II SA/Wa 665/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas (spr.), Sędzia WSA Andrzej Wieczorek, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 28 września 2020 r. sprawy ze skargi C. M. na decyzję Rektora – Komendanta Wyższej Szkoły [...] z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej oddala skargę UZASADNIENIE Rektor – Komendant Wyższej Szkoły [...] w [...] (dalej Rektor) decyzją z [...] lutego 2020 r., nr [...], działając na podstawie art. 16 ust. 1 w związku z art. 17 ust. 1 i ust. 2, art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2019 r. poz. 1429; dalej "u.d.i.p") oraz art. 104 i 107 § 1-3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2020 r. poz. 256), po rozpoznaniu wniosku C. M. (dalej: wnioskodawca, skarżący) złożonego w dniu [...] stycznia 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej, odmówił udostępnienia informacji publicznej. Wydanie powyższej decyzji poprzedził złożony przez C. M., pismem z [...] stycznia 2020 r., wniosek o udzielenie informacji w następującym zakresie, a mianowicie, "kto ze wspomnianych przez Pana na spotkaniu w dniu [...] listopada 2019 r.lub innych osób z WS[...] odpowiada za dobór/nabór bądź rekrutację kadry dydaktycznej do WS[...] w [...], w szczególności do kampusu mundurowego, który powstał na bazie COSSW w [...], z wyszczególnieniem odpowiedzialności za dobór/nabór bądź rekrutację etatów: a. Mundurowych z SW; b. Mundurowych z COSSW w [...]; c. Mundurowych spoza SW; d. Cywilnych z SW i spoza SW". Wnioskodawca nadmienił, że żądana informacja powinna odnosić się zarówno do stanowisk i etatów dydaktycznych, jak i pozadydaktycznych. Dodał, że ww. informacje są niezbędne do podjęcia kroków prawnych wobec instytucji i osób odpowiedzialnych za powstałe nieprawidłowości. Rektor pismem z [...] stycznia 2020 r. wezwał wnioskodawcę, do wykazania istnienia istotnego interesu publicznego, przyświecającego pozyskaniu informacji ujętych we wniosku. Stwierdził, że udzielenie odpowiedzi na postawione pytanie wymaga stworzenia odpowiednich wykazów według podanych przez wnioskodawcę kryteriów, co wymaga zaangażowania sił i środków odpowiednich pracowników uczelni. Uznał, że czynności takie wskazują na proces tworzenia jakościowo nowej informacji, a więc informacji przetworzonej. W odpowiedzi na ww. pismo pełnomocnik wnioskodawcy stwierdził, że ważnym interesem społecznym, którego wykazania oczekuje Rektor, są przypuszczalne nieprawidłowości w zarządzanej przez Rektora instytucji, między innymi błędy przy zatrudnianiu kadry WS[...] w [...]. Nadmienił, że istnieje grupa funkcjonariuszy z COSSW w [...], która została całkowicie pominięta w procesie zatrudnienia w WS[...] w [...], kampusu mundurowego w [...]. Rektor w uzasadnieniu swojej decyzji wskazał, że zgodnie z art. 2 ust. 1 u.d.i.p., każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5, prawo dostępu do informacji publicznej. Prawo do informacji publicznej obejmuje między innymi uprawnienie do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Rektor podał, że prośba o udzielenie informacji "kto ze wspomnianych przez Pana na spotkaniu w dniu [...] listopada 2019 r. kierowników lub innych osób z WS[...] odpowiada za dobór/nabór bądź rekrutację kadry dydaktycznej do WS[...] w [...], w szczególności do kampusu mundurowego, który powstał na bazie COSSW w [...], z wyszczególnieniem odpowiedzialności za dobór/nabór bądź rekrutację etatów (...)" wymaga odtworzenia stanu faktycznego istniejącego w przeszłości, co niewątpliwie wymaga dokładnej weryfikacji dokumentów organizacyjnych. Podkreślił przy tym, że nie jest to informacja "istniejąca", lecz konieczna do ewentualnego wytworzenia na żądanie wnioskodawcy. Okoliczność ta prowadzi do konstatacji, że żądana informacja nie posiada charakteru informacji prostej. Rektor podniósł, że żądanie udostępnienia informacji publicznej odnosi się do wskazania zarówno wszystkich osób odpowiedzialnych za przeprowadzanie procesów rekrutacyjnych w Wyższej Szkole [...] w [...] (WS[...]), jak i osób odpowiedzialnych za nabór do kampusu mundurowego WS[...] znajdującego się w [...]. Biorąc pod uwagę znaczną liczbę postępowań kwalifikacyjnych i konkursowych przeprowadzanych w WS[...] od dnia rozpoczęcia funkcjonowania, to jest od dnia [...] stycznia 2019 r., sporządzenie informacji wymaga znacznego nakładu pracy i podjęcia szeregu czynności analitycznych ze strony pracowników WS[...], począwszy od ustalenia składu każdej komisji konkursowej oraz przeanalizowania wszystkich obecności funkcjonariuszy i pracowników wyznaczonych do przeprowadzenia rekrutacji, po analizę list obecności funkcjonariuszy i pracowników WS[...] pod kątem urlopów, absencji chorobowej i innych nieobecności wynikających ze stosunku służbowego oraz analizę rejestru podróży służbowych. W ocenie Rektora, przygotowanie odpowiedzi na tak skonstruowane pytanie, wymagające stworzenia odpowiednich wykazów według podanych przez wnioskodawcę kryteriów, wymaga zaangażowania sił i środków odpowiednich pracowników uczelni. Czynności takie wskazują na proces tworzenia jakościowo nowej informacji, a zatem informacji przetworzonej. Przetworzenie w okolicznościach sprawy będzie więc polegało na wydobyciu poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy. Jak podał Rektor, ustawodawca w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. powiązał prawo dostępu do informacji publicznej przetworzonej z istnieniem po stronie wnioskodawcy przesłanki szczególnie istotnego interesu publicznego. Powinność wykazania interesu publicznego spoczywa w głównej mierze na autorze wniosku o udzielenie informacji przetworzonej, w myśl zasady koniecznego współdziałania organu i podmiotu ubiegającego się o załatwienie sprawy w określony sposób. Dla dokonania prawidłowej oceny, czy udzielenie informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, organ wziął pod uwagę, jak uznał, nie tytko intencję wnioskodawcy i wskazany przez niego cel, ale także istotę i charakter żądanej informacji z uwagi na treść przepisu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., w którym chodzi między innymi o to, czy uzyskanie danej informacji przetworzonej może mieć realne znaczenie dla funkcjonowania określonych struktur publicznych w konkretnej dziedzinie życia społecznego i wpływać na usprawnienie wykonywania zadań publicznych dla dobra wspólnego danej społeczności. W ocenie Rektora, żądający udostępnienia informacji publicznej dopuścił się nadużycia prawa dostępu do informacji publicznej. Jak podał Rektor, w literaturze uważa się, że nadużywanie publicznego prawa podmiotowego ma miejsce wówczas, gdy jakiś podmiot podejmuje prawnie dozwolone działania dla osiągnięcia celów innych niż przewidziane przez ustawodawcę. Takie działanie lub zaniechanie jest wprawdzie zachowaniem podmiotu "mającego prawo", ale nie służy społecznie uzasadnionym interesom tego podmiotu. W doktrynie twierdzi się, że nadużycie prawa to sytuacja, w której podmiot czyni użytek ze swego prawa niezgodnie z zakładanymi w danym systemie ocenami czy normami uzasadnionymi aksjologicznie. Rektor przypomniał, że ze złożonego wniosku o udostępnienie informacji wynika, iż wniosek ten miał na celu podjęcie "kroków prawnych wobec instytucji i osób odpowiedzialnych za powstałe nieprawidłowości". Podkreślił, że informacje żądane przez wnioskodawcę dotyczą jedynie jego interesu prywatnego, nie służą one jakiemukolwiek dobru powszechnemu. W ocenie Rektora, wnioskowanie o udzielenie przedmiotowych informacji miało na celu wyłącznie zaspokojenie indywidualnych potrzeb wnioskodawcy. W konsekwencji cel zamierzony przez wnioskodawcę sprzeczny jest z celem, który założył ustawodawca w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Ponadto Rektor wskazał, że WS[...] jest jednostką organizacyjną Służby Więziennej i w związku z tym zachodzą ograniczenia w zakresie możliwości udostępnienia danych osobowych funkcjonariuszy i pracowników tej służby. Zgodnie z art. 24b ust. 3 ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej (Dz.U. z 2019 r. poz. 1427, 1608, 1635 i 2020) informacji dotyczących danych osobowych funkcjonariuszy oraz pracowników nie udziela się na wniosek osób pozbawionych wolności lub innych podmiotów. Rektor wyjaśnił, że podstawę do wydania decyzji w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej stanowi art. 16 ust. 1 w związku z art. 17 ust. 1 i 2 ustawy. Zgodnie z art. 17 u.d.i.p. do rozstrzygnięć podmiotów obowiązanych do udostępnienia informacji publicznej, nie będących organami władzy publicznej, o odmowie udostępnienia informacji oraz o umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji odpowiednie zastosowanie znajduje przepis art. 16 ustawy przewidujący, że odmowa udostępnienia informacji oraz umorzenie postępowania następuje w drodze decyzji (ust. 1). Do decyzji stosuje się natomiast przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, przy czym uzasadnienie decyzji o odmowie udostępnienia informacji zawiera także imiona, nazwiska i funkcje osób, które zajęły stanowisko w toku postępowania o udostępnienie informacji oraz oznaczenie podmiotów, ze względu na których dobra, o których mowa w art. 5 ust. 2, wydano decyzję o odmowie udostępnienia informacji (ust. 2 pkt 2). Ubocznie Rektor wskazał, że działanie pełnomocnika wnioskodawcy będącego radca prawnym, polegające na zawarciu w piśmie z 27 stycznia 2020 r. informacji o podjęciu kroków prawnych jest sprzeczne z normą art. 38 ust. 2 Kodeksu Etyki Radcy Prawnego, zgodnie z którym radca prawny nie może w swych zawodowych wystąpieniach grozić postępowaniem karnym lub dyscyplinarnym. W konkluzji Rektor uznał zawnioskowane dane za informację publiczną przetworzoną oraz stwierdził, że wnioskodawca nie wykazał, w jakim zakresie i celu uzyskanie informacji publicznej przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. W skardze na wskazaną na wstępie decyzję Rektora skarżący, reprezentowany przez radcę prawnego, zarzucił naruszenie następujących przepisów, a mianowicie: - art. 2 ust. 1 i ust. 2 w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że skarżący nie posiada ważnego interesu publicznego w uzyskaniu żądanych informacji; - art. 24b ust. 3 ustawy o Służbie Więziennej poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie, iż wskazany przepis ma zastosowanie w niniejszej sprawie; - art. 7 oraz art. 77 § 1 Kpa. poprzez niepodjęcie przez organ czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, a w szczególności braku wykazania przez organ nieistnienia przesłanki szczególnej ważności dla interesu publicznego. Mając na uwadze powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. Skarżący nie zgodził się z Rektorem co do tego, że "powinność wykazania interesu publicznego spoczywa w głównej mierze na autorze wniosku o udzielenie informacji przetworzonej". Stwierdził, że w przedmiotowej sprawie wskazał na zasadność swojego wniosku i sprostał swojemu obowiązkowi nałożonemu ustawą. Skarżący uznał, że ma solidne podstawy by twierdzić, iż w Wyższej Szkole [...] w [...] zachodzą nieprawidłowości, między innymi w zakresie zatrudnienia kadry. Wskazał, że podczas zatrudniania osób do WS[...] w [...] Kampusu mundurowego w [...] bez żadnej przyczyny i uzasadnienia została pominięta grupa funkcjonariuszy z COSSW w [...]. Stwierdził, że nieprawidłowości te wpływają na funkcjonowanie podmiotów władzy publicznej, a więc żądane informacje są istotne dla interesu publicznego, bowiem skarżący chciałby podjąć kroki prawne wobec instytucji celem wyeliminowania tych nieprawidłowości, co powstrzymałoby podobne sytuacje w przyszłości. W odpowiedzi na skargę Rektor wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej "p.p.s.a."), zadaniem wojewódzkich sądów administracyjnych jest sprawowanie kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, obowiązującym w dniu ich wydania. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami, wnioskami skargi czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.), a kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest w granicach sprawy. Spór pomiędzy stronami niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego sprowadzał się udzielenia odpowiedzi na pytanie, czy Rektor – Komendant Wyższej Szkoły [...] w [...] zasadnie odmówił udzielenia skarżącemu informacji w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej jakich ten domagał się we wniosku z [...] stycznia 2020 r. W ocenie Rektora, wskazane informacje – ujęte w ww. wniosku, co do których odmówiono skarżącemu ich udostępnienia – mają charakter przetworzony, w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.. Stąd zasadne było wezwanie skarżącego do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego w uzyskaniu tych informacji. Natomiast skarżący zarzucił naruszenie art. 2 ust. 1 i ust. 2 w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że nie posiada ważnego interesu publicznego w uzyskaniu żądanych informacji. Stanął na stanowisku, że wykazał zasadność swojego wniosku i sprostał w tym zakresie obowiązkowi nałożonemu ustawą. Sąd stwierdził, że ocena dokonana przez Rektora odpowiada obowiązującemu prawu. Informacje, o które zwrócił się skarżący we wniosku z dnia [...] stycznia 2020 r. mają charakter przetworzony. Należy wskazać, że konstytucyjne prawo do informacji publicznej, ustanowione w art. 61 Konstytucji RP, nie ma charakteru absolutnego (zob. wyroki NSA: z dnia 27 lutego 2014 r., sygn. akt I OSK 1769/13; z dnia 5 marca 2015 r., sygn. akt I OSK 1948/14; publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jednym z ograniczeń w dostępie do informacji publicznej jest regulacja z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., która warunkuje dostęp do informacji publicznej przetworzonej od wykazania, że jej udostępnienie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. W wyroku z dnia 18 grudnia 2018 r., sygn. akt SK 27/14, Trybunał Konstytucyjny uznał art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. – w zakresie, w jakim uzależnia uprawnienie do uzyskania informacji publicznej przetworzonej od wykazania szczególnej istotności dla interesu publicznego – za zgodny z art. 61 ust. 1 i 2 w związku z art. 61 ust. 3 i art. 31 ust. 3 Konstytucji. Trybunał wskazał, iż udostępnienie informacji przetworzonej jest poprzedzone procesem tworzenia nowej informacji, nieistniejącej w chwili skierowania wniosku w takim kształcie i w takiej postaci, jakiej oczekuje wnioskodawca. Wspomniany proces powstawania tej informacji skupia podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej na jej wytworzeniu dla wnioskodawcy, odrywając go od przypisanych mu kompetencji i zadań. Wobec tego zasadniczo prawo do uzyskania informacji publicznej przetworzonej powinien mieć jedynie taki wnioskodawca, który jest w stanie wykazać w chwili składania wniosku swoje indywidualne, realne i konkretne możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej, której przygotowania się domaga, tj. uczynienia z niej użytku dla dobra ogółu w taki sposób, który nie jest dostępny dla każdego posiadacza informacji publicznej. Pojęcie informacji przetworzonej nie zostało zdefiniowane w u.d.i.p. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że przez informację przetworzoną należy rozumieć jakościowo nową informację, która nie istnieje w przyjętej treści i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu zobowiązanego podmiotu. Przetworzenie informacji wymaga zazwyczaj dokonania stosownych działań analitycznych, zebrania lub zsumowania pojedynczych informacji na podstawie różnych kryteriów wynikających z treści wniosku. Stworzenie informacji przetworzonej wiąże się z czynnościami, które wykraczają poza zwykłą działalność podmiotu zobowiązanego do jej udostępnienia. Dlatego nawet zbiór informacji prostych może być uznany za informację przetworzoną w sytuacji, gdy ich udostępnienie wiąże się z koniecznością wyboru, odnalezienia i anonimizacji, co wpłynie niewątpliwie na bieżące wykonywanie ustawowych zadań przez organ zobowiązany do udostępnienia. Jeśli utworzenie zbioru informacji prostych wymagałoby takiego nakładu środków i zaangażowania sił podmiotu zobowiązanego, które negatywnie wpływałoby na tok realizacji ustawowych zadań nałożonych na zobowiązanego, a w szczególności, gdy wymaga to analizowania całego zasobu posiadanych dokumentów w celu wybrania tylko tych żądanych przez wnioskodawcę, bądź wymaga odnalezienia i posegregowania wielu informacji prostych, to jest to informacja przetworzona (zob. wyroki NSA: z dnia 5 marca 2013 r., sygn. akt I OSK 3097/12 oraz z dnia 9 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OSK 977/11, publ.: jw.). Dostęp do "prostej" informacji publicznej ma właściwie nieograniczony charakter – co wynika z przepisów art. 2 ust. 1 i 2 u.d.i.p., według których każdemu przysługuje prawo dostępu do informacji publicznej, a od osoby wykonującej to prawo nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego, ani też stosować praktyk i procedur utrudniających dostęp do informacji publicznej. Natomiast udostępnienie informacji publicznej przetworzonej uwarunkowane jest wykazaniem przez wnioskodawcę, że jej uzyskanie jest "szczególnie istotne dla interesu publicznego" w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.. W rozpoznawanej sprawie Rektor wskazał, że prośba o udzielenie informacji "kto ze wspomnianych przez Pana na spotkaniu w dniu [...] listopada 2019 r. kierowników lub innych osób z WS[...] odpowiada za dobór/nabór bądź rekrutację kadry dydaktycznej do WS[...] w [...], w szczególności do kampusu mundurowego, który powstał na bazie COSSW w [...], z wyszczególnieniem odpowiedzialności za dobór/nabór bądź rekrutację etatów (...)", wymaga odtworzenia stanu faktycznego istniejącego w przeszłości, co niewątpliwie wymaga dokładnej weryfikacji dokumentów organizacyjnych. Podkreślił przy tym, że nie jest to informacja "istniejąca", lecz konieczna do ewentualnego wytworzenia na żądanie wnioskodawcy. Zdaniem Rektora okoliczność ta prowadzi do wniosku, że żądana informacja nie posiada charakteru informacji prostej. Dodał, że przygotowanie odpowiedzi na tak skonstruowane pytanie, wymagające stworzenia odpowiednich wykazów według podanych przez wnioskodawcę kryteriów, wymaga zaangażowania sił i środków odpowiednich pracowników Uczelni. Reasumując Rektor stwierdził, że skarżący domaga się udostępnienia informacji przetworzonej. Sąd stanowisko organu co do stwierdzenia, że w niniejszej sprawie mamy do czynienia z informacją przetworzoną, w pełni podziela i akceptuje, wskazując za stanowiskiem doktryny (P. Szustakiewicz Komentarz do ustawy o dostępie do informacji publicznej wyd. 3 M.Bidzoiński, M.Chmaj, P. Szustakiewicz), z którego wynika, że informacją przetworzoną jest informacja, która została "specjalnie" przygotowana dla wnioskodawcy według wskazanych przez niego kryteriów. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalił się pogląd, który skład orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela, że na podmiotach zobowiązanych do udostępnienia informacji publicznej ciąży obowiązek wykazania braku istnienia przesłanki ustawowej koniecznej dla udzielenia informacji przetworzonej (zob. wyroki NSA: z dnia 5 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 89/13; z dnia 11 września 2012 r., sygn. akt I OSK 1015/12 oraz z dnia 8 lutego 2011 r., sygn. akt I OSK 1938/10, publ. jw.). W rozpoznawanym przypadku Rektor wykazał, że nie zachodzą przesłanki dla udzielenia informacji przetworzonej. Występowanie kwalifikowanego istotnego interesu publicznego w uzyskaniu żądanej informacji nie wynikało z treści wniosku z [...] stycznia 2020 r. Wobec powyższego zasadne było wezwanie skarżącego pismem z [...] stycznia 2020 r. do wykazania, że uzyskanie wskazanych informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, pod rygorem wydania w tym zakresie decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej. Skarżący wykonał wskazane wezwanie, jednak, w ocenie Sądu, nie wykazał istnienia szczególnie istotnego interesu publicznego. Zasadne było zatem wydanie decyzji odmownej. W przywołanym wyżej wyroku z dnia 18 grudnia 2018 r., sygn. akt SK 27/14, Trybunał Konstytucyjny wskazał, że ciężar w postaci wykazania przesłanki szczególnej istotności dla interesu publicznego nałożony na obywatela nie jest nadmiernie dolegliwy. Z całą pewnością ograniczenie to nie prowadzi do naruszenia istoty prawa do informacji publicznej. Nie może osiągnąć zamierzonego skutku próba wykazania istnienia kwalifikowanego interesu publicznego, podjęta przez skarżącego w jego piśmie stanowiącym odpowiedź na wezwanie Rektora z [...] stycznia 2020 r. Wskazać należy, że jak wynika z treści art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., informacja przetworzona podlega udostępnieniu tylko w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego, a więc interesu ogółu, jako określonej wspólnoty. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 6 lutego 2015 r., sygn. akt I OSK 583/14, Lex nr 1991837, wskazał, że każde działanie w interesie ogółu, jako określonej wspólnoty publicznoprawnej, jest działaniem w interesie publicznym, a wobec tego działanie "szczególnie istotne" musi charakteryzować się dodatkową kwalifikacją z punktu widzenia interesu ogółu. Zdaniem Sądu wyjątkowość tej kwalifikacji przejawia się w tym, że dla udostępnienia informacji publicznej przetworzonej nie tylko nie jest wystarczające stwierdzenie, że udostępnienie to uzasadnione jest interesem publicznym, a nawet że jest ono dla tego interesu istotne, lecz konieczne jest wykazanie, że udostępnienie informacji przetworzonej jest dla interesu publicznego szczególnie istotne. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym prezentowana jest teza, że o szczególnej istotności dla interesu publicznego informacji przetworzonej mogą świadczyć pewne okoliczności dotyczące wnioskującego o udzielenie tej informacji. Prawo do uzyskania informacji publicznej przetworzonej ma jedynie ten, kto jest w stanie wykazać w chwili składania wniosku swoje indywidualne, realne i konkretne możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej, której przygotowania się domaga, tj. uczynienia z niej użytku dla dobra ogółu w sposób niedostępny dla każdego posiadacza informacji publicznej. Powyższe znajduje potwierdzenie w wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 stycznia 2011 r., sygn. akt I OSK1870/10, Lex nr 951999 oraz z dnia 17 maja 2012 r., sygn. akt I OSK 416/12, Lex nr 1403137, z których wynika, że wnioskodawca żądający informacji publicznej przetworzonej, dla jej uzyskania powinien wykazać nie tylko, że jest ona ważna dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców, ale także, że jej uzyskanie daje mu realną możliwość wykorzystania uzyskanych danych dla poprawy funkcjonowania organów administracji i lepszej ochrony interesu publicznego. Uprawnienie to nie służy zatem wszystkim podmiotom potencjalnie zainteresowanym uzyskaniem informacji publicznej po to, by ją móc udostępnić ogółowi. Skarżący tymczasem wskazał jedynie na pozbawione poparcia konkretnymi dowodami okoliczności świadczące jego zdaniem o zaistniałych w toku rekrutacji kadry do WS[...] nieprawidłowościach. Samo stwierdzenie, że istnieją solidne podstawy by twierdzić, że doszło do nieprawidłowości w powyższym zakresie, czego dowodem jest zatrudnianie osób do WS[...] Kampusu mundurowego w Kaliszu przy pominięciu grupy funkcjonariuszy z COSSW w [...], nie daje podstaw do uznania, jakoby wnioskodawca skutecznie uzasadnił i wykazał swoje uprawnienie do otrzymania informacji przetworzonej, a przez to spełnił przesłanki, o których mowa powyżej przywołanym orzecznictwie sądów administracyjnych. Podobnie nie jest skutecznym uzasadnieniem wniosku o udostępnienie informacji publicznej przetworzonej argumentacja skarżącego, że dostrzeżone nieprawidłowości wpływają na funkcjonowanie podmiotów władzy publicznej, a więc żądane informacje są istotne dla interesu publicznego, ponieważ skarżący chciałby podjąć kroki prawne wobec instytucji celem wyeliminowania tych nieprawidłowości, co powstrzymałoby podobne sytuacje w przyszłości. Takiej argumentacji wniosku należy przypisać cechę ogólności i uznać ją jako pozbawioną elementów świadczących o tym, że faktycznie dostrzeżone nadużycia w procesie rekrutacji powinny zostać wyeliminowane by miało to wpływ na funkcjonowanie organów administracji oraz zapewniło lepszą ochronę interesu publicznego, a żeby osiągnąć ten cel Rektor powinien był udostępnić informacje, o które wystąpił skarżący. Z argumentacji skarżącego i wskazanych przez niego nieprawidłowości nie sposób dowiedzieć się jak udostępnienie wnioskowanych informacji miałoby uczynić z nich użytek dla dobra ogółu, a ten aspekt, o czym była już mowa powyżej, stoi za zasadnością udzielenia informacji przetworzonej. Należy zauważyć, że zasady rekrutacji kadry dydaktycznej, proces jej przeprowadzenia, krąg osób zainteresowanych postępowaniem rekrutacyjnym, a w szczególności jego rozstrzygnięciem, stanowi sferę działania każdej uczelni, jednakże wgląd do danych objętych powyższym zakresem nie może być niczym nieograniczony, stąd podmiot wnioskujący o te dane, by móc skutecznie ubiegać się o dostęp do nich, powinien w swoim wniosku wykazać, z uwagi na ich szczegółowość i złożoność świadczące o tym, że są one informacjami przetworzonymi, przesłanki szczególnej istotności dla interesu publicznego. Swoiste ograniczenie w prawie dostępu do takiej informacji nie prowadzi do naruszenia istoty prawa do informacji publicznej (por. ww. wyrok Trybunału Konstytucyjnego). W niniejszej sprawie Rektor zasadnie zauważył, że w świetle art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. wnioskodawca, żądając informacji publicznej przetworzonej, zobowiązany jest do wykazania, że określony, konkretny rodzaj informacji jest niezbędny do realizacji szczególnie istotnego interesu publicznego. Skarżący, w ocenie Sądu, która w tym zakresie jest zbieżna z oceną Rektora, nie sprostał powyższemu obowiązkowi, bowiem ograniczenie się do wskazania na nieprawidłowości w procesie rekrutacji kadry w WS[...], nie spełnia kryteriów wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego w uzyskaniu konkretnej informacji. Sąd nie stwierdził naruszenia w niniejszym przypadku normy z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.. Jednocześnie podkreślenia wymaga, że Rektor sprostał obowiązkowi uzasadnienia decyzji w zgodzie z normą przewidzianą w art. 107 § 3 Kpa.. Biorąc pod uwagę powyższe Sąd orzekł o oddaleniu skargi na podstawie art. 151 p.p.s.a..