I SA/Sz 1211/15

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marzena Kowalewska po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 25 września 2015 r. znak [...] w przedmiocie podatku od towarów ii usług za I i II kwartał 2013 r. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę UZASADNIENIE P. Spółka z o.o. z siedzibą w B. złożyła do sądu skargę na opisaną wyżej decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. W miejsce podpisu pod skargą Spółka umieściła wydruk: "A.N. ". W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I WSA w Szczecinie, pismem sądu z 4 listopada 2015 r. zobowiązano Spółkę do usunięcia w terminie 7 dni od doręczenia wezwania braków formalnych skargi przez: - podpisanie skargi lub nadesłanie odpisu podpisanej skargi przez osobę upoważnioną do reprezentacji Spółki, - podania wartości przedmiotu zaskarżenia, - nadesłanie odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego Spółki, w oryginale lub uwierzytelnionej kopii celem ustalenia sposobu reprezentacji Spółki, aktualnego na dzień wniesienia skargi. W zarządzeniu zawarto pouczenie, że niezastosowanie się do wskazanego w wezwaniu siedmiodniowego terminu spowoduje odrzucenie skargi. Jak wynika ze zwróconej przez pocztę przesyłki skierowanej do Spółki na wskazany w skardze adres, została ona złożona w dniu 9 listopada 2015 r. na okres siedmiu dni w placówce listowej, z powodu nieobecności adresata, o czym umieszczono w tym samym dniu zawiadomienie (awizo) w skrzynce listowej. Ponowne zawiadomienie (awizo) o przesyłce zostało umieszczone w skrzynce listowej w dniu 17 listopada 2015 r., jednak przesyłka ta nie została odebrana, dlatego też w dniu 25 listopada 2015 r. placówka pocztowa przesyłkę, jako niepodjętą w terminie, zwróciła Sądowi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje. Stosownie do art. 46 §1 pkt 4 w zw. z art. 57 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.) skarga składana do sądu musi być podpisana przez samą stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis powinien być własnoręczny, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4 p.p.s.a. W związku z tym, że skarga nie została podpisana w sposób wymagany przez prawo, pismem z dnia 4 listopada 2015 r. została zobowiązana do uzupełnienia ww. braku. Jednocześnie z wezwaniem do podpisania skargi, Spółka została też zobowiązana do podania wartości przedmiotu zaskarżenia oraz do złożenia odpisu KRS, który pozwala sądowi ustalić grono osób uprawnionych o reprezentacji skarżącej Spółki z postępowaniu sądowym. Stosownie do postanowień art. 215 § 1 p.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Z kolei zgodnie z art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Realizacja obowiązku wynikającego z art. 29 p.p.s.a. w praktyce sądowej oznacza obowiązek złożenia odpisu z KRS (oryginału lub uwierzytelnionego odpisu), gdyż informacje dotyczące sposobu reprezentacji danego podmiotu są obligatoryjnie umieszczone w aktach rejestrowych w Krajowym Rejestrze Sądowym (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2011 r. sygn. akt II GSK 324/11, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych dostępna pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 28 listopada 2012 r. sygn. akt I GSK 1463/12 (CBOSA: http://orzeczenia.nsa.gov.pl) brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony (art. 29 p.p.s.a.) stanowi brak formalny, którego usunięcie w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. polega na przedstawieniu dokumentu, z którego wynikałoby takie umocowanie. Niewykonanie w terminie nałożonego przez Sąd obowiązku przedstawienia dokumentu powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Odczytywane łącznie regulacje mają na celu usunięcie wątpliwości w kwestii dla sprawy kluczowej, czyli ustalenia czy pismo (skarga) zostało wniesione przez uprawnioną osobę. Stosownie do art. 58 §1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Pismo sądu z dnia 4 listopada 2015 r. zawierające opisane wyżej zobowiązania, zostało doręczone skarżącej Spółce w trybie art. 73 p.p.s.a. Stosownie do treści art. 73 § 1 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 p.p.s.a). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Z akt niniejszej sprawy wynika, że ww. pismo sądu z dnia 4 listopada 2015 r. doręczono skarżącej Spółce na adres wskazany w skardze w trybie tzw. fikcji doręczenia w dniu 23 listopada 2015 r. Przesyłkę zawierającą wezwanie awizowano prawidłowo po raz pierwszy w dniu 9 listopada 2015 r. i złożono ją na okres siedmiu dni w placówce pocztowej. Przyczynę jej niedoręczenia określono jako "adresat nieobecny". W dniu 17 listopada 2015 r. przesyłkę tę awizowano powtórnie, a następnie w dniu 25 listopada 2015 r. odesłano ją nadawcy z adnotacją "Zwrot. Nie podjęto w terminie". Skoro zatem adresat nie odebrał przesyłki, należało uznać ją za doręczoną z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od daty pierwszego awiza, tj. z dniem 23 listopada 2015 r. W tej sytuacji siedmiodniowy termin do wykonania wezwania upływał w dniu 30 listopada 2015 r. (poniedziałek). We wskazanym terminie, ani dotychczas, Spółka nie uzupełniła braków formalnych skargi. Wobec tego nie można ustalić kto skargę podpisał, czy osoba ta była upoważniona do reprezentowania Spółki w postępowaniu sądowym. Skarżąca nie wykonała też obowiązku podania wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawie. W tej sytuacji, na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 46 §1 pkt 4 w zw. z art. 215, art. 29 w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a. skargę należało odrzucić.