Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

I C 3169/20

Sądy powszechne2021-11-25
Sygnatura
I C 3169/20
Data orzeczenia
2021-11-25
Rodzaj
SENTENCE

Sędziowie

Bożena Chłopecka (PRESIDING_JUDGE)

Treść orzeczenia

<p>Sygn. akt I C 3169/20</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 25 listopada 2021 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Warszawie, I Wydział Cywilny w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSO Bożena Chłopecka</p> <p>Protokolant: starszy sekretarz sądowy Paulina Bondel</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2021 r. w Warszawie</p> <p>na rozprawie sprawy z powództwa <span class="anon-block">A. H.</span> </p> <p>przeciwko Skarbowi Państwa - Prezydentowi <span class="anon-block">(...) W.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>powództwo oddala w całości.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt IC 3169/20</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->WYROKU Z 25.11.2021r.</strong> </p> <p>Pozwem z 20 grudnia 2016r. <span class="anon-block">A. H.</span> wniosła o zasądzenie od Skarbu Państwa- Prezydenta <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">W.</span> 300.000 zł z ustawowymi odsetkami od dnia wyrokowania do dnia zapłaty oraz o zasądzenie zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa według norm przepisanych (k-10-131).</p> <p>W odpowiedzi na pozew Skarb Państwa- Prezydent <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">W.</span> wniósł o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od powódki na rzecz pozwanego Skarbu Państwa – Prokuratorii Generalnej RP kosztów zastępstwa procesowego oraz kosztów postępowania na rzecz Skarbu Państwa- Prezydenta <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">W.</span>. Pozwany podniósł zarzut przedawnienia roszczenia (k-141-153).</p> <p>W piśmie procesowym z 12 czerwca 2019r. powódka cofnęła powództwo i wniosła o odstąpienie od obciążania kosztami zastępstwa procesowego strony pozwanej (k-201-203).</p> <p>Pozwany nie wyraził zgody na cofnięcie pozwu i nieobciążaniu powódki kosztami zastępstwa procesowego na rzecz Skarbu Państwa – Prokuratorii Generalnej RP (k-207-210).</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny.</strong> </p> <p> <span class="anon-block">J. H. (1)</span> był właścicielem nieruchomości zabudowanej 3 piętrowym budynkiem mieszkalnym, położonej przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> od dnia 17 maja 1939 r. (okoliczność bezsporna).</p> <p> <span class="anon-block">J. H. (1)</span> zmarł 3 października 1944 r., a postanowieniem Sądu Powiatowego dla m.st. Warszawy z dnia 21 grudnia 1960 r. prawa do spadku po nim nabyły dzieci: <span class="anon-block">J. H. (2)</span>, <span class="anon-block">K. H. (1)</span>, <span class="anon-block">A. R.</span> i <span class="anon-block">M. J.</span> <span class="anon-block">R. H.</span> po ¼ części z obciążeniem na 1/5 części spadku dożywotnim użytkowaniem na rzecz żony <span class="anon-block">J. H. (2)</span> (bezsporne).</p> <p>Postanowieniem z dnia 20 grudnia 1976 r. w sprawie VII Ns 1393/76 Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy stwierdził, że spadek po <span class="anon-block">J. H. (2)</span>, zmarłej w dniu 21 kwietnia 1970 r. nabyły na podstawie ustawy dzieci: <span class="anon-block">J. H. (2)</span>, <span class="anon-block">A. R.</span>, <span class="anon-block">K. H. (1)</span> i <span class="anon-block">M. J.</span> <span class="anon-block">R. H.</span> po ¼ części (bezsporne).</p> <p>Postanowieniem z dnia 15 marca 1999 r. w sprawie II Ns 870/94 Sąd Rejonowy dla Warszawy Mokotowa stwierdził, że spadek po <span class="anon-block">J. R.</span>, zmarłej 31 maja 1993 r. nabyła <span class="anon-block">A. G.</span> w całości (bezsporne).</p> <p>Na mocy dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">W.</span> <em> <!-- --> (Dz. U. nr 50, poz. 279)</em> nieruchomość położona przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> przeszła na własność gminy <span class="anon-block">(...) W.</span>, a od 1950 r., z chwilą likwidacji gmin , na własność Skarbu Państwa (okoliczność bezsporna).</p> <p>W dniu 23 marca 1948 r. <span class="anon-block">J. H. (2)</span>, <span class="anon-block">M. H.</span> i <span class="anon-block">K. H. (2)</span> złożyli do Zarządu Miejskiego <span class="anon-block">(...) W.</span> wniosek o przyznanie własności czasowej opisanej wyżej nieruchomości (bezsporne).</p> <p>Decyzją z dnia 10 lipca 1975 r. nr T.III.<span class="anon-block"> (...)</span> Urząd Dzielnicowy <span class="anon-block"> (...)</span> odmówił <span class="anon-block">J. H. (2)</span>, <span class="anon-block">M. H.</span> i <span class="anon-block">K. H. (2)</span> przyznania prawa użytkowania wieczystego do gruntu położonego w <span class="anon-block">W.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, oznaczonego nr hip. <span class="anon-block"> (...)</span> o pow. 878 m<sup> <!-- -->2</sup> z jednoczesnym przejęciem na własność Państwa wszystkich budynków znajdujących się na tym gruncie (k. 32).</p> <p>Decyzją z dnia 17 kwietnia 1978 r. Naczelnik Dzielnicy <span class="anon-block">W.</span> <span class="anon-block">M.</span> orzekł o sprzedaży <span class="anon-block">lokalu nr (...)</span> w budynku położonym przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> (k.33).</p> <p>Decyzją z dnia 12 lipca 1976 r. Naczelnik Dzielnicy <span class="anon-block">W.</span> <span class="anon-block">M.</span> orzekł o sprzedaży <span class="anon-block">lokalu nr (...)</span> w budynku położonym przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> (k.33)</p> <p>Decyzją z dnia 1 grudnia 1982 r. Naczelnik Dzielnicy <span class="anon-block">W.</span> <span class="anon-block">M.</span> orzekł o sprzedaży <span class="anon-block">lokalu nr (...)</span> w budynku położonym przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> (k.33)</p> <p>Pismem z dnia 30 lipca 1985 r. matka powódki <span class="anon-block">A. K.</span> <span class="anon-block">H.</span>-<span class="anon-block">H.</span> wniosła do <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">W.</span> o przyznanie i wypłacenie odszkodowania wnioskodawczyni oraz jej siostrze <span class="anon-block">J. R.</span> za przejęte nieruchomości <span class="anon-block"> (...)</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> i <span class="anon-block">ul. (...)</span> (k. 27).</p> <p> <span class="anon-block">Decyzją nr (...)</span> z dnia 21 grudnia 1989 r. Urząd Dzielnicowy <span class="anon-block">W.</span> – <span class="anon-block">M.</span> odmówił ustalenia odszkodowania za nieruchomość położoną w <span class="anon-block">W.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> (k.28).</p> <p>Decyzją z dnia 4 października 1994 r. (<span class="anon-block">(...)</span>) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w <span class="anon-block">W.</span> stwierdziło nieważność decyzji z dnia 10 lipca 1975 r. (k.32).</p> <p> <span class="anon-block">Decyzją nr (...)</span> z dnia 7 kwietnia 2008 r. Prezydent <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">W.</span> po ponownym rozpatrzeniu wniosku z dnia 23 marca 1948 r. złożonego przez <span class="anon-block">J. H. (2)</span> i <span class="anon-block">K. H. (2)</span> o przyznanie prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości położonej przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, ozn. nr hip. <span class="anon-block"> (...)</span>:</p> <p>- ustanowił na 99 lat prawo użytkowania wieczystego do udziału wynoszącego 0,6610 części gruntu o powierzchni 318 m<sup> <!-- -->( 2)</sup>, oznaczonego jako <span class="anon-block">działka ewidencyjna nr (...)</span> w obrębie <span class="anon-block"> (...)</span>, uregulowanego w <span class="anon-block">księdze wieczystej KW (...)</span>, położonego przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> na rzecz <span class="anon-block">A. H.</span> w udziale 0,49575 części oraz <span class="anon-block">A. G.</span> w udziale 0,16525 części;</p> <p>- odmówił ustanowienia prawa użytkowania wieczystego do udziału wynoszącego 0, 3390 ułamkowej części gruntu, położonego przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, oznaczonego jako <span class="anon-block">działka ewidencyjna nr (...)</span> o pow. 318 m<sup> <!-- -->2</sup> w obrębie <span class="anon-block"> (...)</span>, uregulowanego w KW nr <span class="anon-block"> (...)</span> – oddanego w użytkownie wieczyste właścicielom lokali mieszkalnych;</p> <p>- ustalił czynsz symboliczny z tytułu ustanowienia prawa użytkowania wieczystego do gruntu opisanego w pkt I decyzji w wysokości netto 210,20 zł rocznie (k. 52).</p> <p>Umową o oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste z dnia 13 listopada 2008 r. w wykonaniu postanowień <span class="anon-block">decyzji nr (...)</span>, opisanej w § 3 tego aktu, w trybie art. 7 dekretu, przedstawiciele <span class="anon-block">(...) W.</span> oddali udział wynoszący 0,6610 części w <span class="anon-block"> (...)</span>, objętej <span class="anon-block">księgą wieczystą KW nr (...)</span> w użytkowanie wieczyste na okres 99 lat, to znaczy do dnia 13 listopada 2107 r. z przeznaczeniem pod zabudowę zgodną z planem zagospodarowania przestrzennego na rzecz <span class="anon-block">A. H.</span> do <span class="anon-block"> (...)</span> części i <span class="anon-block">A. G.</span> do <span class="anon-block"> (...)</span> części (k.59).</p> <p>Decyzją z dnia 25 marca 2009r. nr <span class="anon-block"> (...)</span> Samorządowe Kolegium Odwoławcze w <span class="anon-block">W.</span> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19600300168" title="Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 1960 r. Nr 30, poz. 168 (art. 158;art. 158 § 2)">art. 158 § 2 k.p.a.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19610320159" title="Ustawa z dnia 14 lipca 1961 r. o gospodarce terenami w miastach i osiedlach - Dz. U. z 1961 r. Nr 32, poz. 159 (art. 15 a)">art. 15a ustawy z dnia 14 lipca 1961 r. o gospodarce terenami w miastach i osiedlach</a> stwierdził, że decyzja Naczelnika Dzielnicy <span class="anon-block">W.</span> <span class="anon-block">M.</span> nr<span class="anon-block">(...)</span> z dnia 27 lutego 1979 r. orzekająca o sprzedaży <span class="anon-block">lokalu mieszkalnego nr (...)</span> w budynku położonym w <span class="anon-block">W.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> została wydana z naruszeniem prawa, jednakże nie można stwierdzić jej nieważności z powodu wywołania przez nieodwracalnych skutków prawnych (k. 66).</p> <p>Decyzją z dnia 20 marca 2009r. nr <span class="anon-block"> (...)</span> Samorządowe Kolegium Odwoławcze w <span class="anon-block">W.</span> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19600300168" title="Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 1960 r. Nr 30, poz. 168 (art. 158;art. 158 § 2)">art. 158 § 2 k.p.a.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19610320159" title="Ustawa z dnia 14 lipca 1961 r. o gospodarce terenami w miastach i osiedlach - Dz. U. z 1961 r. Nr 32, poz. 159 (art. 15 a)">art. 15a ustawy z dnia 14 lipca 1961 r. o gospodarce terenami w miastach i osiedlach</a> stwierdził, że decyzja Naczelnika Dzielnicy <span class="anon-block">W.</span> <span class="anon-block">M.</span> nr <span class="anon-block">(...)</span> z dnia 27 lutego 1979 r. orzekająca o sprzedaży <span class="anon-block">lokalu mieszkalnego nr (...)</span> w budynku położonym w <span class="anon-block">W.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> została wydana z naruszeniem prawa, jednakże nie można stwierdzić jej nieważności z powodu wywołania przez nieodwracalnych skutków prawnych (k. 68).</p> <p>Decyzją z dnia 25 marca 2009r. nr <span class="anon-block"> (...)</span> Samorządowe Kolegium Odwoławcze w <span class="anon-block">W.</span> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19600300168" title="Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 1960 r. Nr 30, poz. 168 (art. 158;art. 158 § 2)">art. 158 § 2 k.p.a.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19610320159" title="Ustawa z dnia 14 lipca 1961 r. o gospodarce terenami w miastach i osiedlach - Dz. U. z 1961 r. Nr 32, poz. 159 (art. 15 a)">art. 15a ustawy z dnia 14 lipca 1961 r. o gospodarce terenami w miastach i osiedlach</a> stwierdził, że decyzja Naczelnika Dzielnicy <span class="anon-block">W.</span> <span class="anon-block">M.</span> nr <span class="anon-block">(...)</span> z dnia 27 lutego 1979 r. orzekająca o sprzedaży <span class="anon-block">lokalu mieszkalnego nr (...)</span> w budynku położonym w <span class="anon-block">W.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> została wydana z naruszeniem prawa, jednakże nie można stwierdzić jej nieważności z powodu wywołania przez nieodwracalnych skutków prawnych (k. 71).</p> <p> <span class="anon-block">K. H. (1)</span> wszelkie roszczenia przysługujące jej o zwrot współwłasności budynków oraz oddanie gruntów we współużytkowanie wieczyste nieruchomości położonych w <span class="anon-block">W.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> darowała swojej córce, powódce <span class="anon-block">A. H.</span> aktem notarialnym z dnia 28 lutego 2007 r., rep. A nr<span class="anon-block">(...)</span>(k.46).</p> <p>Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie wyżej wymienionych dowodów, a przede wszystkim złożonych do akt dokumentów.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy rozważył co następuje.</strong> </p> <p>Powództwo nie zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>Podstawą formalnoprawną dochodzonego w niniejszej sprawie roszczenia jest <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19600300168" title="Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 1960 r. Nr 30, poz. 168 (art. 160;art. 160 § 1)">art. 160 § 1 k.p.a.</a> Zgodnie z jego brzmieniem stronie, która poniosła szkodę na skutek wydania decyzji z naruszeniem przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19600300168" title="Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 1960 r. Nr 30, poz. 168 (art. 156;art. 156 § 1)">art. 156 § 1 k.p.a.</a> albo stwierdzenia nieważności takiej decyzji służy roszczenie o odszkodowanie, chyba, że ponosi ona winę za powstanie okoliczności wymienionych w tym przepisie. Przepis ten został uchylony przez art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 roku o zmianie ustawy – Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 162, poz. 1692) z dniem 01 września 2004 roku, ale mimo zmiany regulacji i uchylenia przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19600300168" title="Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 1960 r. Nr 30, poz. 168 (art. 160)">art. 160 k.p.a.</a>, zgodnie z brzmieniem art. 5 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 roku, będzie on miał zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, gdyż do zdarzeń i stanów prawnych powstałych przed dniem jej wejścia w życie, stosuje się przepisy dotychczasowe w brzmieniu obowiązującym do dnia jej wejścia w życie. Akty nacjonalizacyjne wydane zostały przed dniem 01 września 2004 roku, czyli przed uchyleniem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19600300168" title="Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 1960 r. Nr 30, poz. 168 (art. 160)">art. 160 k.p.a.</a>, a to implikuje przyjęcie przez Sąd za podstawę prawną żądania zgłoszonego przez powoda, właśnie uchylone przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19600300168" title="Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 1960 r. Nr 30, poz. 168 (art. 160)">art. 160 k.p.a.</a> Zgodnie z art. 5 ustawy z 2004 r. o zmianie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">ustawy Kodeks cywilny</a> oraz niektórych ustaw /Dz. U. nr 162, poz. 1692/ wprowadzającej nowe regulacje dotyczące odpowiedzialności za szkody wyrządzone w związku z wykonywaniem władzy publicznej, zmiany nią wprowadzone nie mają zastosowania do zdarzeń i stanów prawnych powstałych przed wejściem w życie ustawy. W tym zakresie stosuje się bowiem przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 417;art. 419;art. 420;art. 420(1))">art. 417, 419, 420, 420<sup> <!-- -->1</sup> k.c.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19600300168" title="Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 1960 r. Nr 30, poz. 168 (art. 153;art. 160;art. 161;art. 161 § 5)">art. 153, 160, 161 § 5 k.p.a.</a> w brzmieniu dotychczasowym (<em> <!-- -->tak Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 07 lipca 2005 r., IV CK 52/05</em>). Ostatecznie kwestię tę przesądził Sąd Najwyższy w uchwale pełnego składu z dnia 31 marca 2011 roku wskazując, że do roszczeń o naprawienie szkody wyrządzonej ostateczną decyzją administracyjną wydaną przed dniem 01 września 2004 roku, której nieważność lub wydanie z naruszeniem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19600300168" title="Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 1960 r. Nr 30, poz. 168 (art. 156;art. 156 § 1)">art. 156 § 1 k.p.a.</a> stwierdzono po tym dniu, ma zastosowanie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19600300168" title="Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 1960 r. Nr 30, poz. 168 (art. 160;art. 160 § 1;art. 160 § 2;art. 160 § 3;art. 160 § 6)">art. 160 § 1, 2, 3 i 6 k.p.a.</a>, a zatem z pominięciem administracyjnego trybu dochodzenia odszkodowania (<em> <!-- -->III CZP 112/10, OSNC 2011/7-8/75</em>).</p> <p>Zgodnie z brzmieniem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19600300168" title="Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 1960 r. Nr 30, poz. 168 (art. 160;art. 160 § 2)">art. 160 § 2 k.p.a.</a> do odszkodowania stosuje się przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">Kodeksu cywilnego</a>.</p> <p>Przesłankami odpowiedzialności odszkodowawczej jest powstanie szkody oraz istnienie normalnego związku przyczynowego pomiędzy szkodą a zdarzeniem, które ją wywołało. Punktem wyjścia przy badaniu istnienia normalnego związku przyczynowego jest ustalenie, czy fakt wskazany jako przyczyna szkody stanowi <em> <!-- -->conditio sine qua non</em> jej wystąpienia, tj. czy szkoda nastąpiłaby również wtedy, gdyby nie doszło do wydania decyzji niezgodnej z prawem oraz czy zaistniała szkoda jest normalnym następstwem zdarzenia wskazanego jako jej przyczyna.</p> <p>Zdaniem Sądu strona powodowa nie wykazała, że źródłem szkody są decyzje wydane z naruszeniem prawa zezwalające na sprzedaż lokalu w budynku położonym na tej nieruchomości. Ugruntowany został pogląd w orzecznictwie Sądu Najwyższego, że tego rodzaju decyzja nie może być źródłem szkody zarówno w wypadku, gdy wobec poprzedzającej ją decyzji dekretowej o odmowie przyznania własności czasowej stwierdzono wydanie jej z naruszeniem prawa (uchwała SN z 3 .09.2015r., III CZP 22/15), jak też, gdy stwierdzono jej nieważność (uchwała SN z 28.03.2018r. III CZP 46/17).</p> <p>Tym samym zostało przesądzone, że decyzje o sprzedaży lokali nie mogą stanowić samodzielnego zdarzenia wyrządzającego szkodę, a jedynie mają znaczenie dla powstania nieodwracalnych skutków prawnych pierwotnej decyzji dekretowej. Tym samym wadliwe decyzje o sprzedaży <span class="anon-block">lokali nr (...)</span> w budynku przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> nie mogą być uznane za źródło szkody poniesionej przez powódkę, a jedynie za następstwo odmowy przyznania prawa własności czasowej.</p> <p>Biorąc powyższe pod uwagę Sąd oddalił powództwo.</p> </div>