III FZ 503/22

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jacek Brolik po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. [...] sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 maja 2022 r. sygn. akt III SA/Wa 498/22 w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B. [...] sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w P. na decyzję Ministra Rodziny i Polityki Społecznej z dnia 13 grudnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania z tytułu wpłat na PFRON za listopada 2019 r. postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 31 maja 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 498/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z 4 lutego 2021 r. Na powyższe postanowienie Spółka wniosła zażalenie, w którym zarzuciła Sądowi pierwszej instancji naruszenie: – art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., zwana dalej: "p.p.s.a.") przez błędne przyjęcie, że Spółka nie przywołała żadnych okoliczności, które umożliwiałyby ocenę jego sytuacji finansowej. W związku z powyższym Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji powołanego przepisu wynika, że to na skarżącym spoczywa obowiązek wykazania konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zadaniem Sądu jest natomiast zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają lub nie za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Jeżeli we wniosku o wstrzymanie wykonania takiego aktu lub czynności strona nie wskaże okoliczności uzasadniających twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to nie można tego uznać za brak formalny wniosku (art. 49 § 1), lecz za brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez sąd, uzasadniający oddalenie wniosku. Sąd orzeka, bowiem w kwestii wstrzymania wykonania na podstawie przytoczonych we wniosku okoliczności, uwzględniając indywidualny charakter każdej sprawy i możliwość wystąpienia dla strony skarżącej niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego należy podzielić stanowisko Sądu odnoszące się do istoty wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, że Spółka nie wywiązała się z ciążącego na niej obowiązku wywiedzenia, że wykonanie zaskarżonego aktu może skutkować dla nich niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca nie przedłożyła dokumentów pozwalających na precyzyjne i kompleksowe ustalenie ich sytuacji majątkowej i finansowej. Przedstawiona we wniosku argumentacja nie stanowiła bowiem wykazania prawdopodobieństwa wystąpienia skutków, o jakich jest mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie: tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a."). Należy mieć na uwadze, że sąd pierwszej instancji, wydając orzeczenie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, opiera swoje rozstrzygnięcie zarówno na ocenie wniosku skarżącego, jak i na materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy. Jednakże uprawdopodobnienie przesłanek przemawiających za wstrzymaniem wykonania spoczywa na stronie skarżącej. W związku z tym, że skarżący uzasadnili swój wniosek jedynie w sposób ogólny, nie odwołując się do konkretnych i odpowiednio udokumentowanych okoliczności, Sąd został pozbawiony możliwości oceny, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ogólne wskazanie przesłanek ochrony tymczasowej podniesione przez Spółkę w skardze zasadnie zostały ocenione przez Sąd pierwszej instancji za niewystarczające do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Odnosząc się natomiast do materiału przedstawionego przez Spółkę w zażaleniu na zaskarżone postanowienie, to w niniejszym postępowaniu – dotyczącym rozpatrzenia zażalenia na postanowienie z 31 maja 2022 r. – nie mogą być one wzięte pod rozwagę, ponieważ w postępowaniu zażaleniowym Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga o prawidłowości zapadłego w sprawie na uprzednim etapie postępowania. Należy także podkreślić, że wstrzymaniu wykonania podlegają tylko akty ostateczne a decyzja organu pierwszej instancji nie ma takiego przymiotu. W związku z nieuzasadnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji trafnie uznał, że skarżący nie wykazali, iż w ich przypadku zostały spełnione przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.