III FPP 3/22

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz, Sędzia NSA Paweł Borszowski (sprawozdawca), Sędzia WSA (del.) Paweł Dąbek, po rozpoznaniu w dniu 18 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi M. S. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. VIII SAB/Wa 1/22 w sprawie ze skargi M. S. na przewlekłość postępowania przed Naczelnikiem Drugiego Urzędu Skarbowego w Radomiu w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia: odrzucić skargę na przewlekłość postępowania. UZASADNIENIE Pismem z 28 listopada 2021 r. M. S. (dalej: Skarżący) wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą na przewlekłość postępowania prowadzonego przed Naczelnikiem Drugiego Urzędu Skarbowego w Radomiu w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych. Sprawa została zarejestrowana pod sygn. VIII SAB/Wa 1/22. Pismem z 7 lutego 2022 r., wskazując w komparycji sygnaturę akt VIII SAB/Wa 1/22, Skarżący wniósł skargę "o stwierdzenie, iż nastąpiło naruszenie prawa i postępowania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w sprawach dotyczących moich próśb jak i o powyższej sygn. akt trwają dłużej niż to konieczne", w treści żądając stwierdzenia przewlekłości "w każdej z tych spraw", przyznania "w każdej po" 20.000 zł oraz wydania stosownych zaleceń. W piśmie z 5 października 2022 r. (data wpływu do Naczelnego Sądu Administracyjnego 12 października 2022 r.) Skarżący powtórzył argumentację zawartą w uzasadnieniu skargi inicjującej postępowanie w przedmiocie przewlekłości postępowania przed Sądem pierwszej instancji, w końcowej części zaznaczając, że wobec wydania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wadliwego zarządzenia z 13 stycznia 2022 r. i jego zaskarżenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego stan przewlekłości postępowania w sprawie VIII SAB/Wa 1/22 (oraz odrębnie prowadzonej VIII SAB/Wa 10/22) utrzymywał się w dalszym ciągu w okresie od początku lutego 2022 r. do 18 października 2022 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Stosownie do art. 2 ust. 1 ustawy z 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. z 2018 r. poz. 75, dalej jako: "ustawa o skardze") strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego. We wskazanym przepisie ustawy o skardze ustawodawca określił definicję legalną przewlekłości postępowania, odnosząc się do możliwości wniesienia skargi. Wprowadzając instrument skargi z art. 2 ust. 1 ustawy o skardze, prawodawca sformułował jednocześnie wymogi, jakie powinna ta skarga spełniać. W pierwszej kolejności skarga ta powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego (art. 6 ust. 1 ustawy o skardze). W dalszej kolejności normodawca określił kolejne wymogi, tj. żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy (art. 6 ust. 2 pkt 1 ustawy o skardze), a także przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie (art. 6 ust. 2 pkt 2 tej ustawy). Jeżeli skarga nie spełnia ustawowo określonych wymogów wskazanych w art. 6 ust. 2 ustawy o skardze, Sąd zobligowany jest do jej odrzucenia bez wzywania do uzupełnienia braków, o czym stanowi art. 9 ust. 1 tej ustawy. Naczelny Sąd Administracyjny, analizując skargę sformułowaną w piśmie z 7 lutego 2022 r., stwierdza, że przedmiotowa skarga spełnia jedynie wymóg wyrażony w art. 6 ust. 2 pkt 1 ustawy o skardze, tj. odnoszący się do żądania stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy. Skarga ta nie spełnia jednakże warunku określonego w art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy o skardze, tj. przytoczenia okoliczności uzasadniających wskazane żądanie. Sformułowanie odnoszące się do naruszenia prawa i postępowania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawach o podanej sygnaturze, jak również innych próśb Skarżącego, nie może być uznane za spełniające wymóg określony w art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy. Skoro bowiem w skardze tej użyto określenia odnoszącego się do czynności realizowanych przez Sąd pierwszej instancji z wyrażeniem, że czynności te "trwają dłużej niż to konieczne", należało wyraźnie wskazać okresy, w których Sąd ten pozostawał w zwłoce i nie podejmował żadnych czynności, które były możliwe na tym etapie, bądź też podejmował czynności o charakterze zbędnym (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 grudnia 2020 r., sygn. akt II FPP 9/19). Skarżący nie spełnił ustawowo określonego wymogu, formułując jedynie bardzo ogólne określenie. Oceny tej nie mogła zmienić argumentacja zawarta w końcowej części pisma z 5 października 2022 r. Jak wynika z analizy akt sprawy, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VIII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 13 stycznia 2022 r., sygn. akt VIII SAB/Wa 1/22, Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi inicjującej postępowanie sądowoadministracyjne w zakresie przewlekłości postępowania prowadzonego przed Naczelnikiem Drugiego Urzędu Skarbowego w Radomiu. Zarządzenie to stało się następnie substratem zaskarżenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który postanowieniem z 21 lipca 2022 r., sygn. akt III FZ 290/22, oddalił zażalenie Skarżącego, doprowadzając do uprawomocnienia się kwestionowanego zarządzenia. W okresie następującym po wydaniu rzeczonego orzeczenia, akta sprawy zarejestrowanej w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie pod sygn. VIII SAB/Wa 1/22, wciąż pozostawały w dyspozycji tutejszego Sądu w ramach sprawy prowadzonej pod sygn. III FPP 3/22, do czasu wyznaczonego posiedzenia sądowego w dniu 18 października 2022 r. Wszystkie wskazane okoliczności miały miejsce po dacie złożenia skargi z 7 lutego 2022 r. na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie VIII SAB/Wa 1/22 i logicznym pozostaje, że nie mogły mieć wpływu na ocenę Skarżącego co do podjęcia określonych czynności sądowych w warunkach opóźnienia procesowego. Z tego względu nie sposób uznać, jakoby wywody zawarte na str. 16 pisma procesowego z 5 października 2022 r. pozwalały na ustalenie, którego konkretnie czasookresu dotyczy stan rzekomej przewlekłości w sprawie VIII SAB/Wa 1/22, a tym samym jakoby mogły stanowić konwalidację wadliwości skargi pierwotnie złożonej w sprawie. Z uwagi na powyższe skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki z 7 lutego 2022 r. należało odrzucić na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy o skardze. s. Paweł Dąbek s. Paweł Borszowski (spr.) s. Stanisław Presnarowicz