II SA/Łd 808/17

SENTENCJA Dnia 15 grudnia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi –Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania z tytułu utraty prawa własności nasadzeń, urządzeń i obiektów znajdujących się na działce postanawia: odrzucić skargę. A. P. UZASADNIENIE J. K. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania z tytułu utraty prawa własności nasadzeń, urządzeń i obiektów znajdujących się na działce. Z akt administracyjnych sprawy niniejszej wynika, że zgodnie z pouczeniem zawartym w uzasadnieniu wspomnianego rozstrzygnięcia od niniejszej decyzji przysługiwało stronom prawo wniesienia odwołania do Ministra Infrastruktury i Budownictwa za pośrednictwem Wojewody [...], w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia. Powyższa decyzja została doręczona J. K. w dniu 11 stycznia 2016 r. Pismem z dnia 2 lutego 2016 r., które wpłynęło do organu I instancji w dniu 8 lutego 2016 r. strona odwołała się od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] r. Postanowieniem z dnia [...] Minister Infrastruktury i Budownictwa odmówił skarżącej przywrócenia terminu do złożenia odwołania od decyzji Wojewody [...]. Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z treścią art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej w skrócie "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). W rozpoznawanej sprawie tryb, o którym wyżej mowa nie został wyczerpany, bowiem od decyzji będącej przedmiotem skargi stronie skarżącej przysługiwało prawo do złożenia środka odwoławczego, o czym skarżąca została prawidłowo pouczona w uzasadnieniu decyzji. Wprawdzie, co wynika z ustalonego stanu faktycznego sprawy, skarżąca wniosła odwołanie od decyzji organu I instancji, jednak uczyniła to z uchybieniem terminu, który nie został skutecznie przywrócony. Zatem, J. K. bez wątpienia nie wykorzystała trybu, o którym wyżej mowa i zaskarżyła do tutejszego sądu decyzję organu I instancji. Z tego też powodu sąd nie mógł nadać skardze dalszego biegu i orzekł o jej odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., art. 58 § 3 p.p.s.a. A. P.