I FSK 976/13

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Artur Mudrecki po rozpoznaniu w dniu 5 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej R.B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 10 stycznia 2013 r., sygn. akt I SA/Łd 1382/12 w sprawie ze skargi R.B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia 24 sierpnia 2012 r., nr (...) w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za poszczególne miesiące 2003 r. postanawia: umorzyć zawieszone postępowanie kasacyjne UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 10 stycznia 2013 r., sygn. akt I SA/Łd 1382/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę R.B. (dalej: Skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. wymienioną w sentencji niniejszego postanowienia. Od powyższego wyroku Skarżący – zastępowany przez profesjonalnego pełnomocnika – wywiódł skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Na rozprawie w dniu 12 czerwca 2014 r. pełnomocnik Skarżącego poinformował o śmierci Skarżącego, co skutkowało zawieszeniem postępowania w sprawie ze skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 130 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: P.p.s.a.) sąd umarza zawieszone postępowanie w razie śmierci strony, po upływie pięciu lat od dnia wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania z tej przyczyny. Cytowany przepis, który ma charakter przepisu szczególnego, nakłada na Sąd obowiązek wydania określonego rozstrzygnięcia procesowego w przypadku upływu odpowiednio długiego czasu od zawieszenia postępowania z powodu śmierci strony, przy jednoczesnej bierności stron postępowania (ewentualnie ich następców prawnych). W literaturze przedmiotu podnosi się, że brzmienie art. 130 § 1 ab initio P.p.s.a. jest kategoryczne: "sąd umarza zawieszone postępowanie, co oznacza, że spełnienie przewidzianych w tym przepisie przesłanek obliguje sąd do umorzenia postępowania (zob. B. Dauter, Metodyka pracy sędziego sadu administracyjnego, Warszawa 2018, s. 271-272). Norma wynikająca z tego przepisu ma zatem charakter normy bezwzględnie obowiązującej (ius cogens). Zgodnie z art. 83 § 1 ab initio P.p.s.a. w postępowaniu sądowoadministracyjnym co do zasady terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego. Termin oznaczony w tygodniach, miesiącach lub latach kończy się z upływem dnia, który nazwą lub datą odpowiada początkowemu dniowi terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim miesiącu nie było - w ostatnim dniu tego miesiąca, o czym stanowi art. 112 kodeksu cywilnego. W związku z tym w niniejszej sprawie, stwierdzić należało, że 5-letni termin, o którym mowa w art. 130 § 1 pkt 3 P.p.s.a., upłynął w dniu 12 czerwca 2019 r. To zaś stanowiło przesłankę do umorzenia zawieszonego postępowania kasacyjnego. Z tych wszystkich względów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 130 § 1 pkt 3 w związku z art. 131 oraz art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.