VII SA/Wa 1247/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak po rozpoznaniu w dniu 15 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.C. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2009 r., Znak: [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania zażaleniowego postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] z dnia [...] stycznia 2009 r. znak [...] UZASADNIENIE W skardze z dnia 24 czerwca 2009 r. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2009 r., znak: [...], którym uchylono postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2009 r. znak [...], zawieszające postępowanie zażaleniowe na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] z dnia [...] stycznia 2009 r. znak [...] wymierzające karę z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego, W.C. wniosła o wstrzymanie wykonania powyższego postanowienia organu powiatowego. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, iż wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia z dnia [...] stycznia 2009 r. składała wraz z zażaleniem na to postanowienie. Organ jednak nie rozpoznał wniosku, co skutkuje skierowaniem go do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył , co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Oznacza to, że sąd może wstrzymać wykonanie decyzji (postanowienia) tylko na wniosek skarżącego (sąd nie może orzekać o wstrzymaniu wykonania z urzędu). Wniosek o wstrzymanie wykonania musi dotyczyć zaskarżonego aktu. W sytuacji, gdy są podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (postanowienia), sąd może, na podstawie art. 61 § 3 in fine p.p.s.a., wstrzymać wykonanie także aktów wydanych w innych postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Oznacza to, że wstrzymanie wykonania decyzji (postanowień) wydanych w innym postępowaniu prowadzonym w granicach tej samej sprawy, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. może nastąpić, jeżeli skarżący złoży wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej do sądu decyzji (postanowienia) i są podstawy do wstrzymania wykonania tej decyzji. Nie jest zatem możliwe wstrzymanie wykonania decyzji (postanowienia) wydanych w innym postępowaniu w granicach tej samej sprawy, jeżeli sąd nie dopatrzy się podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 grudnia 2005 r., sygn. akt II OZ 1227/05). Wskazać należy, iż wnioskiem o wstrzymanie wykonania skarżącą objęła wyłącznie postanowienie organu powiatowego, w stosunku do którego wszczęto postępowanie zażaleniowe, zawieszone następnie przez organ wojewódzki, którego rozstrzygnięcie uchylił Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego. Przedmiotowy wniosek nie dotyczył więc wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Tym samym w świetle powyższych rozważań Sądu, wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] z dnia [...] stycznia 20098 r., znak [...], nie mógł zostać uwzględniony, z uwagi na równoczesne niezłożenie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.