II FZ 505/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : Antoni Hanusz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J.Ż. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 czerwca 2007 r. sygn. akt I SA/Kr 1597/02 w zakresie odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi J.Ż. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 23 maja 2003 r. nr [ ] w przedmiocie opłaty skarbowej postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE II FZ 505/07 Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem z dnia 27 czerwca 2007 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w sprawie o sygnaturze akt I SA/Kr 1597/02, oddalił wniosek J.Ż. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K z dnia 23 maja 2003 roku w przedmiocie opłaty skarbowej. Sąd w uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia wskazał, że skarżący nie wykazał, iż w rozpoznawanej sprawie zachodzą przesłanki udzielenia mu prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych wynikające z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), dalej jako u.p.p.s.a. W szczególności Sąd argumentował, że osiągane przez podatnika dochody nie kształtują się na poziomie niskim, a należy je zakwalifikować jako średnie, których wysokość jest wystarczająca do pokrycia kosztów toczącego się postępowania. Z tych powodów, w ocenie Sądu, poniesienie kosztów toczącego się postępowania przez skarżącego nie wiąże się z uszczerbkiem koniecznego utrzymania jego oraz osób pozostających na jego utrzymaniu. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący nie zgodził się z tym rozstrzygnięciem oraz wniósł o ponowne, wnikliwe rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz zwolnienie go z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania. W uzasadnieniu zażalenia wskazano na pogarszającą się sytuację majątkową strony skarżącej, która uniemożliwia poniesienie przez podatnika kosztów toczącego się postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając niniejszą sprawę zważył, co następuje. Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw i wobec tego podlega oddaleniu. Stosownie do art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, dalej u.p.p.s.a.), osobie fizycznej prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania siebie i rodziny. W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od obowiązku ponoszenia kosztów postępowania. Wykazanie okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy, z punktu widzenia treści art. 246 § 1 u.p.p.s.a. należy do obowiązku podmiotu ubiegającego się o przyznanie tego prawa. Strona ma zatem obowiązek wykazania, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania lub ich części albo że nie ma adekwatnych środków na poniesienie tych kosztów. Sąd natomiast rozpoznając wniosek zobowiązany jest wskazać z jakich względów uznał, że żądanie strony zasługuje bądź nie zasługuje na uwzględnienie. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy należy z jednej strony uwzględnić wysokość kosztów postępowania, jakie strona musi ponieść, a z drugiej jej sytuację finansową, na którą składają się przede wszystkim uzyskiwane przez stronę dochody. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozpoznał wniosek J.Ż. we właściwy sposób słusznie uznając, że sytuacja materialna skarżącego nie wskazuje, że poniesienie przez niego kosztów postępowania spowoduje uszczerbek utrzymania jego oraz rodziny. Należy także zauważyć, że na obecnym etapie postępowania, jedynym kosztem, do którego poniesienia może zostać zobowiązany skarżący będzie wpis od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 września 2006 roku odrzucające skargę kasacyjną w kwocie 100,00 (§ 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2006 roku Nr 45, poz. 322), o ile strona zdecyduje się wystąpić z takim środkiem zaskarżenia. Uiszczenie tej opłaty nie spowoduje zatem, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, uszczerbku koniecznego utrzymania skarżącego oraz osób pozostających na jego utrzymaniu, gdyż wysokość miesięcznych zarobków strony kształtuje się na poziomie 2.100,00 netto. Odnosząc się z kolei do treści zażalenia oraz zawartego tam żądania o ponowne wnikliwe rozpoznanie przez Naczelny Sąd Administracyjny wniosku J.Ż. o przyznanie prawa pomocy należy przypomnieć, iż zadaniem tego sądu w niniejszym postępowaniu zażaleniowym niebyło ponowne dokonanie oceny zasadności przyznania skarżącemu prawa pomocy, a jedynie przeprowadzenie kontroli, pod względem zgodności z prawem, postanowienia Sądu pierwszej instancji wydanego w tym przedmiocie w dniu 27 czerwca 2007 roku. W myśl bowiem art. 15 § 1 punkt 1 u.p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje jedynie środki odwoławcze od orzeczeń, a więc także i postanowień, wydanych przez wojewódzkie sądy administracyjne. Sąd ten nie był zatem uprawniony do ponownego merytorycznego zbadania zasadności wniosku, o co wnosił skarżący w zażaleniu. Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 u.p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 tej ustawy, orzekł jak w sentencji.