IV SA/Po 324/10

SENTENCJA Dnia 16 listopada 2010 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Donata Starosta (spr.) Sędziowie NSA Grażyna Radzicka WSA Ewa Kręcichwost- Durchowska po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w P. z dnia (...) marca 2010 roku (...) w przedmiocie odmowy udostępnienia danych z ewidencji gruntów i budynków postanawia oddalić wniosek o wyłączenie sędziego WSA Anny Jarosz od orzekania w sprawie UZASADNIENIE W dniu (...) listopada (...) roku na rozprawie pełnomocnik R. P. złożył wniosek o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. Anny Jarosz od prowadzenia sprawy . Jako powód wyłączenia wskazał, iż skarżący R. P. twierdzi ,że był przez powyższego sędziego szykanowany w Sadzie Okręgowym w P. W dniu 9 listopada 2010 roku sędzia WSA Anna Jarosz złożyła do akt oświadczenie, z którego wynika, że między nią a skarżącym nie istnieje żadna okoliczność tego rodzaju, która mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jej bezstronności w niniejszej sprawie w rozumieniu art.19 ppsa. Takie okoliczności nie istniały także w czasie, kiedy orzekała w Sadzie Okręgowym w P. do dnia 24 sierpnia 2010 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 19 z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. niezależnie od przyczyn wymienionych w art.18 p.p.s.a. sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Z przepisu tego wynika, że wyłączenie sędziego następuje nie tylko z mocy ustawy w przypadku zaistnienia przesłanek enumeratywnie wskazanych w art. 18 p.p.s.a. (wyłączenie bezwzględne - iudex inhabilis), ale również na wniosek strony (uczestnika postępowania) lub sędziego w sytuacji zaistnienia okoliczności w nim wskazanych ( wyłączenie względne iudex suspectus). Jak wynika z treści art. 19 p.p.s.a. określenie tzw. przesłanek względnych nastąpiło poprzez użycie ogólnego sformułowania zaistnienia okoliczności uprawdopodobniającej uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności danego sędziego w konkretnej sprawie. Oznacza to, że będą to wszelkie obiektywnie zaistniałe okoliczności, dające podstawę do sformułowania uzasadnionych zastrzeżeń, co do bezstronności sędziego, przy rozstrzyganiu danej sprawy, w tym także okoliczności objęte art. 19 p.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym do 5 grudnia 2006r. (tj. wynikające ze stosunku osobistego pomiędzy sędzią, a jedną ze stron lub jej przedstawicielem, charakteryzujące się przede wszystkim istnieniem więzi emocjonalnej o charakterze pozytywnym lub negatywnym, której podstawą jest stosunek pokrewieństwa, przyjaźni, znajomości, zależności służbowej, gospodarczej, społecznej, itp.). Podkreślenia wymaga, iż okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi faktycznie wystąpić, tzn. nie może mieć charakteru potencjalnego, tj. być jedynie uprawdopodobniona. Ponadto okoliczność ta może wystąpić zarówno w trakcie, jak i jeszcze przed wszczęciem danego postępowania. Wyjaśnić także należy, że okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego lub sędziów w danej sprawie musi być realna, a zatem nie jest wystarczająca sama podejrzliwość strony bądź utrata wiarygodności w bezstronność sędziego wynikająca z nadmiernej wrażliwości lub przeczuleń strony. Nie ma znaczenia subiektywne przekonanie strony o braku bezstronności sędziego wyznaczonego do rozpoznawania jej sprawy, lecz konieczne jest wskazanie poważnych powodów, które obiektywnie spowodowałyby utratę zaufania co do bezstronności sędziego. Wobec powyższego wątpliwość co do bezstronności sędziego musi być uzasadniona, co wiąże się także z przedstawieniem odpowiedniej argumentacji. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie stanowi okoliczności uzasadniającej wątpliwość co do bezstronności sędziów, nieuzasadniony zresztą, zarzut co do tego, że skarżący R. P. był szykanowany przez Sędziego Annę Jarosz w okresie, kiedy ona pracowała w Sądzie Okręgowym w P. Poza samymi twierdzeniami pełnomocnik skarżącego nie przedstawił, żadnych wiarygodnych dowodów na poparcie swoich twierdzeń. Z oświadczenia złożonego przez sędziego wynika niezbicie, iż brak jest obiektywnych przesłanek do wyłączenia. Również lektura akt nie dostarcza żadnych argumentów, na potwierdzenie tezy o negatywnym nastawieniu sędziego do skarżącego. Tym samym brak jest nawet uprawdopodobnienia na istnienie okoliczności tego rodzaju, które mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości co do bezstronności sędziego w rozpatrywanej sprawie. Ponadto nie zaistniały w ocenie Sądu także inne okoliczności, które uzasadniałyby złożony wniosek. Ewentualne niezadowolenie strony z rozstrzygnięcia sprawy, czy też ze sposobu prowadzenia postępowania sądowego nie stanowi podstawy do wyłączenia sędziego, bowiem zarzuty te strona może podnosić w środkach odwoławczych, w ramach kontroli instancyjnej. Z tych względów Sąd na podstawie art.22 § 1 i § 2 p.p.s.a. w zw. z art.19 i art.18 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. MZ