II SA/Wr 153/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alicja Palus Sędziowie: Sędzia NSA Halina Filipowicz – Kremis (spr.) Sędzia WSA Władysław Kulon Protokolant starszy asystent sędziego Aneta Brzezińska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 22 października 2020 r. sprawy ze skargi R.Sz. na decyzję Wojewody D. z dnia[...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy sprostowania aktu małżeństwa oddala skargę w całości. UZASADNIENIE Decyzją Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w U.nr [...] z dnia [...] r. orzeczono o odmowie sprostowania imienia ojca z L. na Ł. w akcie małżeństwa R.Sz., sporządzonym w USC w U. pod nr [...], a następnie przeniesionym do rejestru stanu cywilnego prowadzonego w systemie teleinformatycznym pod nr [...]. Od wydanej decyzji K.K. - pełnomocnik R.Sz.złożył w ustawowym terminie odwołanie do Wojewody D. Zarzucił w nim Kierownikowi USC w U.naruszenie art. 35 ustawy Prawo o aktach stanu cywilnego poprzez błędne przyjęcie, że sprostowanie aktu stanu cywilnego jest możliwe tylko na podstawie dokumentów wymienionych w "pkt 1" tego przepisu, podczas gdy - zdaniem odwołującego się - w sprawie nie budzi wątpliwości, że doszło do oczywistej omyłki pisarskiej w imieniu ojca strony. Jednocześnie odwołujący się wniósł o uchylenie wydanej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji (ewentualnie o zastosowanie przez ten organ tzw. trybu samokontroli), a także o zwrot kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa według norm przepisanych. Wojewoda D., decyzją [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2096, z późn. zm.) oraz art. 2 ust. 6 w związku z art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. - Prawo o aktach stanu cywilnego (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2224, z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania radcy prawnego K. K.- pełnomocnika R. Sz. od opisanej decyzji orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji organu I instancji. Na uzasadnienie organ odwoławczy wskazał, że w dniu 9 października 2019 r. do Urzędu Stanu Cywilnego w U.wpłynął wniosek R. Sz.o sprostowanie jej aktu małżeństwa nr [...] w zakresie imienia ojca z L. na Ł. Jako podstawę żądanego sprostowania wnioskodawczyni wskazała oświadczenie swoich - jak stwierdziła - "rodziców" złożone w sprawie jej nazwiska wpisanego w akcie urodzenia nr [...]. Otrzymawszy ten wniosek Kierownik Urzędu Stanu Cywilnego w U. dokonał analizy posiadanych dokumentów i stwierdził, że w akcie małżeństwa nr [...] (obecnie [...]) faktycznie jako imię ojca kobiety zawierającej małżeństwo figuruje "L.", przy czym w aktach zbiorowych do tego aktu znajduje się odpis skrócony aktu urodzenia tej osoby wydany w dniu [...] r., w którym jako nazwisko i imię ojca wpisano "N. L.". Jednocześnie z uwagi na fakt, iż akt urodzenia wnioskodawczyni został sporządzony również w USC w U. i w tamtejszym urzędzie znajdują się także akta zbiorowe do tegoż aktu urodzenia, organ I instancji zweryfikował treść dokumentu wskazanego przez R. Sz.jako podstawę żądanego sprostowania. Organ I instancji nie stwierdził wówczas niezgodności danych figurujących w sporządzonym w 1976 roku akcie małżeństwa z danymi zawartymi w aktach zbiorowych do tego aktu. W zaistniałej sytuacji decyzją nr [...] z dnia [...] r. Kierownik Urzędu Stanu Cywilnego w U.orzekł o odmowie żądanego sprostowania imienia ojca w akcie małżeństwa strony. W uzasadnieniu tej decyzji stwierdzono, że dokument wskazany jako podstawa sprostowania znajduje się w aktach zbiorowych do aktu urodzenia, a nie aktu małżeństwa, zatem nie może stanowić podstawy żądanego sprostowania. Analizując całość akt sprawy organ odwoławczy stwierdził, że materialnoprawną przesłankę rozstrzygnięcia wydanego w rozpatrywanej sprawie stanowią przepisy ustawy - Prawo o aktach stanu cywilnego. Zgodnie z art. 35 ust. 1 tej ustawy akt stanu cywilnego, który zawiera dane niezgodne z danymi zawartymi w aktach zbiorowych rejestracji stanu cywilnego lub z innymi aktami stanu cywilnego, o ile stwierdzają one zdarzenie wcześniejsze i dotyczą tej samej osoby lub jej wstępnych, albo z zagranicznymi dokumentami stanu cywilnego, podlega sprostowaniu przez kierownika urzędu stanu cywilnego, który go sporządził. Natomiast odmowa dokonania przez kierownika USC czynności z zakresu rejestracji stanu cywilnego następuje w formie decyzji administracyjnej (art. 2 ust. 6 ustawy). Jednocześnie organ stwierdza, że - zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego wyrażoną w art. 15 kpa - organ odwoławczy ma nie tylko ocenić zgodność z prawem rozstrzygnięcia organu I instancji, które zostało zaskarżone, ale jego obowiązkiem jest ponowne rozpatrzenie całej sprawy. Z akt rozpatrywanej sprawy wynika, że akt małżeństwa R.Sz.został sporządzony przez Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w U. w dniu [...] r., przy czym dane kobiety zostały wpisane zgodnie z przedłożonym wówczas, wydanym w dniu [...] r., odpisem skróconym jej aktu urodzenia nr [...] sporządzonym również w USC w U. W odpisie tym jako nazwisko i imię ojca wpisano "N. L.", a w akcie małżeństwa jako nazwisko i imię ojca kobiety zawierającej małżeństwo także figuruje "N. L.". Zatem akt małżeństwa zawiera dane zgodne z danymi zawartymi w aktach zbiorowych rejestracji tego zdarzenia. Jednakże wnioskodawczyni, jako podstawę sprostowania imienia ojca w akcie małżeństwa wskazała oświadczenie swoich - jak stwierdziła - "rodziców" złożone w sprawie jej nazwiska wpisanego w akcie urodzenia. W tym kontekście organ wskazuje, iż dokument ten w rzeczywistości jest "aktem nadania przez małżonków dziecku żony nazwiska jej męża". W tym dokumencie ówczesny Urzędnik Stanu Cywilnego w U.poświadczył, iż N. Ł.n i jego żona – N. M., nazw. rod. B., oświadczyli, że dziecku – R.A. B., której akt urodzenia został sporządzony w USC w U.pod nr [...], nadają nazwisko męża "N.". Nie jest to zatem - wbrew twierdzeniu odwołującego się - oświadczenie o nadaniu dziecku nazwiska jego ojca, ani oświadczenie, że ojcem dziecka jest Ł. N. Stwierdzić jednocześnie należy, iż w akcie urodzenia wnioskodawczym jako imię jej ojca figuruje imię "A.", które zostało wpisane na wniosek matki dziecka, a wskutek złożenia tego oświadczenia zostało zmienione jedynie nazwisko rodowe dziecka z B.na N., a nie imię ojca dziecka. Zatem, skoro w niniejszej sprawie nie jest możliwe sprostowanie przez kierownika usc imienia ojca wnioskodawczym z L. na Ł. na podstawie dokumentów wymienionych w art. 35 ustawy (w tym przypadku akt zbiorowych do aktu małżeństwa, innych aktów stanu cywilnego lub przedłożonych dokumentów), to Kierownik USC w U. zasadnie odmówił żądanego sprostowania aktu małżeństwa, a odmowa ta została wydana w formie stosownej decyzji administracyjnej. Odnośnie zaś do żądania od organu II instancji zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa, należy zauważyć, iż żądanie to jest niezrozumiałe. Strona nie została obciążona żadnymi kosztami postępowania administracyjnego, natomiast upoważnienie przez R. Sz. radcy prawnego do reprezentowania jej w tej sprawie przed organem odwoławczym było wyborem tej osoby, a nie obowiązkiem. Zgodnie bowiem z art. 32 Kpa strona może działać przez pełnomocnika, chyba że charakter czynności wymaga jej osobistego działania. Natomiast co do ewentualnego zwrotu opłaty skarbowej uiszczonej za czynność sprostowania aktu, której nie dokonano, to należy zwrócić się w tej kwestii do organu podatkowego zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa. Na marginesie organ dodaje, że z akt sprawy wynika, że odpis aktu urodzenia z imieniem ojca "L.", który został przedłożony do zawarcia małżeństwa przez stronę, był sporządzony błędnie. Przy czym, skoro rozbieżność danych między dwoma aktami stanu cywilnego wnioskodawczym nie została wcześniej stwierdzona, to obecnie Kierownik USC w U. winien doprowadzić do zgodności danych w aktach stanu cywilnego dotyczących strony zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa, a zatem sprostować z urzędu akt małżeństwa R. Sz.w zakresie imienia jej ojca z "L." na "A.". Jednocześnie organ odwoławczy wskazuje, że organ I instancji naruszył w niniejszej sprawie przepis art. 79a kpa, ponieważ po zebraniu dowodów i materiałów nie wskazał przesłanek zależnych od strony, które nie zostały spełnione lub wykazane, co skutkowało wydaniem decyzji niezgodnej z żądaniem strony, jednakże - w ocenie tutejszego organu - nie miało to wpływu na rozstrzygnięcie merytoryczne wydane w sprawie. Skargę na ostateczną decyzję, nazywając ją "odwołaniem" złożył w imieniu R.Sz., r. pr. K.K.. W "odwołaniu", na podstawie art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo postępowania przed sądami administracyjnymi ( dalej jako p.p.s.a.) oraz art. 50 § 1 i 2 p.p.s.a., art. 53 § 1 p.p.s.a. oraz art. 54 § 1 p.p.s.a. zaskarżono w całości decyzję wydaną przez Wojewodę D. z dnia [...] r. utrzymującą w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji, Decyzji organu II instancji zarzucono naruszenie prawa procesowego mającego istotny wpływ wynik sprawy tj.: art. 7, 77 § 1 k.p.a. przez zaniechanie dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego w istotnej dla rozstrzygnięcia kwestii tj. poprzez brak ustaleń zakresu objętego wnioskiem oraz niewyczerpujące zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego, błędy w poczynionych ustaleniach faktycznych, uznanie okoliczności sprawy za udowodnione bez wszechstronnego rozważenia całego materiału dowodowego oraz niedostateczne uzasadnienie wydanej decyzji; naruszenie przepisów prawa materialnego mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 35 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. Prawo o aktach stanu cywilnego (Dz.U. z 2014 r. poz. 1741), przez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że w okolicznościach sprawy sprostowanie aktu stanu cywilnego przez kierownika urzędu stanu cywilnego nie jest możliwe wyłącznie na podstawie dokumentów wymienionych w pkt 1, podczas gdy nie budzi wątpliwości, że doszło do oczywistej omyłki pisarskiej w imieniu ojca odwołującej, zamiast Ł. zostało wpisane imię L., a sprostowanie aktu stanu cywilnego istotne jest z uwagi na doprowadzenie do prawidłowej treści tego aktu, która odpowiada rzeczywistości. Mając na uwadze powyższe pełnomocnik wnosi na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a i c p.p.s.a. oraz art. 135 p.p.s.a. o uchylenie w całości decyzji Wojewody D. z dnia [...] r. utrzymujące w mocy decyzję Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w U. oraz na podstawie art. 200 p.p.s.a. o zasądzenie od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Na uzasadnienie strona podnosi, że R.Sz. wnioskiem z dnia [...] r. wystąpiła do Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w U.z wnioskiem o sprostowanie aktu małżeństwa nr [...] w części dotyczącej imienia ojca skarżącej. W sprawie bezsporne jest, że imię ojca R. Sz. brzmi Ł. W okolicznościach tej sprawy, po przeprowadzeniu postępowania, Kierownik Urzędu Stanu Cywilnego w U. wydał decyzję odmawiającą dokonanie sprostowania imienia Ł. zamiast wpisanego L. W opinii organu, dokument znajdujący się w aktach zbiorowych rejestracji stanu cywilnego, tj. oświadczenie złożone przez Ł. N. i M. N.dotyczące nadania R.Sz. z domu N.k nazwiska ojca Ł. N., nie może być podstawą dokonania wpisu. Po przeanalizowaniu stanu faktycznego oraz dokumentów przesłanych pełnomocnik stwierdza, że zgodnie z art. 42 prawa o aktach stanu cywilnego jeżeli stosownie do przepisów Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego nie zachodzi domniemanie, że ojcem dziecka jest mąż matki, dane dotyczące osoby ojca wpisuje się tylko w razie uznania dziecka przez ojca lub sądowego ustalenia ojcostwa. Z uwagi na fakt, że dziecko urodziła kobieta niezamężna Kierownik Urzędu Stanu Cywilnego zastosował w akcie, tzw. dane kryte, tj. nie dokonał wpisu nazwiska ojca, natomiast wpisał imię wskazane przez matkę czyli A., o czym uczynił w akcie adnotację. Zgodnie z dokumentami znajdującymi się w aktach zbiorowych stanu cywilnego tj. oświadczeniem rodziców odwołującej, zostały zmienione dane ojca poprzez wpisanie imienia ojca L., nazwiska N. Wskazać jednakże należy, iż zgodnie z oświadczeniem imię ojca R. Sz. to Ł. a nie L., zatem to urzędnik sporządzający akt urodzenia R.Sz. dokonał oczywistej omyłki pisarskiej zamiast Ł. imię L. Dane wpisane w akcie urodzenia R.i Sz. zostały następnie przeniesione do aktu jej małżeństwa, wskazując, iż ojciec ma na imię L. Zgodnie z art. 35 ustawy akt stanu cywilnego, który zawiera dane niezgodne z danymi zawartymi w aktach zbiorowych rejestracji stanu cywilnego lub z innymi aktami stanu cywilnego, o ile stwierdzają one zdarzenie wcześniejsze i dotyczą tej samej osoby lub jej wstępnych, albo z zagranicznymi dokumentami stanu cywilnego, podlega sprostowaniu przez kierownika urzędu stanu cywilnego, który go sporządził. Można jednakże sprostować oczywisty błąd pisarski. Dokonując wykładni tego przepisu, będącego podstawą materialnoprawną rozstrzygnięcia w tej sprawie, zdaniem pełnomocnika, oczywistość błędu pisarskiego wynikać powinna bądź z natury samego błędu, bądź z porównania z innymi dokumentami sporządzonymi wcześniej (aktami stanu cywilnego), których dane są przenoszone do aktu obecnego. Oczywista omyłka w rozumieniu tego przepisu to zatem widoczne, niezgodne z zamierzonym, niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia, czy też opuszczenie jakiegoś wyrazu. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntował się pogląd, że oczywistym błędem pisarskim będzie wpis niezgodny z dokumentami stanowiącymi podstawę jego sporządzenia, które z reguły znajdują się w aktach zbiorowych do tego aktu. Ustawodawca przewidział zatem możliwość sprostowania aktu stanu cywilnego w trybie postępowania administracyjnego jedynie wówczas, gdy dotyczy to oczywistego błędu pisarskiego, tj. gdy przy porównaniu z innymi dokumentami (wcześniej sporządzonymi aktami stanu cywilnego) oczywistość popełnienia błędu nie budzi wątpliwości (por. wyrok WSA w Łodzi z 21 października 2009 r., sygn. akt III SA/Łd 288/09, wyrok WSA w Kielcach z 29 października 2008 r" sygn. akt II SA/Ke 517/08). Znajdujące się w aktach zbiorowych oświadczenie o tym, iż ojcem jest Ł. N., a nie L., uznać zatem należy, za oczywiście popełniony błąd pisarski. Kierownik Urzędu Stanu Cywilnego w sposób nieodpowiedni jednak twierdzi, iż dokument znajdujący się w aktach zbiorowych stanu cywilnego, będący podstawą wpisu imienia i nazwiska ojca odwołującej w akcie jej urodzenia nie może być podstawą zmiany aktu małżeństwa odwołującej. W doręczonej sądowi odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki sąd administracyjny zważył: Skarga nie podlega uwzględnieniu. Stosownie do treści art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj.: Dz.U. z 2017 r., poz. 2188) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a to oznacza zgodność kontrolowanego aktu z obowiązującymi przepisami prawa materialnego i procesowego. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302), zwanej dalej: "p.p.s.a.", sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, natomiast art. 135 p.p.s.a. obliguje sąd do wzięcia pod uwagę z urzędu wszelkich naruszeń prawa. Przeprowadzona przez sąd kontrola legalności zaskarżonych decyzji według wskazanych kryteriów wykazała, że nie naruszają one przepisów prawa w stopniu obligującym sąd do wyeliminowania ich z obrotu prawnego. Podstawę materialnoprawną zakwestionowanego rozstrzygnięcia stanowił art. 35 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. Prawo o aktach stanu cywilnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 2064 ze zm.), który dopuszcza sprostowanie w akcie stanu cywilnego różnego rodzaju niezgodności, które wynikają z porównania treści tego aktu z dokumentami składającymi się na jego akta zbiorowe lub z innymi aktami stanu cywilnego, które stwierdzają zdarzenie wcześniejsze i dotyczą tej samej osoby lub jej wstępnych, albo z zagranicznymi dokumentami stanu cywilnego. Badając zaskarżoną decyzję w tak zakreślonych ramach, sąd uznał, że odpowiada ona prawu i brak jest podstaw do uwzględnia skargi. Omawiany przepis dopuszcza bowiem sprostowanie w akcie stanu cywilnego różnego rodzaju niezgodności, które wynikają z porównania treści tego aktu z dokumentami składającymi się na jego akta zbiorowe lub z innymi aktami stanu cywilnego, które stwierdzają zdarzenie wcześniejsze i dotyczą tej samej osoby lub jej wstępnych, albo z zagranicznymi dokumentami stanu cywilnego. Zgodnie z powołanym przepisem akt stanu cywilnego podlega zatem sprostowaniu w formie czynności materialno-technicznej w sytuacji niezgodności aktu z dokumentami zbiorowymi (zgromadzonymi do przedmiotowego aktu) bądź, gdy jest niezgodny z innymi aktami stanu cywilnego, stwierdzającymi zdarzenie wcześniejsze i dotyczącymi w szczególności tej osoby lub jej wstępnych. Przenosząc dotychczasowe rozważania na grunt tej sprawy trzeba powiedzieć, że w dniu 9 października 2019 r. (po wyjaśnieniu k. 5) do Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego U. wpłynął wniosek R. Sz. o sprostowanie aktu małżeństwa nr [...], polegające na wpisaniu imienia ojca "Ł.", w miejsce błędnie wpisanego "L.". Na uzasadnienie strona wskazała, że prosi, aby za podstawę wniosku uznać oświadczenie jej rodziców, złożone w USC w U. w sprawie nazwiska strony, wpisanego do aktu urodzenia Nr [...]. Jak dalej wskazują akta administracyjne, w akcie urodzenia strony (o numerze j. w. k. 7) widnieje adnotacja o wpisaniu w rubryce "ojciec", na wniosek matki imienia "A." i data [...] r. Poniżej znajduje się kolejna adnotacja "na podstawie aktu nadania nazwiska, sporządzonego w Urzędzie Stanu Cywilnego w U.dnia [...], [...] wpisano dziecku nazwisko "N.", imię "L." (oświadczenie k 13). Dalej trzeba powiedzieć, że art. 62, ówcześnie obowiązującego dekretu z dnia 25 września 1945 r. z dnia 1945.11.07 "Prawo o aktach stanu cywilnego" (Dz.U.1945.48.272 1) jeżeli rodzice dziecka nie są małżeństwem, dane - dotyczące osoby ojca - będą wpisane tylko w przypadku uznania dziecka lub ustalenia ojcostwa przez sąd; (2) w braku takiego uznania lub ustalenia ojcostwa urzędnik stanu cywilnego na wniosek dziecka lub jego przedstawiciela ustawowego albo z urzędu wpisze do aktu urodzenia dziecka jako imię ojca jedno z imion zwykle w kraju używanych, czyniąc o tym wzmiankę na marginesie aktu. Natomiast art. 69 tego aktu (obowiązującym np. w dacie 21.V.1955 r.) w ustępie 1 stanowił, że akt uznania dziecka, jak również nadanie przez małżonków dziecku żony, którego ojciec jest nieznany, nazwiska męża matki, może być sporządzony przed każdym urzędnikiem stanu cywilnego. Akt taki sporządza się w księdze urodzeń; może on dotyczyć kilkorga dzieci. Jeżeli akt sporządzony został przed władzą opiekuńczą, dokonuje się o nim jedynie wzmiankę dodatkową w aktach stanu cywilnego. W ocenie sądu zasadnie organy uznały, że w badanym przypadku nie jest możliwe sprostowanie w omawianym akcie małżeństwa, sporządzonym [...] r. w Urzędzie Stanu Cywilnego w U.nr [...], danych ojca strony w zakresie jego imienia. Przepis art. 35 ustawy Prawo o aktach stanu cywilnego precyzyjnie wskazuje dokumenty, na podstawie których można dokonać sprostowania aktu stanu cywilnego. W rozpoznawanej sprawie dokumenty takie nie zaistniały. W momencie zgłoszenia w akcie urodzenia wnioskodawczyni wpisano dane ojca jako tzw. "dane kryjące", tj. dane wskazane przez matkę dziecka w złożonym oświadczeniu, na podstawie art. 60 ówcześnie obowiązującego dekretu. Natomiast późniejsze nadanie przez małżonków dziecku żony, którego ojciec jest nieznany, nazwiska męża matki, nastąpiło na podstawie art. 69 tego aktu. Zatem podniesione przez stronę żądanie wpisania w jej akcie małżeństwa jako imienia ojca "Ł.", w miejsce (zdaniem strony) błędnie wpisanego "L." wykracza poza uprawnienia organów administracji publicznej, wynikające z art. 35 ustawy. Dodać jeszcze można, że organy prawidłowo również ustaliły, że nie ma innych aktów stanu cywilnego, które stwierdzałyby zdarzenie wcześniejsze i dotyczyłyby skarżącej. Jak słusznie podnosi organ, z aktu urodzenia wynikają dane, które są przetransponowane do aktu małżeństwa osoby, której dotyczy. Dane w nim zawarte mogą zatem zostać sprostowane - o ile byłyby niezgodne z aktami stanu cywilnego stwierdzającymi zdarzenie wcześniejsze dotyczące aktu urodzenia dziecka. Jednocześnie, jak stanowi art. 35 ust. 3 ustawodawca sprostowaniu przez kierownika urzędu stanu cywilnego mogą podlegać "niezgodne dane", co wymaga przede wszystkim rozważenia, które akty zawierają dane niezgodne, a które odpowiadają prawdzie. Nie chodzi tylko o zapewnienie spójności rejestru, ale odzwierciedlenie obiektywnej prawdy, zgodnej z rzeczywistością. Organ ma uprawnienia, aby rozstrzygnąć tę kwestię we własnym zakresie, o ile dysponuje dokumentami, które mu na to zezwalają. Ustawodawca określa ściśle, jakie mogą być to dokumenty. Z treści art. 35 ust. 1 i ust. 2 p.a.s.c. wynika, że mają to być dokumenty urzędowe stanu cywilnego, których treść stanowi dowód na to, co zostało w nich urzędowo potwierdzone. Reasumując, oświadczenie o nadaniu nazwiska męża matki, złożone po sporządzeniu aktu urodzenia, nie daje podstawy dla Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego do ingerencji w akt małżeństwa strony w zakresie imienia ojca osoby zawierającej związek małżeński. Mając powyższe na względzie i nie podzielając zarzutów, w zakresie naruszenia przepisów postępowania i prawa materialnego, wskazanych w skardze, na podstawie art. 151 ppsa, należało orzec jak na wstępie.