II GZ 479/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 27 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 2 września 2011 r. sygn. akt VI SA/Wa 1889/10 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi J. P. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 30 czerwca 2010 r. nr[...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: oddalić zażalenie. NSA/post.1 – postanowienie "ogólne" UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 2 września 2011 r. o sygn. akt VI SA/Wa 1889/10 odrzucił skargę kasacyjną J. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 26 stycznia 2011 r. o sygn. akt VI SA/Wa 1889/10, w którym Sąd oddalił skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 30 czerwca 2010 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. W dniu 7 lutego 2011 r. Skarżący złożył wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia do wspomnianego wyroku oraz wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Wyrok wraz z uzasadnieniem doręczono Skarżącemu w dniu 23 marca 2011 r. Sąd I instancji postanowieniem z dnia 30 marca 2011 r. orzekł o ustanowieniu dla Skarżącego adwokata z urzędu i odmówił zwolnienia od kosztów sądowych. Od powyższego postanowienia J. P. wniósł sprzeciw, który Sąd uwzględnił i postanowieniem z dnia 26 maja 2011 r. orzekł o przyznaniu adwokata z urzędu oraz o zwolnieniu od kosztów sądowych. Pismem z dnia 7 czerwca 2011 r. Okręgowa Rada Adwokacka w W. powiadomiła adwokata O. P. o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu w sprawie Skarżącego. Pełnomocnik ustanowiony w sprawie pismem z dnia 11 lipca 2011 r. nadanym w urzędzie pocztowym wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu I instancji. W wymienionym piśmie nie zawarto wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd I instancji podkreślił, że 30 - dniowy termin do złożenia skargi kasacyjnej upłynął w dniu 22 kwietnia 2011 r. Zatem Pełnomocnik Skarżącego wnosząc skargę kasacyjną w dniu 13 lipca 2011 r. bez wniosku o przywrócenie terminu uchybił ustawowemu terminowi, określonemu w art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. do złożenia tego środka zaskarżenia. Na powyższe postanowienie Sądu I instancji J. P. złożył zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym zarzucił naruszenie -art. 67 § 5 p.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie i niedostrzeżenie, że pełnomocnikowi ustanowionemu w sprawie nie doręczono orzeczenia z uzasadnieniem; - art. 177 § 1 i art. 178 p.p.s.a. poprzez błędną jego wykładnię i uznanie, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej, w przypadku ustanowienia pełnomocnika z urzędu po fakcie doręczenia orzeczenia wraz z uzasadnieniem, biegnie od daty otrzymania tegoż orzeczenia a nie od daty ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Mając powyższe na uwadze, Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania i przywrócenie terminu do złożenia wniosku o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest nieuzasadnione i podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie odpisu z uzasadnieniem. Stosownie do treści art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. W sytuacji, gdy strona nie ma ustanowionego w sprawie pełnomocnika z wyboru, może wystąpić do wojewódzkiego sądu administracyjnego o ustanowienie dla niej pełnomocnika z urzędu. Złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy w powyższym zakresie nie wstrzymuje biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Termin ten upływa bezskutecznie zanim postępowanie wpadkowe w sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy zostanie zakończone. W tym przypadku konieczne jest złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej z uwzględnieniem faktu, że postanowienie sądu o ustanowieniu dla strony pełnomocnika z urzędu powoduje przerwanie przyczyny uchybienia terminowi do złożenia tego środka zaskarżenia. Brak pełnomocnika profesjonalnego jest bowiem traktowany w orzecznictwie sądowym jako niezawiniona przyczyna strony w niezachowaniu terminu na dokonanie tej czynności procesowej (por. postanowienie NSA z dnia 6 lipca 2007 r. o sygn. akt II OZ 566/07). Przeszkoda ta ustaje w dniu, w którym pełnomocnik zostaje powiadomiony o ustanowieniu go do prowadzenia konkretnej sprawy. Od tego dnia pełnomocnik z urzędu powinien w terminie 30 dni złożyć wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wraz ze skargą kasacyjną (por. postanowienie NSA z dnia 28 lipca 2011 r. sygn. akt II OZ 656/11). W rozpoznawanej sprawie Sąd I instancji postanowieniem z dnia 26 maja 2011 r. orzekł o przyznaniu prawa pomocy Skarżącemu poprzez ustanowienie dla niego pełnomocnika z urzędu. Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła do prowadzenia sprawy Skarżącego adwokata O. P., o czym powiadomiła go pismem z dnia 7 czerwca 2011 r. Od momentu powzięcia wiadomości przez pełnomocnika należało liczyć bieg terminu 30 - dniowego do wniesienia skargi kasacyjnej. W związku z faktem, że wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony Skarżącemu w dniu 23 marca 2011 r. to skargę kasacyjną, należało wnieść, zgodnie z art. 177 § 1 p.p.s.a., w ciągu 30 dni tj. do 22 kwietnia 2011 r. Pełnomocnik Skarżącego nadał zaś pismo zawierające skargę kasacyjną w placówce pocztowej w dniu 11 lipca 2011 r. czyli już po upływie ustawowego terminu do złożenia tego środka zaskarżenia. Pełnomocnik ustanowiony z urzędu nie miał możliwości zachowania terminu do złożenia skargi kasacyjnej, gdyż został wyznaczony do pełnienia tej funkcji dopiero w dniu 7 czerwca 2011 r. W tej sytuacji pełnomocnik Skarżącego, przy zachowaniu należytej staranności procesowej i wiedząc, że termin 30 - dniowy na dokonanie tej czynności procesowej już upłynął, powinien był złożyć wraz ze skargą kasacyjną wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Pełnomocnik Skarżącego jednak tego nie uczynił. W tych okolicznościach Sąd I instancji nie mógł przyjąć skargi kasacyjnej złożonej z naruszeniem terminu określonego w ustawie i przekazać jej sądowi kasacyjnemu, skoro pełnomocnik strony nie zawnioskował równocześnie o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Z tego powodu Sąd I instancji działając na podstawie art. 178 p.p.s.a. obowiązany był odrzucić skargę kasacyjną. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny uznał zaskarżone orzeczenie Sądu I instancji za zgodne z prawem i na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.