I C 453/24

Sądy powszechne2026-02-12

Sygnatura

I C 453/24

Data orzeczenia

2026-02-12

Rodzaj

SENTENCE

Sędziowie

Janusz Supiński (PRESIDING_JUDGE)

Treść orzeczenia

Sygn. akt I C 453/24 <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> Dnia 12 lutego 2026 r. Sąd Rejonowy w Giżycku I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Janusz Supiński Protokolant: Katarzyna Kucharska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29.01.2026 r. sprawy z powództwa C. P. przeciwko V. E. o zapłatę I. Oddala powództwo. II. Zasądza od powódki na rzecz pozwanego kwotę 3.521,38 zł tytułem zwrotu kosztów procesu z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty. Sygn. akt. I C 453/24 </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> Powódka  C. P. domagała się zasądzenia na jej rzecz od pozwanego V. E. kwoty 5.179,00 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 30 lipca 2024 r. do dnia zapłaty. Jednocześnie wniosła o zasądzenie od pozwanego na swoją rzecz zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazała, że w dniu 6 lipca 2024 r. zakupiła od pozwanego samochód osobowy marki L. (...) o nr rej. (...). Podniosła, że mimo zapewnień pozwanego jedynie o konieczności uszczelnienia klimatyzacji (wymiany uszczelki o – ring lub rurek) zaledwie dzień po odbiorze auto uległo awarii uniemożliwiającej jego rozruch. W ocenie powódki w tym czasie ujawniły się wady fizyczne wyłączające użyteczność pojazdu. Powódka wyjaśniła, iż w związku z powyższym oddała samochód do warsztatu samochodowego gdzie dokonano naprawy instalacji elektrycznej i wymieniono sterownik, wtryskiwacz, kompresor klimatyzacji oraz cewkę kompresora klimatyzacji. Argumentowała dalej, że poinformowała pozwanego o ujawnionych wadach żądając obniżenia ceny sprzedaży o równowartość poniesionych kosztów naprawy wspomnianych wyżej części. Natomiast skierowanie do pozwanego przedsądowe wezwanie do zapłaty okazało się bezskuteczne. Pozwany  V. E. wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie od powódki na jego rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu podniósł, że przedmiotem umowy był piętnastoletni pojazd o przebiegu 340.000 km, a jego stan techniczny był w pełni adekwatny do wieku oraz stopnia wyeksploatowania. Pozwany wskazał, że przed zawarciem umowy powódka została poinformowana o znanych mu niesprawnościach pojazdu, w tym o usterce klimatyzacji. Zdaniem pozwanego w chwili przejścia niebezpieczeństwa na kupującą pojazd nie posiadał wad ukrytych, a wystąpienie awarii niedługo po transakcji nie stanowi wady fizycznej rzeczy, lecz jest wyłącznie naturalnym następstwem jej zużycia eksploatacyjnego. Sąd ustalił, co następuje: Powódka w dniu 06 lipca 2024 r. wraz z mężem przyjechała do pozwanego, aby obejrzeć samochód, którego ofertę sprzedaży znaleźli na portalu internetowym olx.pl (...) przybyciu na miejsce odbyli jazdę próbną podczas, której zauważyli nietypową pracę silnika oraz drgania na kierownicy. Jednocześnie powód poinformował powódkę o usterce w układzie klimatyzacji wskazując na jego nieszczelność. W tym samym dniu powódka (jako kupująca) zawarła z pozwanym (jako sprzedającym) umowę sprzedaży samochodu osobowego marki L. (...) o nr VIN (...), nr rej. (...), rok produkcji 2009 o przebiegu 340.000 km. Strony ustaliły cenę pojazdu na kwotę 17.000 zł. Po nabyciu pojazdu powódka udała się nim do W. – miejsca swojego zamieszkania oddalonego od miejsca zakupu o około 170 km – a jej mąż jechał za nią motocyklem. W trakcie podróży powódka zatrzymała się tylko raz w celu zatankowania auta. Po dotarciu do celu zaparkowała pojazd i pozostawiła go na noc, zaś następnego dnia nie mogła go uruchomić. W dniu 10 lipca 2024 r. powódka zleciła naprawę auta warsztatowi samochodowemu. W pojeździe naprawiono instalację elektryczną oraz wymieniono następujące elementy: sterownik silnika, wtryskiwacz, kompresor klimatyzacji oraz cewkę kompresora. Koszt naprawy wynosił łącznie 5.179,00 zł.  (dowód : umowa sprzedaży k. 10, dokumenty rejestracyjne pojazdu – k. 11 – 12, faktura VAT (...) – k. 28, zeznania świadka X. P. – k. 129 – 131, zeznania świadka X. Z. – k. 131, zeznania powódki C. P. – k. 135 – 136, zeznania pozwanego V. E. – k. 136) Pismem z dnia 22 lipca 2024 r. C. P. złożyła V. E. oświadczenie o obniżeniu ceny zakupu pojazdu o koszt naprawy z tytułu rękojmi za wady fizyczne w związku z ujawnieniem już po zakupie auta. Pozwany nie zgodził się na obniżenie ceny.  (dowód:  oświadczenie powódki o obniżeniu ceny – k. 33 – 34, odpowiedź pozwanego – k. 35) Ze względu na stwierdzony zakres usterek w pojeździe nie można stwierdzić, że do awarii dzień po jego zakupie doszło wskutek nieprawidłowości występujących w dniu sprzedaży. Tym samym nie można ustalić okoliczności, które doprowadziły do unieruchomienia pojazdu.  (dowód:  opinia biegłego sądowego (...) – k. 139 – 182, opinia uzupełniająca k. 216 –225) Sąd zważył, co następuje: Bezspornym w sprawie było zawarcie przez strony umowy sprzedaży samochodu osobowego marki L. wydanie przedmiotu umowy oraz zapłata przez powódkę umówionej ceny. Bezsporne było również to, że podczas jazdy próbnej z udziałem pozwanego powódka zauważyła nietypowe działanie silnika oraz drgania na kierownicy. Bezsporne wreszcie było złożenie przez powódkę oświadczenia o obniżeniu ceny, które dotarło do pozwanego, ale którego pozwany nie zaakceptował. Owe bezsporności wynikają z zalegających w aktach sprawy dokumentów, a także z twierdzeń samych stron i zeznań świadków X. P. i X. Z.. Mając na uwadze powyższą korelację wskazanych dowodów bezosobowych i osobowych, należało dać im wiarę. Osią sporu pozostawało natomiast to, czy w aucie istniały wady ukryte w chwili jego wydania kupującej. Zajmując się wyżej zaprezentowaną okolicznością sporną należy dostrzec przede wszystkim treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 556;art. 556 § 1)">art. 556 § 1 k.c.</a> zgodnie z którym, sprzedawca jest odpowiedzialny względem kupującego, jeżeli rzecz sprzedana ma wadę fizyczną lub prawną (rękojmia). Stosownie zaś do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 556(1);art. 556(1) § 1;art. 556(1) § 1 pkt. 1)">art. 556 1 §1 pkt 1 k.c.</a> wada polega na niezgodności rzeczy sprzedanej z umową w szczególności rzecz sprzedana jest niezgodna z umową, jeżeli nie ma właściwości, które rzecz tego rodzaju powinna mieć ze względu na cel w umowie oznaczony albo wynikający z okoliczności lub przeznaczenia. Warunkiem przypisania sprzedawcy odpowiedzialności z tytułu rękojmi jest wykazanie, że wada fizyczna istniała w chwili przejścia niebezpieczeństwa na kupującego, ewentualnie że przyczyna ujawnionej później nieprawidłowości tkwiła w rzeczy sprzedanej już w tej dacie. (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 559)">art. 559 k.c.</a>) Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy i weryfikując stanowisko powódki należało zwrócić szczególną uwagę na okoliczności towarzyszące nabyciu pojazdu. Powódka wraz mężem dokonując oględzin samochodu zajrzeli tylko pod pokrywę silnika i podwozie. Jednocześnie pozwany przed zawarciem umowy poinformował powódkę o usterce w układzie klimatyzacji wskazując, że należy uzupełnić go czynnikiem chłodniczym oraz uszczelnić wymieniając oringi. Kolejnych sygnałów o nienależytym stanie technicznym auta dostarczyła jazda próbna, w trakcie której powódka i jej mąż dostrzegli mankamenty pojazdu w postaci nierównej pracy silnika oraz drgań odczuwalnych na kierownicy. Okoliczności te potwierdziła sama powódka. W ocenie sądu wskazana wyżej sytuacja powinna wzbudzić u powódki uzasadniony niepokój co do faktycznej kondycji pojazdu i być asumptem do zweryfikowania stanu technicznego pojazdu na stacji diagnostycznej, wszak leżało to w interesie powódki. Decydując się na spotkanie ze sprzedającym podczas weekendu powódka na pewno miała świadomość, że stacje diagnostyczne w tym czasie są zamknięte. Jednakże nic oprócz pokonania ponownie znacznej odległości od miejsca swojego zamieszkania nie stało na przeszkodzie, aby dokonać oględzin auta w następnym dniu roboczym. Niemniej jednak powódka zrezygnowała z tego kroku i już tego samego dnia podjęła decyzję o zakupie przedmiotowego pojazdu. Tym samym uznać należy, iż świadomie przyjęła na siebie ryzyko związane z rzeczywistym stanem technicznym auta. Przechodząc w tym miejscu do drugiego zagadnienia nad którym należało się pochylić było żądanie powódki w zakresie zwrotu kosztów za naprawę układu klimatyzacji. Jak już wyżej wspomniano powódka wiedziała, że układ ten jest uszkodzony. C. P. zakładała co prawda, że do przywrócenia jego sprawności wystarczy jedynie uszczelnienie instalacji, jednak rzeczywisty zakres koniecznej naprawy okazał się zupełnie inny. Ostateczny rozmiar uszkodzeń – całkowita niesprawność klimatyzacji wynikająca z jej zatarcia, wymagająca wymiany kompresora oraz cewki klimatyzacji – ujawniła się już po zakupie auta, podczas zleconych przez powódkę napraw warsztatowi samochodowemu. W ocenie Sądu okoliczność, że rzeczywisty zakres uszkodzeń i wynikający z niego koszt naprawy okazały się znacznie wyższe niż powódka początkowo zakładała, nie zmienia faktu, że godziła się na nabycie auta z niesprawną klimatyzacją. Wobec tego żądanie zwrotu kosztów naprawy klimatyzacji należało uznać bezzasadne, albowiem powódka w chwili zawarcia umowy wiedziała o istnieniu wady tego układu. Z kolei dla ustalenia czy usterki sterownika silnika oraz wtryskiwacza stanowiły wadę ukrytą tkwiącą w pojeździe już w dacie jego wydania kluczowe znaczenie miała opinia biegłego sądowego z zakresu techniki samochodowej X. A.. W sporządzonej opinii biegły wskazał, że samo uszkodzenie wtryskiwacza polegające na nierównej pracy silnika nie mogło spowodować uszkodzenia sterownika pojazdu – po wyłączeniu silnika i pozostawieniu go do ponownej próby uruchomienia następnego dnia. Ponadto wskazał, że „ wydaje się mało prawdopodobne, aby do awarii pojazdu stwierdzonej po zakupie w dn. 07.07.2024 r. w postaci uszkodzenia sterownika silnika mogło dojść wskutek usterek występujących dniu sprzedaży.” Opierając się na dostępnym materiale badawczym biegły nie miał możliwości jednoznacznie wskazać źródła usterki, nie wykluczając przy tym przyczyn o charakterze losowym. Sąd dostrzegł oczywiście, że powódka początkowo kwestionowała powyższą opinię podnosząc, iż nie odpowiada ona na wszystkie pytania zawarte w postanowieniu Sądu Rejonowego w Giżycku z dnia 27.02.2025 r. W odpowiedzi na zastrzeżenia powódki biegły sporządził opinię uzupełniającą, która na dalszym etapie postępowania nie była już podważana. W tej sytuacji Sąd uznał, że strony zaaprobowały ostatecznie poglądy biegłego X. A.. Opinia sporządzona w niniejszej sprawie jest – w ocenie Sądu – wnikliwa i wyczerpująca, logiczna i spójna, a wnioski w niej zawarte prawidłowo uzasadnione. Sąd wobec powyższego uznał wspomnianą opinię biegłego za fachową, rzetelną i obiektywną, mogącą stanowić podstawę orzeczenia w niniejszej sprawie. Reasumując biegły stwierdził, że nie można ustalić czy stwierdzenie czy wada ta występowała w dniu sprzedaży, czy też jest wynikiem zdarzeń późniejszych. W efekcie powyższych rozważań Sąd doszedł do wniosku, iż powódka nie wykazała zasadności dochodzonego roszczenia, co skutkowało oddaleniem powództwa w całości, o czym orzeczono w pkt I wyroku. O kosztach procesu orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> przy uwzględnieniu treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1(1))">art. 98 §1 1 k.p.c.</a> jak w pkt II sentencji. Do niezbędnych i celowych kosztów procesu poniesionych przez pozwanego należało zaliczyć kwotę 1.800 zł tytułem zastępstwa procesowego oraz 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa i 1.704,38 zł tytułem wykorzystanej zaliczki na koszty opinii biegłego. </div>