II SA/Wr 649/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz, po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia ... w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektów budowlanych wybudowanych w warunkach samowoli budowlanej postanawia: odrzucić skargę oraz zażalenie na zarządzenie z dnia 24 września 2012 r. o ustaleniu wpisu sądowego od skargi UZASADNIENIE Jak wynika z akt administracyjnych skarżący w dniu 24 marca 2011 r. udzielił G. D. pełnomocnictwa do reprezentowania Spółki przed organami administracji publicznej. Skarga do sądu administracyjnego została złożona przez G. D. S. bez dołączenia pełnomocnictwa. Skarżący wezwany został do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. przez złożenie pełnomocnictwa procesowego spełniającego wymogi art. 35 p.p.s.a. oraz dołączenie wyciągu z KRS dla wykazania umocowania do reprezentowania strony. G. D. określająca siebie jako pełnomocnik Spółki złożyła zażalenie na zarządzenie o wpisie, nadal nie dołączając pełnomocnictwa. Wezwanie do usunięcia braków doręczone zostało pod adresem siedziby Spółki w dniu 10 października 2012 r. (k. 13 akt). W dniu 17 października 2012 r. przesłane zostało pismo podpisane przez prezesa zarządu Spółki z wnioskiem o przesunięcie terminu do usunięcia braków formalnych skargi. W dniu 25 października 2012 r. doręczono skarżącemu pouczenie o treści art. 35 p.p.s.a oraz wezwanie do usunięcia braków formalnych zażalenia. W dniu 31 października 2012 r. skarżący powiadomił, że Spółkę reprezentuje prezes zarządu, natomiast G.D. jest uczestnikiem postępowania. Według odpisu z KRS skarżący posiada zarząd jednoosobowy, nie ustanowił prokurenta. Skarga i zażalenie podlegały odrzuceniu. Jak stanowi art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu sądowym przez organy lub osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Umocowanie swoje osoby te powinny wykazać dokumentem przy składaniu skargi (art. 29), podobnie jak pełnomocnik skarżącego (art. 37 § 1). Skarżący został pouczony o treści art. 35 p.p.s.a., w którym wskazano osoby mogące być pełnomocnikami przed sądem. W szczególności pełnomocnikiem może być pracownik osoby prawnej. Niedołączenie do skargi pełnomocnictwa procesowego udzielonego jednej z osób wymienionych w art. 35 i niewykazanie dokumentem umocowania osoby udzielającej pełnomocnictwa do reprezentowania osoby prawnej stanowiło brak formalny skargi (art. 46 § 3, art. 29) oraz odpowiednio zażalenia (art. 194 § 3, art. 198 p.p.s.a.). Według art. 49 p.p.s.a. zarządzenie do uzupełnienia skargi należało wykonać w terminie 7 dni. Jest to termin ustawowy, którego sąd nie może przedłużyć, a jedynie może ulec przywróceniu po spełnieniu wymagań z art. 86 i 87 p.p.s.a. Następstwem nieuzupełnienia skargi jest jej odrzucenie (art. 58 § 1 pkt 3), zaś zażalenia, jego odrzucenie (art. 178, art. 197 § 2 p.p.s.a.). Skarżący nie uzupełnił skargi i zażalenia. Informacja, że skarżący powinien być reprezentowany przez prezesa zarządu była sądowi znana z KRS. W celu uzupełnienia skargi należało dołączyć pełnomocnictwo udzielone osobie podpisanej pod skargą przez prezesa zarządu ze wskazaniem, że jest to pracownik Spółki, albo oświadczyć, że skarżący reprezentowany przez prezesa zarządu popiera skargę i nie ustanawia pełnomocnika, lecz nie kwestionuje jego czynności w postaci złożenia skargi. Z akt nie wynika, aby pełnomocnik ten był uczestnikiem postępowania. Dlatego orzeczono jak w sentencji.