III FSK 1448/22

SENTENCJA Dnia 15 grudnia 2022 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Stanisław Bogucki po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku C. sp. z o.o. z siedzibą w G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi kasacyjnej C. sp. z o.o. z siedzibą w G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 26 maja 2022 r., sygn. akt I SA/Gl 565/21 w sprawie ze skargi C. sp. z o.o. z siedzibą w G. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 4 lutego 2021 r., nr 2401-IEE.711.73.2021.5/BKZ/028653 w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia oddalić wniosek. UZASADNIENIE 1. Wyrokiem z 26.05.2022 r. o sygn. I SA/Gl 565/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę C. sp. z o.o. z siedzibą w G. (dalej: skarżąca) na postanowienie Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z 4.02.2021 r., nr 2401-IEE.711.73.2021.5/BKZ/028653, wydane w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych. 2. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 61 § 2 w związku z art. 193 ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.), ewentualnie w przypadku nieuwzględnienia wniosku wniosła o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. 3 .Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 3.1. Zgodnie z ogólną zasadą wynikającą z art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu ani czynności. Od powyższej zasady są wyjątki. Przepis art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a. wskazuje, że w razie wniesienia skargi na decyzję lub postanowienie organ, który je wydał, może wstrzymać z urzędu lub na wniosek skarżącego ich wykonanie w całości lub części, chyba że zachodzą wskazane w tym przepisie przesłanki wyłączające dopuszczalność wstrzymania. Natomiast zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi, sąd może, na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Powyższy przepis rozróżnia zatem wstrzymanie wykonania aktu przez organ i sąd. Organ może rozpoznać wniosek o wstrzymanie wykonania aktu do momentu przekazania skargi sądowi, a sąd od chwili wpływu sprawy do sądu. Z tej przyczyny wniosek skarżącej, złożony w trakcie postępowania sądowoadministracyjnego (w skardze kasacyjnej) nie mógł zostać rozpoznany na podstawie art. 61 § 2 p.p.s.a., lecz na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. 3.2. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W niniejszej sprawie kluczowa pozostaje kwestia, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu, a w związku z tym instytucja wstrzymania wykonania aktu, o której stanowi art. 61 § 3 p.p.s.a., nie może znaleźć w niej zastosowania. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy właściwego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i na mocy których zostają na niego nałożone określone obowiązki, oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. Co do zasady, przymiotu wykonalności nie będą więc miały decyzje odmawiające stwierdzenia lub przyznania określonych praw lub obowiązków albo decyzje, które nie wywołują określonych skutków materialnoprawnych. Przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej przewidzianej w art. 61 § 3 p.p.s.a. mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania, a takiej cechy nie mają decyzje odmowne. Postanowienie organu, którego wstrzymania wykonania domagała się skarżąca, dotyczy odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego. Wstrzymanie takiego aktu nie zmieniłoby w żaden sposób sytuacji skarżącej, bowiem nie spowodowałoby ono, że doszłoby do umorzenia postępowania egzekucyjnego. Negatywny, odmowny charakter rozstrzygnięcia podjętego przez organ powoduje, że nie wywołuje ono skutków w rozumieniu, o którym stanowi art. 61 § 3 p.p.s.a. 3.3. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 64 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 151 i art. 193 p.p.s.a. Sędzia NSA Stanisław Bogucki