Artykuł 1 Definicje Do celów niniejszego Protokołu: aaa"Konwencja” oznacza Konwencję o umowie międzynarodowego przewozu drogowego towarów (CMR); aaa"Komunikacja elektroniczna” oznacza informację generowaną, wysyłaną, odbieraną i przechowywaną przy użyciu środków elektronicznych, optycznych lub cyfrowych lub podobnych środków powodujących, że przekazywana informacja jest dost

Art. 358. § 1. Do roszczeń o wynagrodzenie szkody wynikłej ze zderzenia statków na morskich wodach wewnętrznych lub morzu terytorialnym stosuje się prawo państwa nadbrzeżnego; jeżeli zderzenie nastąpiło na pełnym morzu, stosuje się prawo sądu państwa, który spór rozpoznaje. W razie jednak zderzenia statków podnoszących tę samą banderę, stosuje się prawo tej bandery bez względu na to, na j

Art. 358. (uchylony)

Art. 1. Wyraża się zgodę na dokonanie przez Prezydenta Rzeczypospolitej ratyfikacji konwencji międzynarodowej o przewozie towarów kolejami żelaznemi, podpisanej wraz z 8 załącznikami w Rzymie dnia 23 listopada 1933 r.

Art. 358. § 1. Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, zobowiązania pieniężne na obszarze Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej mogą być wyrażone tylko w pieniądzu polskim. § 2. Spełnienie świadczenia pieniężnego następuje przez zapłatę jego sumy nominalnej, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.

Art. 138. § 1. Z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w ustawie przepisy o konosamencie stosuje się odpowiednio do konosamentu bezpośredniego wydanego przez przewoźnika morskiego podejmującego się przewozu, który ma być dokonany na części trasy przez innego przewoźnika (morskiego, rzecznego, lądowego lub powietrznego). § 2. Do przewozu na częściach trasy, które nie stanowią drogi mor

Art. 359. § 1. Strony mogą w umowie określić prawo właściwe dla ich stosunku prawnego związanego z żeglugą morską. § 2. Jeżeli stosunek prawny według ustawy lub umowy podlega obcemu prawu, należy je w Rzeczypospolitej Polskiej stosować, chyba że jego stosowanie miałoby skutki sprzeczne z podstawowymi zasadami porządku prawnego Rzeczypospolitej Polskiej.

Art. 1. 1. Ustawa reguluje przewóz osób i rzeczy środkami transportu kolejowego, samochodowego, lotniczego i żeglugi śródlądowej, wykonywany odpłatnie na podstawie umowy przez uprawnionych do tego przewoźników, z wyłączeniem przewozu w komunikacji komunalnej. 2. Przepisy ustawy stosuje się odpowiednio do przewozu nieodpłatnego wykonywanego przez przewoźnika. 3. Przepisy ustawy st

Zastrzeżenie przez strony w zleceniu transportowym kary umownej w dostawie towaru, sprzeciwia się obowiązującym przepisom prawa, tj. przepisom zawartym w Konwencji o umowie międzynarodowego przewozu drogowego towarów (CMR) mającymi charakter przepisów bezwzględnie obowiązujących, kwestia odszkodowania za opóźnienie w dostawie towaru jest bowiem uregulowana przepisami tej konwencji, a zatem postano

Problematyka przedawnienia została w znacznej mierze uregulowana w Konwencji CMR, a zatem tylko w nieuregulowanym zakresie tj. w pewnych aspektach w zakresie przerwania biegu terminu przedawnienia lub jego zawieszenia (art. 32 ust.3 konwencji) zastosowanie mają przepisy polskich ustaw. Postępowanie zgodne z umową wyklucza możliwość uznania danego zachowania za niedbalstwo skutkujące przypisaniem z

a. Na gruncie art. 32 ust. 1 Konwencji CMR zasada z art. 118 zd. 2 k.c. nie ma zastosowania i trzyletni termin przedawnienia upływa nie z końcem roku kalendarzowego, ale w tym dniu ostatniego roku, który datą odpowiada dniowi początkowemu terminu. b. Reklamacja musi być zawsze skierowana do przewoźnika i to przewoźnika „bezpośredniego" (dla nadawcy), gdyż skierowanie reklamacji do przewoźnika będą

Zgodnie z art. 17 ust. 1 Konwencji CMR, przewoźnik odpowiada za całkowite lub częściowe zaginięcie towaru lub za jego uszkodzenie, które nastąpi w czasie między przyjęciem towaru a jego wydaniem, jak również za opóźnienie dostawy. Konwencja nie reguluje w sposób odrębny kwestii dotyczącej zamiany ładunków w trakcie przeprowadzanego rozładunku, co miało miejsce w niniejszej sprawie. W przypadku, gd

1. Kwestia wymagająca rozstrzygnięcia dotyczy tego, czy opakowanie zbiorcze, w którym znajduje się towar, a które doznało uszkodzenia w trakcie przewozu, jest towarem (stanowi element towaru) w rozumieniu Konwencji. Podkreślić trzeba, że konwencja rozróżnia pojęcie towaru i opakowania, przy czym stan opakowania jest istotny dla powstania domniemania z art. 9 ust 2 konwencji. Z powyższego wynika, ż

1. Kwestia wymagająca rozstrzygnięcia dotyczy tego, czy opakowanie zbiorcze, w którym znajduje się towar, a które doznało uszkodzenia w trakcie przewozu, jest towarem (stanowi element towaru) w rozumieniu Konwencji. Podkreślić trzeba, że konwencja rozróżnia pojęcie towaru i opakowania, przy czym stan opakowania jest istotny dla powstania domniemania z art. 9 ust 2 konwencji. Z powyższego wynika, ż

"Niemożliwość wykonania umowy zgodnie z jej warunkami powinna być oceniana w sposób zobiektywizowany. Nie chodzi więc wyłącznie o niemożliwość jej wykonania przez danego przewoźnika jego siłami. Należy wziąć pod uwagę to, że przewoźnik może posługiwać się osobami trzecimi przy wykonywaniu swojego zobowiązania (art. 3 CMR). Jeżeli zatem przewoźnik nie jest w stanie sam przewieźć towaru (np. jego je

Brak należytego zaplanowania trasy transportu, brak informacji dla kierowcy wykonującego przewóz międzynarodowy jako przesłanki rażącego niedbalstwa w ramach konwencji CMR