I OSK 1468/09

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Łuczaj po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi T. W. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 czerwca 2009 r., sygn. akt I OSK 1530/08 o oddaleniu skargi kasacyjnej T. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 19 września 2008 r. sygn. akt II SA/Lu 339/08 w sprawie ze skargi T. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] 2008 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 30 czerwca 2009 r., sygn. akt I OSK 1530/08 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną T. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 19 września 2008 r. sygn. akt II SA/Lu 339/08 w sprawie ze skargi T. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] 2008 r. w przedmiocie zasiłku celowego. Pismem z dnia 28 września 2009 r. T. W. złożyła skargę o wznowienie postępowania zakończonego powyższym wyrokiem, wskazując jako podstawę wznowienia art. 273 § 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. T. W. podniosła, że Naczelny Sąd Administracyjny nie uwzględnił pisma T. W. z dnia 18 czerwca 2009 r. oraz wyroków wydanych w sprawach o sygn. akt II SA/Lu 467/06, II SA/Lu 740/07, II SA/Lu 699/08. Nadto w dniu wydania wyroku T. W. dowiedziała się o budżecie Gminy N. i otrzymała decyzję dla innego podopiecznego (wysokość świadczenia 750 -755 zł). T. W. podniosła także, iż organy, tj. Ośrodek Pomocy Społecznej w N. i Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. nie zażądały przedstawienia wydatków mimo, że to organy zbierają dowody (art. 77 § 1 k.p.a.). Nie została również wypełniona część IV kwestionariusza (aktualizacja wywiadu) a ocena napisana przez pracownika OPS jest niezgodna z faktami. T. W. zaznaczyła, że członek SKO K. A., zgodnie z art. 24 § 3 k.p.a., winien być wyłączony z jej spraw – wobec postanowienia I OSK 1789/06 z dnia 28 sierpnia 2007 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 275 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", do wznowienia postępowania z przyczyn nieważności właściwy jest sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie, a jeżeli zaskarżono orzeczenia sądów obu instancji, właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny. Do wznowienia postępowania na innej podstawie właściwy jest sąd, który ostatnio orzekał w sprawie. A zatem, stosownie do powyższego przepisu właściwym sądem do rozpoznania niniejszej skargi o wznowienie postępowania jest Naczelny Sąd Administracyjny. Zgodnie zaś z art. 276 zdanie drugie p.p.s.a., gdy do wznowienia postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, stosuje się odpowiednio art. 175 p.p.s.a., który w § 1 stanowi, że skarga powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, zastrzeżeniem § 2 i 3. Przepis ten wyłącza bowiem sporządzenie tego typu skargi osobiście przez stronę, która nie jest jednocześnie jedną z osób wymienionych w art. 175 § 2 p.p.s.a. Zatem, zwolnione z "przymusu adwokacko-radcowskiego", tj. uprawnione do osobistego sporządzenia skargi o wznowienie postępowania, są w takiej sytuacji jedynie osoby posiadające wysokie kwalifikacje prawnicze, wymienione w art. 175 § 2 p.p.s.a. tzn. sędziowie, prokuratorzy, notariusze, profesorowie lub doktorzy habilitowani nauk prawnych, będący stronami, ich przedstawicielami lub pełnomocnikami, albo też wnoszący taką skargę prokuratorzy lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Niedopełnienie tego wymogu powoduje odrzucenie skargi o wznowienie postępowania zakończonego orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego. W niniejszej sprawie T. W. skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 czerwca 2009 r. sporządziła osobiście. Sporządzenie w niniejszej sprawie skargi o wznowienie postępowania przez samą stronę, niebędącą adwokatem, radcą prawnym, sędzią, prokuratorem, notariuszem, radcą Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesorem lub doktorem habilitowanym nauk prawnych, oznacza, że nie został spełniony ustawowy wymóg wynikający z art. 276 w związku z art. 175 § 1 i 2 p.p.s.a. Skarżąca nie należy do kręgu osób wymienionych w art. 175 § 1 i 2 p.p.s.a., a zatem nie miała wymaganej ustawowo zdolności do sporządzenia przedmiotowej skargi o wznowienie postępowania. Na marginesie należy zaznaczyć, iż postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 27 maja 2008 r. skarżącej zostało przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. W dniu 29 maja 2008 r. Okręgowa Rada Adwokacka w Lublinie wyznaczyła dla T. W. pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata A. S., zaś w dniu 3 czerwca 2009 r. w miejsce adwokata A. S. wyznaczyła adwokata S. J. W dniu 17 czerwca 2009 r. skarżąca udzieliła adwokatowi S. J. stosownego pełnomocnictwa. Zgodnie zaś z art. 39 pkt 1 p.p.s.a. pełnomocnictwo ogólne lub do prowadzenia poszczególnych spraw obejmuje z samego prawa umocowanie do wszystkich łączących się ze sprawą czynności w postępowaniu, nie wyłączając skargi o wznowienie postępowania i postępowania wywołanego jej wniesieniem. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w związku z art. 276 i 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.