II OZ 1106/19

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia H. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 10 października 2019 r. sygn. akt II SA/Po 602/19 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi H. G. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...] w przedmiocie obowiązku przedstawienia projektu budowlanego zamiennego postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 10 października 2019 r. sygn. akt II SA/Po 602/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę H. G. (dalej "skarżąca") na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2019 r. w przedmiocie obowiązku przedstawienia projektu budowlanego zamiennego. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 lipca 2019 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi, złożenie jednego odpisu skargi i podanie numeru PESEL. Powyższe wezwania doręczono skarżącej [...] lipca 2019 r. , co potwierdziła własnoręcznym podpisem. Termin do wykonania wezwania upłynął z dniem [...] lipca 2019 r. Do dnia rozpatrywania sprawy powyższe braki formalne skargi nie zostały uzupełnione. Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.), orzekł o jej odrzuceniu. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył w imieniu skarżącej pełnomocnik z urzędu, wnosząc o jego uchylenie i zaznaczając przy tym, że nie udało mu się skontaktować ze skarżącą. Pełnomocnik podniósł naruszenie przepisu postępowania w postaci art. 49 § 1 p.p.s.a. twierdząc, że brak podania numeru PESEL nie może być traktowany jako brak niepozwalający na nadanie pismu dalszego biegu w rozumieniu powołanego przepisu. Podobnie odniósł się pełnomocnik do braku odpisu skargi dla organu argumentując, że skarga jest nadawana za pośrednictwem organu, zatem mógł się on odnieść do jej treści, co zresztą nastąpiło w niniejszej sprawie. Jeżeli chodzi o brak podpisu pod skargą pełnomocnik wskazał, że wniesienie przez skarżącą podpisanego formularza PPF, podtrzymującego wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, Sąd powinien uznać za uzupełnienie skargi w zakresie braku podpisu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, zatem stwierdzenie przez sąd, że skarga posiada braki formalne i nie zostały one pomimo wcześniejszego wezwania uzupełnione przez wnoszącą skargę w przewidzianym do tego terminie obliguje sąd do odrzucenia takiej skargi w oparciu o ww. przepis. Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego. Skarga jako pierwsze pismo w postępowaniu sądowym powinna czynić zadość wymaganiom określonym w art. 46 § 1 i 2 p.p.s.a., a ponadto zawierać elementy określone w art. 57 § 1 p.p.s.a. – właściwe tylko dla tego szczególnego pisma procesowego. Jednym z wymogów formalnych skargi jest, aby zawierała ona podpis osoby wnoszącej skargę. Niepodpisanie skargi stanowi brak formalny uniemożliwiający nadanie pismu dalszego biegu. Argument pełnomocnika, że wniesienie podpisanego formularza PPF powinno być równoważne z uzupełnieniem podpisu pod wniesioną skargą jest całkowicie chybiony i nie znajduje żadnego oparcia w przepisach prawa. W świetle uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13 (publ. CBOSA) nie ulega też wątpliwości, że niedołączenie przez stronę skarżącą wymaganej liczby odpisów skargi, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. Zgodnie z treścią art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a., pierwsze pismo w sprawie powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną. W tym konkretnym przypadku należy się zgodzić z pełnomocnikiem strony, że brak ten nie jest wystarczającą podstawą do odrzucenia skargi, bowiem jak potwierdza to również aktualne orzecznictwo NSA, nie jest on przeszkodą do nadania skardze dalszego biegu. Kluczowym elementem jaki przesądził o zasadnym odrzuceniu przez Sąd I instancji skargi jest w tym przypadku brak podpisu pod skargą, który nie został uzupełniony w terminie i uniemożliwił nadanie skardze dalszego biegu. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.