III SAB/Po 17/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Walentyna Długaszewska po rozpoznaniu w dniu 19 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. G. na bezczynność Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. w przedmiocie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych - z wniosku pełnomocnika strony skarżącej o sprostowanie postanowienia postanawia: sprostować postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 29 września 2009 r. (sygn. akt III SAB/Po 17/08) w ten sposób, że w punkcie 2 sentencji postanowienia w miejsce: "Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu" wpisać: "Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P." /-/W. Długaszewska UZASADNIENIE W postanowieniu z dnia 29 września 2009 r., sygn. akt III SAB/Po 17/08, w punkcie 2 sentencji postanowienia przy określeniu organu omyłkowo wpisano: "Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu", podczas gdy prawidłowo powinno brzmieć: "Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P." Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 156 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), oznaczonej dalej jako p.p.s.a., sąd może sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki (§ 1). Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu (§ 2). Rektyfikacja orzeczenia sądowego stanowi instytucję procesową, której celem jest usunięcie pomyłek zaistniałych z winy sądu lub strony, nieprowadzące zarazem do zmiany treści rozstrzygnięcia. W rozpatrywanej sprawie określenie w punkcie 2 sentencji postanowienia organu drugiej instancji ma charakter oczywistej omyłki tym bardziej, że w komparycji postanowienia wskazany został prawidłowo organ pierwszej instancji. Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 156 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. /-/W/ Długaszewska