II SA/Sz 633/08

SENTENCJA referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie Bożena Gonzalez Perea po rozpoznaniu w dniu 8 października 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K.-U. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego lub adwokata w sprawie z Jej skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie wymeldowania p o s t a n a w i a: odmówić przyznania prawa pomocy UZASADNIENIE A. K wniosła skargę na decyzję Wojewody Z. z dnia [...] orzekającą o wymeldowaniu skarżącej z pobytu stałego z lokalu położonego przy ul. K. 41/13 w K. Skarżąca, wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego lub adwokata. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że prowadzi gospodarstwo domowe z 6,5 letnim synem, utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę w kwocie 1720 zł brutto miesięcznie, a na syna otrzymuje zaliczkę alimentacyjną w kwocie 170 zł, nie ma żadnego majątku, oszczędności, jest natomiast zadłużona w banku na kwotę 7000 zł. Wezwaniem z dnia 17 września 2008 r. (doręczonym w dniu 22 września 2008 r.) referendarz sądowy wezwał wnioskodawczynię do przedłożenia w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy: - dowodów potwierdzających wydatki na utrzymanie mieszkania w którym skarżąca mieszka z okresu ostatnich trzech miesięcy, - kserokopii ostatniej decyzji przyznającej zaliczkę alimentacyjną, - wykazów lub wyciągów z wszystkich rachunków bankowych z okresu ostatnich trzech miesięcy, - zaświadczenia od pracodawcy o wysokości dochodów z okresu ostatnich trzech miesięcy. Skarżąca na wezwanie nie odpowiedziała. Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania - art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a w zakresie częściowym gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie rodziny – art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy. Oznacza to, że instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest stosowana tylko w przypadku osób znajdujących się w trudnej sytuacji materialnej. Zwrot "gdy osoba ta wykaże" oznacza, że to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej do skorzystania z pomocy W myśl art. 255 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Informacje zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy, nie były wystarczające dla oceny sytuacji majątkowej i możliwości płatniczych wnioskodawczyni. Skarżąca, pomimo wezwania, nie przedłożyła dokumentów źródłowych dotyczących Jej stanu majątkowego i wydatków. Nie wykazała zatem, że znajduje się w sytuacji uniemożliwiającej poniesienie jakichkolwiek, czy też pełnych kosztów postępowania w sprawie. Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.