie z zasadami językowymi (według treści) oraz przepisami prawa cywilnego. W niniejszej sprawie skarżąca Spółka ustanowiła pełnomocnika w trybie art. 35 § 2 p.p.s.a. Wbrew jednak twierdzeniom zawartym w zażaleniu, złożone w sprawie pierwsze pełnomocnictwo z dnia 5 kwietnia 2017 r. nie było prawidłowe, bowiem z jego treści wynika, że P. Spółka Akcyjna upoważnia Pana A. K. do reprezentowania Spółki w sprawach z zakresu działania kierowanego Regionu Centrum Realizacji Inwestycji Spółki, w szczególności do następujących czynności prawnych: "reprezentowania Spółki wobec organów administracyjnych i urzędów, organów kontrolnych, organów podatkowych, innych instytucji rządowych i samorządowych, osób prawnych i fizycznych oraz w sądach, w tym składania wszelkich oświadczeń w sprawach dotyczących ewidencji i rejestracji pojazdów, oświadczeń o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomościami na cele budowlane oraz informacji i danych o zakresie korzystania ze środowiska przez P. S.A. z wyłączeniem reprezentowania w postępowaniach o wydanie decyzji lokalizacyjnych tj. decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego lub decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowe." Słusznie zatem Sąd Wojewódzki stwierdził, że z zakresu wyżej wskazanego pełnomocnictwa wykluczone zostały postępowania o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, co stanowi przedmiot kontrolowanego postępowania administracyjnego, a co za tym idzie, zasadne było wezwanie o uzupełnienie braku formalnego skargi. Tymczasem w odpowiedzi na to wezwanie przesłano do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pełnomocnictwo dla Pana A. K. z dnia 20 grudnia 2021 r. uprawniającego do podpisywania wniosków o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach oraz decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji kolejowych, tj. decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego lub decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej oraz reprezentowaniu Spółki w prowadzonych przez organy postępowaniach w tym przedmiocie. Nie ulega zatem wątpliwości, że złożone kolejne pełnomocnictwo nie uprawnia Zastępcy Dyrektora Regionu S. A. K. do reprezentowania P. S.A. z/s w W. przed sądami administracyjnymi, ani też do wniesienia skargi w przedmiotowej sprawie. Podkreślić należy, że mimo wezwania Sądu określającego jednoznacznie braki pierwszego pełnomocnictwa, strona po raz kolejny przedłożyła dokument pełnomocnictwa, z którego jednoznacznie wynika, że nie dotyczy ono prowadzenia spraw przed sądami administracyjnymi. W takim stanie sprawy Sąd Wojewódzki miał obowiązek orzec o odrzuceniu skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Skoro skarżąca Spółka nie uzupełniła braku formalnego skargi, według uzyskanych pouczeń Sądu Wojewódzkiego, to nieuprawnione jest podnoszenie zarzutu pozbawienia prawa do sądu. Zaznaczyć należy, że skarżąca Spółka miała zagwarantowany udział w postępowaniu sądowym pod warunkiem dopełnienia formalnych wymogów skutecznego złożenia skargi. Ustanowione w ustawie ograniczenia formalne zakreślają wyraźne granice realizacji prawa do sądu. Jeżeli więc strona nie wypełniła wymogów proceduralnych warunkujących skuteczne wniesienie skargi, to rzeczą Sądu było zastosowanie rygoru w postaci odrzucenia skargi. Mając powyższe na uwadze orzeczono o oddaleniu zażalenia na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. ----------------------- 1