II OSK 1481/11

SENTENCJA Dnia 12 grudnia 2012 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Arkadiusz Despot-Mładanowicz sędzia NSA Jerzy Bujko sędzia del. WSA Wanda Zielińska-Baran (spr.) Protokolant asystent sędziego Katarzyna Ślizak po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2012 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej K. K. i S. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 marca 2011 r. sygn. akt II SA/Kr 136/11 w sprawie ze skargi K. K. i S. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] w przedmiocie wyjaśnienia treści decyzji 1. uchyla zaskarżony wyrok oraz postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] i postanowienie Prezydenta Miasta K. z dnia [...] września 2008 r. nr [...]; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na rzecz K. K. i S. K. solidarnie kwotę 760 (siedemset sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 11 marca 2011 r. oddalił skargę K. K. i S. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] w przedmiocie wyjaśnienia treści decyzji. W uzasadnieniu wyroku podano, iż decyzją z dnia [...] lutego 2006 r. znak: [...] Prezydent Miasta K. ustalił warunki zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pn. "budowa zespołu mieszkaniowego wielorodzinnego na działce nr [...] obr. [...] przy ul. [...] w K. z infrastrukturą techniczną na działkach nr ... [...] ..., obr. [...] w K.". Następnie decyzją z dnia [...] czerwca 2006r. przeniesiono wyżej opisaną decyzję na rzecz [...] s. c., które złożyło wniosek o wyjaśnienie treści decyzji o warunkach zabudowy. Wnioskodawca domagał się wyjaśnienia następujących kwestii: 1) odnośnie pkt II.1.c decyzji – czy określona tam szerokość elewacji od strony wschodniej oznacza szerokość pojedynczego obiektu czy też zespołu obiektów; 2) odnośnie pkt II.1.f – czy zgodnie z ustalonym warunkami zabudowy dopuszczalne jest zbudowanie kondygnacji podziemnych. Prezydent Miasta K. postanowieniem z dnia [...] września 2008 r., znak [...], wydanym na podstawie art. 113 § 2 kpa, wyjaśnił treść decyzji o warunkach zabudowy w następujący sposób: 1) szerokość elewacji całego projektowanego budynku (stanowiącego ciąg zabudowy) skierowanej do granicy wschodniej powinna mieć maksymalnie 20,5 m; 2) istnieje możliwości zaprojektowania kondygnacji podziemnej, przy spełnieniu warunków wskazanych w pkt II.1. a-f załącznika nr 1 oraz innych warunków przedmiotowej decyzji o warunkach zabudowy. W uzasadnieniu odnośnie punktu 1 postanowienia Prezydent wskazał, że zgodnie ze słownikiem wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych Władysława Kopalińskiego, w architekturze elewacja to "lico budynku, zewnętrzna ściana wraz z występującymi na niej elementami architektonicznymi". Elewację tworzą więc wszystkie jej elementy (części budynku), niezależnie od tego, czy są ażurowe, czy obudowane ścianami pełnymi, usytuowane równolegle czy też skośnie do lic obiektu. Szerokością elewacji budynku (zabudowy) jest łączna szerokość wszystkich jego części. Zgodnie z zapisem decyzji ustalającej warunki zabudowy cały projektowany budynek stanowiący ciąg zabudowy, a nie wybrana jego część, powinien mieć szerokość elewacji skierowanej do granicy wschodniej maksymalnie 20,5 m. Wymogiem zaś dodatkowym kształtowania elewacji od strony granicy wschodniej jest jej rozrzeźbienie na co najmniej dwa elementy, co wynika ze sformułowania "... przy szerokości pierwszego planu elewacji maksymalnie do 15 m". Ustalona w decyzji maksymalna szerokość elewacji od strony granicy wschodniej dotyczy elewacji zwróconej do granicy wschodniej wszystkich budynków planowanego zespołu zabudowy. Natomiast pojedynczy obiekt o szerokości elewacji od strony granicy wschodniej do 20,5 m, a tworzący element zespołu zwartej zabudowy o elewacji od strony granicy wschodniej przekraczającej łączną szerokość 20,5 m nie spełnia warunków decyzji o warunkach zabudowy. Odnośnie punktu 2 postanowienia Prezydent wskazał, że wytyczne dotyczące ograniczenia niwelacji terenu do niezbędnego minimum oraz maksymalny parametr wysokości wykopów i nasypów wynikają z opinii Dyrekcji Zespołu [...] Parków Krajobrazowych w K. z dnia 2 marca 2005r. i dotyczą zagospodarowania terenu, czyli jego maksymalnego przekształcenia w stosunku do naturalnego ukształtowania. W zażaleniu na to postanowienie [...] s.c. [...], podniosło, iż we wniosku zwrócił się o wyjaśnienie, czy wskazana w pkt II.1.c szerokość elewacji od strony granicy wschodniej jest parametrem charakteryzującym jeden obiekt, czy też zespół obiektów budowlanych. Przedmiotem wątpliwości jest określenie szerokości elewacji zabudowy w sytuacji, gdy w skład ciągu zabudowy wchodzi nie jeden budynek, lecz kilka odrębnych budynków stanowiących jeden ciąg zabudowy. Treść uzasadnienia postanowienia nie wyjaśnia motywów, jakimi kierował się organ, a to narusza art. 107 § 3 kpa w zw. z art. 126 kpa. Zdaniem żalącego się przedmiotem decyzji jest zespół obiektów mieszkaniowych, a nie pojedynczy obiekt. Skarżący zakwestionował także wyjaśnienie organu I instancji w zakresie możliwości zaprojektowania kondygnacji podziemnej, co jest konsekwencją stanowiska wyrażonego w postanowieniu odnośnie możliwości zaprojektowania kondygnacji podziemnej przy równoczesnym spełnieniu warunków wskazanych w pkt II. 1. a-f zał. nr 1. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. postanowieniem z dnia [...] lutego 2009r. znak: [...] utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu Kolegium wskazało, iż organ administracji działający w trybie art. 113 § 2 kpa nie jest w żadnym wypadku powołany do interpretacji treści decyzji z zastosowaniem zasad wykładni prawa. Uprawniony jest jedynie do wyjaśnienia stronie zgłoszonych przez nią wątpliwości co do użytych w decyzji wyrażeń, niejasnych sformułowań bądź zastosowanych skrótów utrudniających ustalenie sensu rozstrzygnięcia, czyli wyjaśnienie zmierza wyłącznie do przedstawienia tego, jak organ rozumie własną decyzję. Dlatego Kolegium nie podzieliło stanowiska żalącej się strony o braku uzasadnienia wydanego postanowienia, gdyż zdaniem Kolegium organ I instancji przedstawił stan faktyczny sprawy i w tym kontekście dokonał objaśnienia zgłaszanych wątpliwości, a wyjaśnienie to było logiczne. Brak natomiast przytoczenia treści przepisu prawa, w oparciu o który organ orzekał (art. 113 § 2 kpa) został sanowany postanowieniem Kolegium, nie powodując konieczności uchylenia postanowienia z tego powodu. Kolegium podzieliło pogląd organu I instancji, że szerokością elewacji budynku (zabudowy) jest łączna szerokość wszystkich części, zatem zgodnie z zapisem decyzji maksymalna szerokość elewacji od strony granicy wschodniej dotyczy elewacji zwróconej do granicy wschodniej wszystkich budynków planowanego zespołu zabudowy i cały projektowany budynek stanowiący ciąg zabudowy powinien mieć szerokość elewacji do 20,5 m. Wyjaśnienie to nie pozostawało w sprzeczności z nazwą inwestycji, która określona została jako "budowa zespołu mieszkaniowego wielorodzinnego" a nie jako "zespół obiektów mieszkaniowych". Także wyjaśnienie w zakresie możliwości zaprojektowania kondygnacji podziemnej, zdaniem Kolegium, jest zgodne z intencją treści punktu II.1. a-f załącznika nr 1 decyzji o warunkach zabudowy. Natomiast wyjaśnienie wątpliwości w kierunku zaproponowanym przez stronę prowadziłoby do nowej oceny stanu faktycznego i powodowałoby zmiany merytoryczne rozstrzygnięcia, to zaś stanowiłoby przekroczenie granic instytucji wyjaśnienia treści decyzji. Skargę na powyższe postanowienie wnieśli K. K. i S. K., prowadzący działalność gospodarczą pod firmą [...] s. c. [...], zarzucając mu naruszenie: art. 113 § 2 kpa poprzez brak wyjaśnienia wątpliwości strony dotyczących treści decyzji wskazanych we wniosku z dnia 15 lipca 2008r. oraz poprzez przyjęcie rozumienia decyzji pozostającego w sprzeczności z treścią decyzji z dnia 27 lutego 2006r.; art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 kpa poprzez utrzymanie w mocy błędnego rozstrzygnięcia organu I instancji; art. 107 § 3 kpa poprzez zbyt skrótowe sformułowanie uzasadnienia podjętego rozstrzygnięcia. Skarżący wnieśli o uchylenie postanowień organów obu instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę, uznając ją za niezasadną. W uzasadnieniu wyroku podano, iż stosownie do art. 113 § 2 kpa wyjaśnienie wątpliwości co do treści decyzji może nastąpić na żądanie organu egzekucyjnego lub strony. Dlatego zakres wyjaśnienia jest wyznaczany przez treść żądania skierowanego do organu, który wydał decyzję objętą wnioskiem o wyjaśnienie. Z przedmiotowego wniosku o wyjaśnienie decyzji o warunkach zabudowy wynika, że strona skarżąca domagała się wyjaśnienia wątpliwości dotyczących szerokości elewacji planowanego obiektu od strony wschodniej, a także odpowiedzi na pytanie, czy w świetle ustalonych decyzją warunków zabudowy dopuszczalne jest zaprojektowanie kondygnacji podziemnej. W ocenie Sądu Prezydent Miasta K. w postanowieniu z dnia [...] września 2008 r. udzielił odpowiedzi na obydwie zgłoszone przez stronę wątpliwości, wskazując, że szerokość elewacji całego ciągu zabudowy, a nie wybranej jego części powinna mieć maksymalnie 20,5 m oraz, że istnieje możliwości zaprojektowania kondygnacji podziemnej, przy spełnieniu warunków wskazanych w pkt II.1. a-f załącznika nr 1 oraz innych warunków przedmiotowej decyzji o warunkach zabudowy. Organ odniósł się do obydwu wątpliwości podniesionych przez stronę, a treść wyjaśnienia jest logiczna, odnosi się do postanowień wyjaśnianej decyzji i nie wykracza poza granice postępowania w przedmiocie wyjaśnienia treści decyzji. Wyjaśnienie treści decyzji ma na celu jedynie usunięcie niejasności w użytych w decyzji sformułowaniach i nie może przerodzić się w ponowne merytoryczne rozpatrywanie sprawy. Organ, który dokonuje wyjaśnienia użytych w decyzji sformułowań najlepiej jest w stanie usunąć niejasności w swoim własnym rozstrzygnięciu i dlatego strona nie może domagać się, by wyjaśnienie zostało dokonane, jak ujęła to strona skarżąca w zażaleniu, "na korzyść inwestora". Sąd stwierdził, iż organy administracji odniosły się do wszystkich zgłoszonych przez stronę żądań o wyjaśnienie, nie wykroczyły poza granice postępowania wyjaśniającego i w sposób prawidłowy uzasadniły swoje stanowiska. Zarzuty skargi odnoszą się w istocie do rozstrzygnięcia zawartego w samej decyzji o warunkach zabudowy. Niezadowolenie z szerokości elewacji wschodniej planowanego obiektu oraz wymogów, które należy zachować przy projektowaniu i wykonywaniu kondygnacji podziemnej, jak również wszystkie merytoryczne zarzuty dotyczące wyjaśnianej decyzji mogły być przedmiotem odwołania, a także skargi do sądu administracyjnego, ale na decyzję ustalającą warunki zabudowy, a nie na postanowienie w przedmiocie wyjaśnienia treści takiej decyzji. Dlatego też tego rodzaju zarzuty nie mogły skutkować uchyleniem zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia Prezydenta Miasta K. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wnieśli K. K. i S. K. reprezentowani przez radcę prawnego S. K., zaskarżając go w całości i zarzucając mu naruszenie: 1. prawa materialnego przez błędną wykładnię co doprowadziło do niewłaściwego zastosowania art. 113 § 2 kpa poprzez uznanie, iż postanowienie w sprawie wyjaśnienia treści decyzji nie narusza granic postępowania określonych w art. 113 § 2 kpa, pomimo tego, iż treść postanowienia w sprawie wyjaśnienia treści decyzji pozostaje w sprzeczności z treścią wyjaśnianej decyzji i powoduje zmianę merytoryczną rozstrzygnięcia, 2. przepisów postępowania w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik przedmiotowej sprawy: art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 113 § 2 kpa poprzez oddalenie skargi pomimo tego, iż postanowienie w sprawie wyjaśnienia treści decyzji pozostaje w sprzeczności z treścią wyjaśnianej decyzji i powoduje zmianę merytoryczną rozstrzygnięcia. Pełnomocnik skarżących wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi stwierdzono, że organ pierwszej instancji w sposób błędny dokonał wyjaśnienia treści decyzji o warunkach zabudowy, ponieważ spowodował, iż w chwili obecnej treść rozstrzygnięcia zawierającego warunki zabudowy stała się wewnętrznie sprzeczna, co powoduje, iż niemożliwe jest równoczesne spełnienie wszystkich warunków jakie ona ustanawia dla planowanego zamierzenia inwestycyjnego. Sąd pierwszej instancji uznając zaskarżone za prawidłowe, dokonał nieprawidłowej ( zbyt szerokiej) wykładni art. 113 § 2 kpa. Sąd dopuścił się naruszenia art. 151 p.p.s.a., ponieważ oddalił skargę jako niezasadną pomimo tego, iż rozstrzygnięcia organów obu instancji zostały wydane z naruszeniem art. 113 § 2 kpa. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej, p.p.s.a.) Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej będąc związany jej zarzutami, a z urzędu bierze pod rozwagę nieważność postępowania. W niniejszej sprawie nie dostrzeżono okoliczności mogących wskazywać na nieważność postępowania. Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie z niżej podanych przyczyn. Wskazać należy, iż zgodnie z art. 113 § 2 kpa, organ administracji publicznej, który wydał decyzję, wyjaśnia w drodze postanowienia na żądanie organu egzekucyjnego lub strony wątpliwości co do treści decyzji. W orzecznictwie, jak i w doktrynie podkreśla się, że trybie art. 113 § 2 k.p.a. nie można zmieniać decyzji ani jej uzupełniać, nie można dokonywać nowej oceny stanu faktycznego lub prawnego, ani powodować zmiany merytorycznej rozstrzygnięcia. Przedmiotem wyjaśnienia mogą być w szczególności niejednoznaczne lub niejasne sformułowania zawarte w rozstrzygnięciu ( osnowie) decyzji, które utrudniają jednoznaczne ustalenie sensu rozstrzygnięcia (por. wyroki NSA z dnia 21 maja 1999 r., sygn. akt I SA 1456/98; z dnia 17 grudnia 2002 r., sygn. akt II SA 1560/01; z dnia 9 stycznia 2003 r., sygn. akt I SA 1283/01, z dnia 27 stycznia 2003 r., sygn. akt III SA 622/01). W podobny sposób istotę i granice stosowania tej instytucji prawnej określa się w komentarzach do art. 113 § 2 k.p.a. ( patrz: np. Kodeks postępowania Administracyjnego. Komentarz. M. Jaśkowska, A. Wróbel, Zakamycze 2005, s. 695-703). Przy wyjaśnianiu treści decyzji musi być uwzględniony stan faktyczny i prawny sprawy z dnia jej wydania, a wyjaśniane kwestie nie mogą należeć do problematyki objętej trybem uzupełnienia lub zmiany decyzji bądź sprostowania zaistniałych w niej błędów i oczywistych omyłek, a tym bardziej do kategorii roszczeń strony kwalifikujących się do osobnej sprawy administracyjnej. Wyodrębnienie i dokonanie właściwego ich zakwalifikowania może niekiedy stwarzać trudności, które nie mogą prowadzić do braku odpowiedzi na pytanie, czy i w jakim trybie treść decyzji stanie się dla strony zrozumiała co do ukształtowanych nią uprawnień i obowiązków. W rozpoznawanej sprawie skarżący skorzystali z przysługującego im prawa do żądania wyjaśnienia treści decyzji, zwracając się do Prezydenta Miasta K. o wyjaśnienie treści decyzji z dnia [...] lutego 2007 r. o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie zespołu mieszkaniowego wielorodzinnego wraz z infrastrukturą techniczną na działkach położonych przy ul. [...] w K. w zakresie pkt II.1.c i pkt II.1.f załącznika nr 1 do decyzji. Skarżący domagali się wyjaśnienia dwóch następujących kwestii: czy wskazana w decyzji szerokość elewacji od strony granicy wschodniej jest parametrem charakteryzującym pojedynczy obiekt oraz czy jest możliwa realizacja budynków z kondygnacjami podziemnymi. Sąd pierwszej instancji za organem drugiej instancji uznał, że Prezydent Miasta K. w postanowieniu z dnia [...] września 2008 r. udzielił odpowiedzi na obie zgłoszone wątpliwości, treść wyjaśnienia jest logiczna i odnosi się do postanowień i nie wykracza poza granice postępowania w przedmiocie wyjaśnienia treści decyzji. Z tym stanowiskiem nie można się zgodzić. Jak wspomniano powyżej wyjaśnienia treści decyzji dokonuje się w oparciu o istniejący w dacie jej wydania stan faktyczny i prawny. Ze stanu faktycznego sprawy wynika, że wniosek o ustalenie warunków zabudowy dotyczył budowy zespołu mieszkaniowego wielorodzinnego na działce nr [...], obr. [...], przy ul. [...] w K. wraz z infrastrukturą techniczną. Z załączonego do wniosku rysunku wynika, że ta inwestycja polegać na budowie dwóch budynków mieszkalnych wielorodzinnych, wchodzących w skład planowanej inwestycji pn. " budowa zespołu mieszkaniowego nierodzinnego". Organ pierwszej instancji dla takiego zamierzenia inwestycyjnego decyzją z dnia [...] lutego 2006 r. ustalił warunki zabudowy, stanowiąc w pkt II.1.c jej załącznika nr 1 w zdaniu drugim " Ponadto ustala się maksymalną szerokość elewacji od strony granicy wschodniej do 20,5 m przy szerokości pierwszego planu elewacji maksymalnie do 15 m". Treść tego punktu decyzji, przyczyniła się do powstania u skarżących wątpliwości odnośnie kwestii, czy określona w nim szerokość elewacji zabudowy od strony wschodniej jest parametrem charakteryzującym pojedynczy obiekt, czy też dotyczy zespołu budynków. Wątpliwości w tym zakresie, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie zostały przez organ pierwszej instancji w sposób jasny wyjaśnione, gdyż z wyjaśnienia o treści " szerokość elewacji całego projektowanego budynku ( stanowiącego ciąg zabudowy) skierowanej od granicy wschodniej powinna mieć maksymalnie 20, 5 m" wcale nie wynika, jak słusznie wywodzi skarga kasacyjna, czy ta szerokość elewacji dotyczy pojedynczego budynku, czy też zespołu budynku. Trafnie podnosi autor kasacji, że zarówno Sąd pierwszej instancji, jak też wcześniej organy administracyjne obu instancji nie zwróciły uwagi, iż decyzja z dnia [...] lutego 2006 roku ustalała warunki zabudowy dla budowy zespołu mieszkaniowego wielorodzinnego, a więc zamierzenie to obejmować będzie przynajmniej dwa oddzielne budynki. Wymaga podkreślenia, iż organ pierwszej instancji na wniosek skarżących postanowieniem z dnia [...] grudnia 2007 r. wyjaśnił wątpliwości do treści pkt II.1.c załącznika nr 1 do tej samej decyzji odnośnie szerokości elewacji frontowej, wskazując, iż zgodnie z zapisem decyzji cały projektowany budynek stanowiący ciąg zabudowy, a nie wybrana jego część powinien mieć szerokość elewacji frontowej skierowanej od granicy północnej do 26 m. Organ wyjaśnił, iż określone w decyzji WZ szerokości elewacji frontowej dotyczą elewacji zwróconej od granicy północnej każdego z budynków sytuowanych na przedmiotowym terenie. Tak też należy rozumieć sformułowanie " Szerokość elewacji frontowej ustala się w odniesieniu do granicy północnej przedmiotowej decyzji – do 26 m dla całej szerokości elewacji ujęciu ortogonalnym pojedynczego budynku". Z tak sformułowanego wyjaśnienia jasno wynika, że ustalenie to odnosi się do pojedynczego budynku. Natomiast, jak zasadnie podnosi skarga kasacyjna, organ pierwszej instancji, pomimo wyraźnego żądania zawartego we wniosku z dnia 14 lipca 2008 r., wyjaśniając treść pkt II.1.c co do szerokości elewacji od strony granicy wschodniej nie wskazał, tak jak w przypadku elewacji frontowej od strony granicy północnej, czy szerokość do 20 m tej elewacji ustalono w odniesieniu do pojedynczego budynku z sytuowanych na terenie wskazanym w decyzji. Zauważyć należy, że dokonywanie rektyfikacji (w pojęciu tym mieści się także wyjaśnianie wątpliwości) decyzji sprawia, że w obrocie prawnym funkcjonuje pierwotna wersja decyzji wraz z postanowieniem wydanym w tym trybie, w celu jej wyjaśnienia (W. Chróścielewski, Organ administracji publicznej w postępowaniu administracyjnym, Warszawa 2002, s. 134). Wyjaśnienie treści decyzji przez organ wywołuje ten skutek, że decyzja już od daty jej wydania posiada treść nadaną jej przez organ dokonujący wyjaśnienia. Jest to skutek ex tunc, a to powoduje, że w zakresie, w jakim chodzi o wykonanie decyzji i korzystanie z uprawnień z niej płynących, wyjaśnienie wątpliwości co do jej treści mieć będzie cechy elementu trwale złączonego z decyzją. Oznacza to, że decyzja z dnia [...] lutego 2006 r. ustalająca warunki zabudowy ma taką treść, jaka wynika z ustalonych warunków i szczegółowych zasad zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy, jak również z postanowienia wyjaśniającego wątpliwości co do jej treści z dnia [...] grudnia 2007 r. (por. wyrok SN z dnia 3 lutego 1976 r., sygn. akt II CR 732/75, OSNC 1976/12/263). Konsekwencją tego jest odczytywanie treści decyzji łącznie z treścią wyjaśnień udzielonych przez organ. W rozpoznawanej sprawie, organ pierwszej instancji dokonując wyjaśnienia wątpliwości co do rozumienia zdania drugiego pkt II.1.c załącznika nr 1 decyzji w zakresie szerokości elewacji od granicy wschodniej, nie wziął pod uwagę tego, że wcześniejszym postanowieniem dokonał wyjaśnienia tego samego pkt II.1.c w zakresie zdania pierwszego dotyczącego elewacji frontowej od granicy północnej, pomimo że tym wyjaśnieniem był związany. W konsekwencji doprowadziło to do tego, że wyjaśnienie co do rozumienia pkt II.1.c w żądanym przez skarżących zakresie, wbrew stanowisku Sądu pierwszej instancji i organu odwoławczego, nie można było uznać za jasne i logiczne, a przeciwnie za niezrozumiałe w kontekście wyjaśnienia zawartego w postanowieniu z dnia [...] grudnia 2007 r. Także wyjaśnieniu co do pkt II.1.f załącznika nr 1 decyzji z dnia [...] lutego 2006 r. nie można nadać cech jasności i logiczności ze względu na jego ogólność. Organ stwierdzając, że istnieje możliwość zaprojektowania kondygnacji podziemnej nie wyjaśnił przy tym jakie to inne warunki zabudowy z przedmiotowej decyzji o warunkach zabudowy, poza wskazanymi w pkt II.1. a-f załącznika nr 1 do tej decyzji, muszą być w tym przypadku spełnione. Z przytoczonych powyżej względów należało uznać, że skarga kasacyjna oparta jest na uzasadnionej podstawie, gdyż zaskarżony wyrok został wydany z naruszeniem wskazanego w skardze kasacyjnej przepisu prawa materialnego - art. 113 § 2 kpa. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 188 p.p.s.a. uchylił zaskarżony wyrok i w wyniku rozpoznania skargi, uchylił zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] lutego 2009 r. oraz utrzymane nim w mocy postanowienie Prezydenta Miasta K. z dnia [...] września 2008 r. - na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i art. 135 p.p.s.a w związku z art. 193 p.p.s.a. O zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 200, 203 pkt 1 i art. 205 p.p.s.a.