I SAB/Wa 306/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Mateusz Rogala po rozpoznaniu w dniu 28 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. S. na bezczynność Prokuratora Krajowego w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 27 czerwca 2022 r. postanawia odrzucić skargę UZASADNIENIE W piśmie z dnia 5 sierpnia 2022 r. Z. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prokuratora Krajowego w przedmiocie rozpoznania jego wniosku z dnia 27 czerwca 2022 r. w sprawie ścigania i aresztowania wymienionych we wniosku prokuratorów Prokuratury Krajowej. W odpowiedzi na skargę Prokurator Krajowy wniósł o jej odrzucenie, podnosząc, że sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych. Wyjaśnił, że zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. – Prawo o prokuraturze (Dz. U. z 2021 r., poz. 66 ze zm.), prokuratura wykonuje zadania w zakresie ścigania przestępstw oraz stoi na straży praworządności. Zadania te prokurator Krajowy i pozostali zastępcy Prokuratora Generalnego oraz podlegli im prokuratorzy wykonują przez czynności określone w art. 3 § 1 ustawy – Prawo o prokuraturze, a nie poprzez wydawanie decyzji, postanowień bądź innych aktów z zakresu administracji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., powoływanej dalej jako p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a), a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3). Z powyższych przepisów wynika, że zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej dopuszczalne jest tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy powyższych przepisów zaskarżenie decyzji, postanowień oraz innych aktów lub czynności. Innymi słowy, warunkiem dopuszczalności wniesienia skargi na bezczynność jest możliwość złożenia skargi na ewentualną decyzję (postanowienie, orzeczenie) wydaną w tym zakresie. Skarga Z. S. dotyczy bezczynności Prokuratora Krajowego w zakresie rozpatrzenia jego wniosku z dnia 27 czerwca 2022 r. w sprawie ścigania i aresztowania prokuratorów Prokuratury Krajowej. Wniosek skarżącego sprowadza się zatem w istocie do żądania wszczęcia postępowania karnego. Określona w skardze bezczynność nie jest więc związana z wydaniem jakiegokolwiek aktu lub podjęcia jakiejkolwiek czynności, wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., poddanych kognicji sądu administracyjnego. Brak jest też przepisów szczególnych, które przewidywałyby w takiej sytuacji kontrolę sądowoadministracyjną. Nie budzi wątpliwości Sądu, że ewentualne sprawy dotyczące ścigania i ukarania wymienionych we wniosku prokuratorów należą do właściwości organów ścigania i sądów karnych, nie zaś do właściwości sądów administracyjnych. Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych, sposób rozpoznania korespondencji kierowanej do organów prokuratury oraz zasadność i prawidłowość wydawanych rozstrzygnięć powinny być weryfikowane na gruncie przepisów ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 534). Również wszelkie skargi i wnioski dotyczące działalności prokuratury podlegają rozpoznaniu w odrębnym trybie, a mianowicie według reguł zawartych w Dziale XIV rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 7 kwietnia 2016 r. Regulamin wewnętrznego urzędowania powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury, a przepisy Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 8 stycznia 2002 r. w sprawie organizacji, przyjmowania i rozpatrywania skarg i wniosków, stosuje się jedynie w zakresie nieuregulowanym w ustawie Prawo o prokuraturze i Regulaminie wewnętrznego urzędowania powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 grudnia 2021 r. sygn. akt III OSK 6862/21, dostępne w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych). W konsekwencji powyższego stwierdzić należy, że skarga Z. S. na bezczynność Prokuratora Krajowego w zakresie rozpatrzenia jego wniosku o ściganie i aresztowanie prokuratorów dotycy sprawy nienależącej do właściwości sądu administracyjnego i z tej przyczyny jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.