II FSK 3227/15

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Antoni Hanusz po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku M. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej M. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 8 lipca 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 1154/14 w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 26 czerwca 2014 r., nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2014 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 8 lipca 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 1154/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 26 czerwca 2014 r. w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2014 r. W wywiedzionej od powyższego wyroku skardze kasacyjnej, skarżący wystąpił z wnioskiem o wstrzymanie ww. decyzji oraz decyzji Burmistrza B. z dnia 24 marca 2014 r. Uzasadniając wniosek skarżący podniósł, że za wstrzymaniem wykonania decyzji przemawia wysokość podatku wynikającego z tych decyzji, jak i brak możliwości dysponowania przez skarżącego składnikami majątku na skutek postępowań egzekucyjnych, ustanowienia hipotek przymusowych na nieruchomościach stanowiących współwłasność skarżącego. Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu wniosku uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Wskazać należy, że art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze. zm., dalej "p.p.s.a.") przewiduje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na wniosek strony, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy przy tym mieć na uwadze, że skoro ustawa przyznaje stronie prawo do wystąpienia do sądu z takim wnioskiem, uzależniając możliwość udzielenia tej stronie ochrony tymczasowej od wystąpienia choć jednej z dwóch wskazanych w powołanym przepisie przesłanek, to obowiązkiem strony jest wskazanie we wniosku okoliczności na poparcie spełnienia przynajmniej jednej z tych przesłanek. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie takiego wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej. W przypadku orzeczenia rodzącego obowiązek zapłaty określonej sumy pieniężnej, a zatem rozporządzenia majątkiem podatnika, koniecznym jest zobrazowanie okoliczności wskazujących na trudną sytuację materialną oraz wykazanie, że uszczuplenie tego majątku o kolejne sumy grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowaniem skutków trudnych do odwrócenia w konkretnej rozpatrywanej sprawie. Biorąc pod uwagę powyższe, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący nie wypełnił przesłanek o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Uzasadnienie wniosku ma charakter lakoniczny. Skarżący nie przedstawił argumentacji, która wskazywałaby na skutki ewentualnego wykonania zaskarżonych decyzji, nie przedstawił dokumentów ukazujących jego trudną sytuację materialną. Ograniczył się do przedstawienia orzeczeń dotyczących skarżącego, w zakresie przyznanego mu prawa pomocy i wstrzymania wykonania decyzji. Niemniej, postanowienia zwalniające podatnika z ponoszenia kosztów sądowych zostały wydane na podstawie oceny sytuacji majątkowej skarżącego występującej w 2010 r. i na podstawie zgromadzonych w tamtych sprawach dokumentach. Trudno także ocenić na podstawie powołanych fragmentów uzasadnień jakimi szczegółowymi przesłankami kierował się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wstrzymując wykonanie określonych decyzji. Nie wiadomo zatem w jakim zakresie uległ zmianie stan majątku i finansów skarżącego od tego czasu. Stwierdzić w tej sytuacji należy, że skarżący w sposób wystarczający nie wykazał, że zaistniały okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a tym samym brak jest podstaw do zastosowania wobec niego ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania decyzji. Jednocześnie Naczelny Sąd Administracyjny nadmienia, że postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności sąd może zmienić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności, o czym stanowi art. 61 § 4 p.p.s.a. To jednak w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku, aby powołane w nim okoliczności wskazywały na wystąpienie w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie zawartych we wniosku twierdzeń stosownymi dokumentami. Sąd musi mieć bowiem wiedzę o okolicznościach przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu lub czynności, jak również możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.