Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

IV U 454/21

Sądy powszechne2021-11-30
Sygnatura
IV U 454/21
Data orzeczenia
2021-11-30
Rodzaj
SENTENCE

Sędziowie

Dorota Załęska (PRESIDING_JUDGE)

Podstawa prawna

Treść orzeczenia

<p>Sygn. akt IV U 454/21</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- --> Dnia 30 listopada 2021 roku</strong> </p> <p>Sąd Okręgowy w Sieradzu IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący: sędzia Dorota Załęska</p> <p>Protokolant: st. sekr. sąd. Beata Krysiak</p> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 listopada 2021 roku w Sieradzu</p> <p>odwołania <span class="anon-block">J. K.</span> </p> <p>od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w <span class="anon-block">Ł.</span> </p> <p>z dnia 23.07.2021 r. Nr <span class="anon-block"> (...)</span> </p> <p>w sprawie <span class="anon-block">J. K.</span> </p> <p>przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w <span class="anon-block">Ł.</span> </p> <p> <strong> <!-- -->o niezrealizowaną rentę rodzinną</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> zmienia zaskarżoną decyzję i przyznaje <span class="anon-block">J. K.</span> prawo do niezrealizowanego świadczenia po zmarłej <span class="anon-block">S. K.</span>. </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt IV U 454/21</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Decyzją z 23.07.2021r., ZUS II Oddział w <span class="anon-block">Ł.</span> odmówił <span class="anon-block">J. K.</span> prawa do niezrealizowanego świadczenia po zmarłej 3.07.2021r. <span class="anon-block">S. K.</span> z uwagi na to, że <span class="anon-block">J. K.</span> nie należy do kręgu osób wymienionych w art. 136 ust. 1 ustawy emerytalnej oraz nie przedstawiła dokumentów potwierdzających, że zmarła pozostawała na jej utrzymaniu.</p> <p>Nie podzielając powyższej decyzji <span class="anon-block">J. K.</span> złożyła odwołanie, wskazując, że decyzja nie jest zgodna ze stanem faktycznym.</p> <p>W odpowiedzi na odwołanie ZUS wnosił o oddalenie odwołania z argumentacją jak w decyzji.</p> <p> <strong> <!-- --> Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:</strong> </p> <p> <span class="anon-block">S. K.</span>, <span class="anon-block">ur. (...)</span>, zmarła 3.07.2021r. <span class="anon-block">J. K.</span> jest wnuczką <span class="anon-block">S. K.</span>. <span class="anon-block">S. K.</span> była wdową, nie żyją także jej dzieci. Ostatnia wysokość renty <span class="anon-block">J. K.</span> wynosiła 2.200zł., płatność była do 10-tego każdego miesiąca. W-i miała upoważnienie do odbioru renty babci, świadczenie przynosił listonosz. <span class="anon-block">S. K.</span> cierpiała na zaburzenia o podłożu schizofrenicznym.</p> <p>Od 4.12. - 15.12.2017, <span class="anon-block">S. K.</span> przebywała na Oddziale Psychiatrycznym w <span class="anon-block">W.</span> z rozpoznaniem otępienia bliżej nieokreślonego, majaczenia nałożonego na otępienia, migotania i trzepotania przedsionków, padaczki, niewydolności serca, stanu po ewakuacji krwiaka mózgu w 2012r.</p> <p>W 2019r. <span class="anon-block">S. K.</span> przewróciła się i doznała urazu stawu biodrowego, złamania kości promieniowo-łokciowej, przebyła operację (jeden element mocowany bezcementowo, zamknięte nastawienie złamania bez wewnętrznej stabilizacji - kość promieniowo-łokciowa, endoproteza stawu biodrowego, założenie innego unieruchomienia gipsowego). Po operacji, <span class="anon-block">S. K.</span> była osobą leżącą. Z uwagi na stan <span class="anon-block">S. K.</span> po leczeniu operacyjnym w 2019r., wnioskodawczyni zorganizowała babci pobyt w prywatnym DPS w <span class="anon-block">Z.</span> i od 1.08.2019 – 3.07.2021, <span class="anon-block">S. K.</span> była podopieczną tej placówki. Na początku koszt pobytu wynosił 3200zł., od 1.03.2020r. - 3600zł., od 03.2021r. - 4000zł., z tym, że na własną prośbę, w-i otrzymała ulgę do kwoty 3800zł. Przez okres pobytu w DPS, renta <span class="anon-block">S. K.</span> była przekazywana na konto placówki. Wnioskodawczyni ponosiła koszty opieki <span class="anon-block">S. K.</span> w w.w placówce w następujących kwotach: od 1.08.2019 – 1.03.2020 w kwocie 1000zł. miesięcznie płatnej na konto DPS, od 1.03.2020 – 1.03.2021 w kwocie 1300zł. miesięcznie, od 1.03.2021 – 3.07.2021 w kwocie 1500zł. miesięcznie; wpłaty były dokonywane terminowo na konto placówki. Środki higieniczne i leki były zapewnione w ramach opłaty za pobyt. Wnioskodawczyni kupowała babci odzież, buty, bieliznę, kurtkę. Przed pobytem w DPS, <span class="anon-block">S. K.</span> mieszkała przez 5 lat u wnuczki.</p> <p>Dwa dni po śmierci <span class="anon-block">S. K.</span>, tj. 5.07.2021r. wnioskodawczyni zgłaszała ten fakt w ZUS, celem uzyskania informacji, czy ma prawo do niezrealizowanego świadczenia po babci. W ZUS otrzymała informację, że musi złożyć stosowny wniosek. W dniu 9.07.2021r. listonosz przyniósł wnioskodawczyni rentę i w tym dniu odwołująca przelała na konto DPS wyznaczoną kwotę 380zł. za 3 dni lipca - pobytu babci w DPS. Po otrzymaniu świadczenia rentowego, wn-i nie wiedziała co ma w tej sytuacji zrobić, więc udała się do ZUS. Chciała wtedy złożyć wniosek, o którym informowano ją wcześniej, jednak pracownik nie przyjął wniosku, z uwagi na to, że fizycznie otrzymała rentę. W dniu 19.07.2021r., wnioskodawczyni przelała na konto ZUS otrzymaną rentę w kwocie 2297,10zł. Tego samego dnia <span class="anon-block">J. K.</span> złożyła w ZUS wniosek o wypłatę niezrealizowanego świadczenia, na co otrzymała decyzję odmowną 23.07.2021r. <strong> <!-- --> (zeznania wnioskodawczyni – na nagraniu CD 00:00:35 – 00:25:21 k. 19, zaświadczenie DPS z 3.08.2021r. k. 6, uwierzytelnione kserokopie odpisu skróconego: aktu urodzenia k. 5, aktu małżeństwa k. 7 – 8, aktu zgonu k. 9, wydruki przelewów bankowych z 9.07.2021r., 19.07.2021r. k. 15 – 16, okazane na rozprawie: 3 umowy zawarte z DPS w <span class="anon-block">Z.</span>; pierwsza umowa z 1.08.2019r. i aneksy do umowy o pobyt <span class="anon-block">S. K.</span> w DPS w <span class="anon-block">Z.</span>, karta informacyjna leczenia szpitalnego z pobytu od 4.12. - 15.12.2017</strong>, <strong> <!-- --> wypis ze szpitala z 1.08.2019r. – adnotacja w protokole k. 17v/akta sprawy; wniosek k. 69 - 70, decyzja k. 74/akta ZUS). </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Powyższy stan faktyczny</strong> Sąd Okręgowy ustalił na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego przed organem rentowym oraz w niniejszej sprawie. Okoliczności dotyczące pozostawania <span class="anon-block">S. K.</span> na utrzymaniu wnioskodawczyni, Sąd ustalił na podstawie zeznań wnioskodawczyni, którym w całości dał wiarę. Zeznania korelują także ze złożonymi przez odwołującą dokumentami dot. pobytu jej babci w DPS i dokumentami leczenia. W świetle materiału dowodowego, w ocenie Sądu zachodzą podstawy do przyznania <span class="anon-block">J. K.</span> prawa do niezrealizowanego świadczenia po zmarłej <span class="anon-block">S. K.</span>.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył:</strong> </p> <p> Odwołanie zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>Zgodnie z art. 136 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z FUS (Dz. U. 2018.1270 j.t.), w razie śmierci osoby, która zgłosiła wniosek o świadczenie określone ustawą, świadczenie należne jej do dnia śmierci wypłaca się małżonkowi i dzieciom, z którymi prowadziła wspólne gospodarstwo domowe, a w razie ich braku małżonkowi i dzieciom, z którymi osoba ta nie prowadziła wspólnego gospodarstwa domowego, a w razie ich braku innym członkom rodziny uprawnionym do renty rodzinnej lub na których utrzymaniu pozostawała ta osoba.</p> <p>Przepis ten reguluje sytuację prawną osób bliskich zainteresowanego, który zmarł po wniesieniu wniosku o świadczenie (tzw. niezrealizowane świadczenia). Niezbędnym warunkiem domagania się przez uprawnionych członków rodziny wypłaty świadczenia należnego po zmarłym uprawnionym jest uprzednie zgłoszenie przez niego wniosku o świadczenie (por. wyrok SN z 23.05.1997r., II UKN 77/97). Przepis ten dotyczy zatem tych zmarłych emerytów i rencistów, którzy jeszcze nie pobierali świadczeń, lecz przed śmiercią wystąpili z wnioskiem o emeryturę/rentę. Poza tym świadczenie należne po zmarłym uprawnionym do emerytury/renty wypłaca się innemu członkowi rodziny tylko wtedy, gdy spełnia on warunki do uzyskania renty rodzinnej (por. wyrok SA w Poznaniu z 10.09.1997r., III AUa 1/97) lub gdy zmarły pozostawał na utrzymaniu członka rodziny (wyrok SA w Łodzi z 17.01.1997r., III AUa 166/96).</p> <p>Odmawiając wnioskodawczyni prawa do niezrealizowanego świadczenia po zmarłej <span class="anon-block">S. K.</span>, organ rentowy argumentował, że wnioskodawczyni nie należy do kręgu osób wymienionych w art. 136 ust. 1 ustawy emerytalnej i nie przedstawiła dokumentów potwierdzających, że zmarła pozostawała na utrzymaniu odwołującej.</p> <p>W ocenie Sądu, o ile wnioskodawczyni, jako wnuczka zmarłej nie należy do kręgu osób uprawnionych, o których mowa w art. 136 ustawy emerytalno – rentowej do renty rodzinnej po zmarłej, to spełniła warunek określony w ostatnim członie przepisu art. 136.</p> <p>Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie poglądem, pojęcie „pozostawania na utrzymaniu” ma ściśle materialne znaczenie, a miarą jego jest zapewnienie środków pieniężnych koniecznych do zaspokojenia usprawiedliwionych potrzeb osoby będącej na utrzymaniu (por. wyrok SA w Katowicach z 22.03.2011r., sygn. III AUa 2026/10). Za osoby pozostające na utrzymaniu innych członków rodziny w rozumieniu ww. przepisu uważa się osoby, które bądź to nie posiadają żadnych własnych świadczeń emerytalno-rentowych (gdyż dopiero wystąpiły z wnioskiem o nie), bądź też pobierają wprawdzie takie świadczenia, ale w najniższej wysokości przewidzianej ustawą, a koszt zaspokajania ich usprawiedliwionych potrzeb jest znacznie wyższy (por. wyrok SA we Wrocławiu z 11.07.2012r., sygn. III AUa 516/12). Zatem, niezbędne jest istnienie silnej ekonomicznej zależności od osoby utrzymującej (por. wyrok SA w Szczecinie z 21.05.2013r., sygn. III AUa 20/13).</p> <p>W rozpoznawanej sprawie, w ocenie Sądu wysokość otrzymywanej przez <span class="anon-block">S. K.</span> renty rodzinnej po mężu 2200zł., bez wątpienia nie zapewniała jej zaspokojenia elementarnych potrzeb. Wynika to ze stanu zdrowia 86 letniej <span class="anon-block">S. K.</span>, cierpiącej na zaburzenia o podłożu schizofrenicznym, rozpoznania bliżej nieokreślonego otępienia, niewydolności serca, stanu po ewakuacji krwiaka mózgu w 2012r., przebytego w 2019r. urazu stawu biodrowego, złamania kości promieniowo-łokciowej, po którym <span class="anon-block">S. K.</span> stała się osobą leżącą (mimo przebytej operacji), wymagającą bezwzględnie całodobowej opieki osób trzecich, opieki medycznej, zakupu leków, pampersów, odpowiedniego żywienia, ubrania, opłat za lokal. Faktem powszechnie znanym jest, że koszty z tego tytułu są znaczne, a ich wysokość potwierdzają także ustanowione koszty pobytu <span class="anon-block">S. K.</span> w DPS. Wysokość renty <span class="anon-block">S. K.</span> bez wątpienia nie była w stanie zrekompensować w całości tych kosztów w stopniu zapewniającym egzystencję w ostatnich latach życia. Renta <span class="anon-block">S. K.</span> pokrywała koszty jej pobytu i opieki w DPS tylko w połowie, co z całą pewnością było niewystarczające. To oznacza że <span class="anon-block">S. K.</span> była finansowo zależna od wnuczki jako jedynej, bliskiej jej osoby i to w znacznym stopniu. Gdyby nie ten udział finansowy wnioskodawczyni w zaspokojeniu wszak podstawowych potrzeb <span class="anon-block">S. K.</span> ( wyżej wymienionych), <span class="anon-block">S. K.</span> nie byłaby w stanie egzystować na poziomie odpowiadającym jej usprawiedliwionym potrzebom.</p> <p>Z tych względów, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 2)">art. 477<sup> <!-- -->( 14)</sup>§2 k.p.c.</a> Sąd zmienił zaskarżoną decyzję i przyznał <span class="anon-block">J. K.</span> prawo do wypłaty niezrealizowanego świadczenia po zmarłej <span class="anon-block">S. K.</span>.</p> </div>