III SA/Lu 630/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Jerzy Drwal po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. H. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji o Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lipca 2012 r., Nr [...] w przedmiocie przyznania płatności rolnośrodowiskowej na rok 2011 w pomniejszonej wysokości w zakresie wniosku B. H. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy UZASADNIENIE B. H. we wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia [...] października 2012 r. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, że nie pracuje zawodowo, nie pobiera ani renty ani emerytury. Pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem, który pobiera rentę inwalidzką w wysokości 964 zł. W odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego skarżąca nadesłała dodatkowe oświadczenie z dnia [...] października 2012 r. wraz z dokumentami (wyciąg z rachunku bankowego za okres [...] lipca 2012 r. do [...] października 2012 r., kserokopie rachunków za telefon, energię elektryczną i wywóz nieczystości). Skarżąca wyjaśniła, że nie posiada domu ani gruntów, mieszka u córki. Utrzymuje się z renty inwalidzkiej męża. Postanowieniem z dnia 30 października 2012 r., III SA/Lu 630/12, referendarz sądowy odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy. Pismem z dnia [...] listopada 2012 r. skarżąca złożyła sprzeciw od powyższego postanowienia referendarza sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje: Stosownie do art. 260 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., wniesienie sprzeciwu przez stronę powoduje, że zaskarżone postanowienie traci moc, a Sąd na nowo rozpoznaje wniosek o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego trakcie (art. 243 § 1 zd. 1 p.p.s.a.). Prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym (art. 245 § 1). Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Z treści tego przepisu wynika wprost, że ciężar dowodu co do wykazania okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy spoczywa na stronie składającej wniosek o przyznanie tego prawa. Właściwe przedstawienie przez stronę przyczyn uzasadniających zwolnienie od kosztów sądowych oraz dowodów na ich poparcie umożliwia sądowi rozpoznającemu wniosek dokonanie prawidłowej oceny sytuacji majątkowej wnioskodawcy. Strona ma w tym zakresie inicjatywę dowodową, a Sąd na podstawie przedstawionych przez stronę dowodów dokonuje oceny, czy wystąpiły przesłanki przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W ocenie Sądu skarżąca nie wykazała w sposób rzetelny, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z treści złożonego przez skarżącą oświadczenia wynika, że mieszka wraz z mężem u córki, pracuje w jej gospodarstwie rolnym jako domownik i z tego tytułu córka opłaca za nią składki na ubezpieczenie społeczne rolników. Wydatki na utrzymanie konieczne są pokrywane z renty męża. Z przedłożonych przez skarżącą rachunków wynika, że kształtują się on następująco: energia – 278,98 zł; wywóz nieczystości 49 zł; telefon - 144,42 zł; woda i wywóz śmieci – 53,19 kwartalnie. Z wyciągu z rachunku bankowego za okres 20 lipca 2012 r. do 23 października 2012 r. wynika, że 2 października 2012 r. stan konta bankowego wynosił 19.902,67 zł, w tym też dniu też dniu została wypłacona kwota 19.800 zł. Z treści oświadczenia wynika, że skarżąca ograniczyła się do przedstawienia informacji świadczących o złym stanie majątkowym. Skoro strona nie podała rzetelnych informacji, w sposób wybiórczy przedstawiła okoliczności związane z sytuacją materialną, akcentując przy tym te z nich, które mogłyby świadczyć o jej trudnej sytuacji. W oświadczeniu złożonym w sprawie niniejszej nie zostały wyjaśnione wątpliwości związane z rzeczywistą sytuacją majątkową skarżacej. Odnosząc się do zawartego w sprzeciwie wniosku skarżącej o nieustanowienie adwokata z uwagi na brak możliwości opłacenia jego wynagrodzenia wyjaśnić należy, że koszty pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez adwokata lub radcę prawnego ponosi Skarb Państwa (art. 29 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze, art. 223 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych). Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 260 p.p.s.a., orzekł ja w sentencji.