II OZ 887/09

SENTENCJA II OZ 887 / 09 POSTANOWIENIE Dnia 20 października 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 20 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia F. K. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą "L." [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 sierpnia 2009 r. sygn. akt IV SA/Wa 1178/09 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi F. K. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą "L." [...] na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia spełnienia wymagań weterynaryjnych określonych dla prowadzenia działalności w zakresie transportu ubocznych produktów zwierzęcych kat. 3 i zatwierdzenia działalności postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE II OZ 887 / 09 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 18 sierpnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił F. K., prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą "L." [...], wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z dnia [...] maja 2009 r. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż w skardze z dnia 18 czerwca 2009 r. skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z dnia [...] maja 2009 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia spełnienia wymagań weterynaryjnych określonych dla prowadzenia działalności w zakresie transportu ubocznych produktów zwierzęcych kat. 3 i wyrażenie zgody przez Sąd na zatwierdzenie i uruchomienie w trakcie sprawy zakładu skarżącego. Zdaniem skarżącego za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji przemawia słuszny interes strony, istniejący zwłaszcza w świetle pozytywnych dla zakładu skarżącego opinii rzeczoznawców. Z opinii tych wynika, że zakład skarżącego spełnia wszelkie wymogi niezbędne do jego uruchomienia. Natomiast skarżący ponosi straty finansowe, nie zarobkuje i musi zwalniać pracowników. Zdaniem skarżącego przemawia to ponadto za natychmiastowym uzyskaniem zgody na uruchomienie zakładu już w trakcie trwającej sprawy sądowoadministracyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny odmawiając wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wskazał, iż z akt sprawy nie wynika, aby zaistniały okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania "zaskarżonego postanowienia". Sąd pierwszej instancji stwierdził, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich spośród nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. W przedmiotowej sprawie, aktem którego wstrzymania domaga się skarżący odmówiono stwierdzenia spełnienia wymagań weterynaryjnych określonych dla prowadzenia działalności w zakresie transportu ubocznych produktów zwierzęcych kat. 3 i zatwierdzenia zakładu. Jest to akt nie kwalifikujący się do wykonania, a tym samym nie wymagający wykonania, bowiem nie nosi on znamion wykonalności. Zaskarżona decyzja nie podlega, więc wykonaniu, a zatem ewentualne wstrzymanie jej wykonania nie wywołałoby żadnego skutku. Ponadto żądanie przez skarżącego wyrażenia zgody przez Sąd na zatwierdzenie i uruchomienie zakładu w trakcie sprawy jest niedopuszczalne, bowiem wstrzymanie wykonania decyzji nie może zastąpić orzeczenia sądu w tym przedmiocie. Z tych względów Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.) odmówił wstrzymania zaskarżonej decyzji. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył F. K., prowadzący działalność pod firmą "L." [...], zaskarżając je w całości i zarzucając mu naruszenia art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu zażalenia skarżący wskazał, iż prezentowane przez niego argumenty w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pozostają aktualne. Skarżący wskazał także na pozytywne opinie rzeczoznawców dla swojego zakładu uzasadniające jego uruchomienie. Zdaniem skarżącego brak zgody na uruchomienie zakładu powoduje powstanie szkody w jego majątku wynikającą z faktu, iż nie zarobkuje, musi zwalniać pracowników i ciążą na nim np. konieczności zapłaty podatków od nieruchomości, a z kolei gdyby zaczął wykonywać działalność zarobkową odbyłoby się to z korzyścią dla niego, jego rodziny i pracowników. W ocenie strony wnoszącej zażalenie skarżona decyzja odmowna spowodowała, iż musiał on zawiesić działalność gospodarczą i przy dalszej odmowie udzielenia zgody na funkcjonowanie zakładu może to oznaczać rezygnację z prowadzonej działalności. Skarżący wskazując na powyższe okoliczności, oraz opierając się o poglądy wyrażone w doktrynie i orzecznictwie stwierdził, że utrata jedynego źródła jego utrzymania stanowi spełnienie przesłanki określonej w art. 61 § 3 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim podkreślić należy, iż przedmiotem ochrony tymczasowej regulowanej w art. 61 § 3 p.p.s.a. mogą być takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (por. T. Woś (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, str. 295; Z. Kmieciak, glosa do postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 1997 r., sygn. SA/Rz 1382/96, OSP 1998, z. 3, poz. 54, t. 1). Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy przy tym rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Objęta skargą w niniejszej sprawie decyzja Mazowieckiego Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii do takich aktów nie należy. Stwierdzić trzeba, iż co do zasady cechy wykonalności nie mają decyzje odmowne. Skarżona decyzja Mazowieckiego Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii, utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji, którą odmówiono stwierdzenia wymagań weterynaryjnych określonych dla prowadzenia działalności w zakresie transportu ubocznych produktów zwierzęcych kat. 3 i zatwierdzenia działalności, z uwagi na jej charakter nie może być wstrzymana. W decyzji takiej nie można, bowiem odnaleźć takich praw i obowiązków, które mogłyby podlegać wykonaniu, a tym samym nie zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji. Tym samym nie może strona skarżąca skutecznie wywodzić naruszenia w warunkach przedmiotowej sprawy art. 61 § 3 p.p.s.a. Odnosząc się do wywodów zawartych w zażaleniu, wskazać należy, że na trafność oceny Sądu pierwszej instancji, nie wpływa wyrażony w doktrynie pogląd dotyczący możliwości wstrzymania wykonania decyzji o odmowie zezwolenia na pobyt czasowy lub stały cudzoziemca, która miałyby polegać na zawieszeniu skutku prawnego decyzji (E. Łętowska, Glosa do postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2000 r. sygn. V SA 2509/99, opubl. OSP 2000 Nr 11, poz. 164). Skarżący nie dostrzega, odmiennego charakteru skarżonej w niniejszej sprawie decyzji i decyzji o odmowie zezwolenia na pobyt czasowy lub stały cudzoziemca. W skarżonej decyzji nie można zawiesić jej skutku prawnego, skoro decyzja ta żadnego takiego skutku nie wywołuje. Natomiast żądania skarżącego sprowadzają się de facto do wyrażenia przez Sąd zgody na zatwierdzenie i uruchomienie zakładu w trakcie prowadzonego postępowania. Żądanie takie jest niedopuszczalne z dwóch względów. Po pierwsze, instytucja wstrzymania wykonania decyzji z art. 61 § 3 p.p.s.a. ma za zadanie udzielenie skarżącemu ochrony tymczasowej poprzez zapewnienie, że ewentualnie wyeliminowana z obrotu prawnego na mocy orzeczenia sądu administracyjnego wadliwa decyzja nie wywoła nieodwracalnych i trudnych do odwrócenia skutków lub nie wyrządzi jej adresatowi znacznej szkody, a co czyniłoby kontrolę sądowoadministracyjną iluzoryczną. Z punktu widzenia skarżącego ma ona natomiast na celu zachowanie status quo w sprawie do czasu rozpoznania sprawy przez sąd (uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r. sygn. I GPS 1/07, opubl. ONSAiWSA 2007 z. 4, poz. 77). Po drugie, prowadziłoby ono faktycznie do zastąpienia przez sąd administracyjny organów administracyjnych i wydania przez niego decyzji, co jest niedopuszczalne ze względu na kontrolny charakter działalności sądów administracyjnych (art. 1 i art. 3 p.p.s.a.). Mając przytoczone wyżej względy na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na mocy art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił wniesione zażalenie.