II OZ 1140/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Bujko po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia L. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 12 lipca 2007 r., sygn. II SA/Kr 53/07 o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi L. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie nakazania rozbiórki postanawia zażalenie oddalić. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 12 lipca 2007. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek L. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie z jego skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] w przedmiocie nakazania rozbiórki. Z oświadczenia majątkowego złożonego przez skarżącego wynika, że zamieszkuje on wspólne gospodarstwo domowe wraz z niepracującą żoną, jest współwłaścicielem w ½ nieruchomości przy ul. [...] w K. (pow: [...] m²), budynku przeznaczonego na działalność noclegową mieszczącego się przy ul. [...] w K., parceli budowlanej przy ul. [...] w K. oraz garażu. Skarżący posiada ponadto samochód [...] i [...] oraz kolekcję obrazów, jak również otrzymuje rentę w wysokości [...] złotych. Z zeznania podatkowego na 2005 r. wynika, iż skarżący poniósł stratę z tytułu wykonywanej działalności na kwotę [...] złotych. Zdaniem Sądu pierwszej instancji, skarżący, zważywszy na swoją sytuację materialną, nie zasługuje na zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych w sprawie. Wyłożenie tych kosztów, jest ponadto tylko chwilowe (tj. do czasu uwzględnienia skargi). Z tych względów orzeczono jak w sentencji na mocy 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. Zażalenie na powyższe orzeczenie złożył L. G. wnosząc o jego uchylenie lub zmianę i wywodząc, że obecna sytuacja nie pozwala mu na obciążenie swoich nieruchomości z jednej strony z uwagi na nie zniesioną dotychczas współwłasność, z drugiej – z uwagi na brak możliwości kredytowych. Pozostałe wykazane w oświadczeniu rzeczy ruchome nie przedstawiają wielkiej wartości. Skarżący wskazał ponownie na stratę jaką poniósł na prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Z tych względów skarżący uważa, że ocena Sądu co do jego możliwości finansowych jest nieprawidłowa. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne i podlega oddaleniu. Stosownie do brzmienia art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje w sytuacji, gdy uczestnik postępowania wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z treści powołanego wyżej przepisu wynika, że na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar udowodnienia, że występują okoliczności stanowiące podstawę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Stosując w/w zasady należy stwierdzić, iż w przedmiotowej sprawie przyznanie prawa pomocy w zakresie wnioskowanym przez skarżącą stronę byłoby nieuzasadnione i sprzeczne z powołanymi przepisami przewidującymi możliwość przyznania takiego prawa w ściśle określonych sytuacjach. W oparciu o zgromadzony w sprawie materiał stwierdzić należy, iż wprawdzie skarżący wykazał straty w wyniku prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, lecz strata ta nie stanowi jedynego odzwierciedlenia jego rzeczywistej sytuacji finansowej. Zwrócić w szczególności należy uwagę na posiadane przez wnioskodawcę nieruchomości oraz auta. Określenie wartości tych ostatnich jako niewielka rodzi zastrzeżenia. Nie można także przyjąć, iż skarżący znajduje się w sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy na podstawie wykazu operacji na rachunku bankowym. Skarżący wykazując stratę w rocznym zeznaniu za rok 2005 r. wskazuje, że jedynym środkiem utrzymania jego i jego małżonki, jest świadczenie rentowe w wysokości [...] złotych, co w przypadku tylu koniecznych do utrzymania składników majątku skarżącego nie jest okolicznością wiarygodną. Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie i literaturze przedmiotu poglądem, posiadanie nieruchomości w zasadzie wyklucza możliwość zwolnienia od kosztów sądowych (por. postanowienie NSA z dnia 20 października 2004 r. – niepubl.). W przedmiotowej sprawie okoliczności, iż skarżący będąc w posiadaniu kilku nieruchomości, (łącznie z tą, na której prowadzona jest inwestycja, której dotyczy skarga) oraz dwóch samochodów, potwierdza powyższą zasadę, pomimo tak skromnego jak wykazywany przez skarżącego dochód stały. Trzeba mieć jednocześnie na uwadze, że ustawodawca nie nałożył obowiązku dopełnienia innych niż wymienione w art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. warunków uprawniających do skorzystania z takiej formy dofinansowania. Z tego względu nie można podzielić częściowo argumentacji Sądu I instancji, odnoszącej się do możliwości odzyskania poniesionych przez stronę na rzecz postępowania sądowego wydatków. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie Sądu I instancji jest zgodne z prawem i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.