II OZ 690/20

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Barbara Adamiak, po rozpoznaniu w dniu 25 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Wójta Gminy D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 8 lipca 2020 r. sygn. akt II SO/Łd 5/20 w przedmiocie wymierzenie organowi grzywny w sprawie z wniosku A. U. o wymierzenie Wójtowi Gminy D. grzywny za przekazanie niekompletnych akt sprawy dotyczących skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy D. w sprawie zakłócenia stosunków wodnych postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 8 lipca 2020 r. sygn. akt II SO/Łd 5/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wymierzył Wójtowi Gminy D. grzywnę w trybie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi za przekazanie niekompletnych akt sprawy dotyczących skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy D. w sprawie zakłócenia stosunków wodnych. W motywach rozstrzygnięcia Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że w dniu 31 stycznia 2020 r. do Sądu wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu, skarga A. U. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy D. w sprawie zakłócenia stosunków wodnych. Pismem z dnia 18 lutego 2020 r. skarżący wniósł o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), za przekazanie niekompletnych akt sprawy dotyczących ww. skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy D. w sprawie zakłócenia stosunków wodnych. Pismem z dnia 5 maja 2020 r. organ udzielił odpowiedzi na wniosek A. U. o wymierzenie grzywny za przekazanie niekompletnych akt sprawy, wnosząc o odrzucenie przedmiotowego wniosku. Argumentując organ wskazał, że skarga dotycząca przewlekłości postępowania prowadzonego przez Wójta Gminy D. została skierowana do sądu bez wyczerpania przez skarżącego trybu wynikającego z art. 37 kodeksu postępowania administracyjnego, a zatem sama skarga powinna zostać odrzucona, a tym samym również wniosek o ukaranie grzywną, w ocenie organu, stanie się bezprzedmiotowy. Do odpowiedzi na wniosek organ załączył kserokopie dokumentów potwierdzonych za zgodność z oryginałem, według sporządzonego wykazu (tożsamych z załącznikami wniosku skarżącego). Organ nadmienił nadto, iż wskazane w wykazie dokumenty, nie mają żadnego znaczenia i wpływu na termin załatwienia sprawy. Rozpoznając sprawę Sąd stwierdził, że przedłożono akta niezłączone i niekompletne, pozbawione części dokumentów, które zostały wygenerowane przez wnioskodawcę i organ w postępowaniu. Oceny tej nie zmieniał fakt, że Wójt Gminy D. nadesłał większość brakujących dokumentów wraz z pismem z dnia 5 maja 2020 r. będącego odpowiedzią na wniosek o wymierzenie organowi grzywny. Okoliczność, że organ administracji finalnie przekazał do Sądu brakujące dokumenty, nie skutkuje bowiem ani bezprzedmiotowością postępowania, ani bezzasadnością rozpoznawanego wniosku. Sąd wskazał, że co więcej nadal w aktach sprawy brak jest pisma skarżącego z dnia 29 marca 2019 r. stanowiącego ponaglenie na niezałatwienie przez Wójta Gminy D. sprawy dotyczącej zakłócenia stosunków wodnych. Miarkując wysokość grzywny wymierzonej organowi w niniejszej sprawie Sąd miał na uwadze, że ustawodawca do uznania sądu pozostawił ustalenie wysokości wymierzonej grzywny, pod warunkiem, że jej górna granica nie przekroczy wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Kwota ta zawiera się w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdyż wysokość przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim wynosi 4585,03 zł (Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z 11 lutego 2020 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2019 r., M.P z 2020 r., poz. 174). W konsekwencji Sąd uznał, że grzywna w kwocie 500 złotych będzie adekwatna do stopnia naruszenia obowiązku ustawowego i jednocześnie spełni pozostałe cele, dla których została ustanowiona, dyscyplinując organ na przyszłość. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, działając na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wymierzył Wójtowi Gminy D. grzywnę w wysokości 500 złotych. W zażaleniu na powyższe postanowienie Wójt Gminy D. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i umorzenie postępowania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 7 oraz 37 kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 55 i art. 134 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. W myśl § 2 art. 54 organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Zgodnie z treścią art. 55 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przedmiotem obowiązku z art. 54 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest zatem przekazanie sądowi administracyjnemu uporządkowanych akt sprawy administracyjnej pozostających w dyspozycji organu administracji publicznej prowadzącego postępowanie. W uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09, podniesiono, że skoro z art. 54 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika obowiązek dochowania określonego terminu, to uchybienie tej powinności mieści się w "niezastosowaniu się do obowiązków", będącym przesłanką wymierzenia grzywny na podstawie art. 55 § 1 tej ustawy. Przedmiot zaskarżenia określony w art. 55 § 1 ustawy obejmuje zatem nie tylko zaniechanie przekazania sądowi skargi wraz z odpowiedzią na skargę i akt sprawy, ale także zwłokę organu w dopełnieniu tej czynności. Zadaniem grzywny nie jest bowiem tylko pełnienie funkcji dyscyplinującej, lecz także represyjnej i prewencyjnej (por. postanowienie NSA z dnia 28 maja 2015 r. sygn. akt I OZ 428/15). Zważywszy, że w niniejszej sprawie przesłanki zastosowania grzywny zostały spełnione, nie można stwierdzić, aby Sąd pierwszej instancji, przez wymierzenie grzywny organowi, naruszył jakiekolwiek przepisy prawa, co pozwoliłoby na uwzględnienie zażalenia. Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił zażalenie. ----------------------- 3