Art. 2. Ilekroć w ustawie jest mowa o: 1) przedsiębiorcy - należy przez to rozumieć przedsiębiorcę w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. - Prawo działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 101, poz. 1178 oraz z 2000 r. Nr 86, poz. 958 i Nr 114, poz. 1193), 2) produkcie - należy przez to rozumieć dostarczaną przez przedsiębiorcę, zarówno odpłatnie, jak i nieodpłatnie,

Art. 2. Ilekroć w ustawie jest mowa o: 1) przedsiębiorcy - rozumie się przez to osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, które prowadzą działalność gospodarczą lub zawodową, nawet jeżeli działalność ta nie ma charakteru zorganizowanego i ciągłego, a także osoby działające w ich imieniu lub na ich rzecz; 2) konsumencie - rozumie

Art. 221. Za konsumenta uważa się osobę fizyczną dokonującą z przedsiębiorcą czynności prawnej niezwiązanej bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą lub zawodową.

Art. 1. Ustawa określa prawa przysługujące konsumentowi, w szczególności: 1) obowiązki przedsiębiorcy zawierającego umowę z konsumentem; 2) zasady i tryb zawierania z konsumentem umowy na odległość i poza lokalem przedsiębiorstwa; 3) zasady i tryb wykonania przysługującego konsumentowi prawa odstąpienia od umowy zawartej na odległość lub poza lokalem przedsiębiorstwa; 4)

Art. 1. Ustawa określa nieuczciwe praktyki rynkowe w działalności gospodarczej i zawodowej oraz zasady przeciwdziałania tym praktykom w interesie konsumentów i w interesie publicznym.

Art. 2. Przepisy ustawy nie dotyczą: 1) artykułów rolno-spożywczych wytwarzanych na własny użytek, 2) materiału siewnego roślin rolniczych, ogrodniczych i zielarskich w rozumieniu przepisów o nasiennictwie, 3) sprzedaży artykułów rolno-spożywczych dokonywanej przez ich producentów w gospodarstwie bezpośrednio konsumentom, 4) wymagań zdrowotnych, sanitarnych, weterynaryjn

Art. 2. Zwalczanie nieuczciwej konkurencji reguluje odrębna ustawa.

Art. 1. Ustawa określa zasady ochrony prawnej niektórych usług świadczonych odpłatnie drogą elektroniczną opartych lub polegających na dostępie warunkowym.

1. Przepisy art. 30 w zw. z art. 45 ustawy z dnia 12.05.2011 r. o kredycie konsumenckim przewidują inny rodzaj ochrony konsumenta niż art. 3851 k.c. w tym przewidują inne co do zasady skutki prawne i różny mają zakres przedmiotowy (rodzaj umowy); przy czym w konkretnym przypadku indywidualnie ocenianej sprawy może dochodzić do sytuacji, w których dyspozycje wszystkich tych przepisów zostaną wypełn

1. Przepisy art. 30 w zw. z art. 45 ustawy z dnia 12.05.2011 r. o kredycie konsumenckim przewidują inny rodzaj ochrony konsumenta niż art. 3851 k.c. w tym przewidują inne co do zasady skutki prawne i różny mają zakres przedmiotowy (rodzaj umowy); przy czym w konkretnym przypadku indywidualnie ocenianej sprawy może dochodzić do sytuacji, w których dyspozycje wszystkich tych przepisów zostaną wypełn

Dla kwalifikacji osoby fizycznej, jako konsumenta nie jest rozstrzygające , czy w ogóle prowadzi działalność gospodarczą lub zawodową.Z punktu widzenia kwalifikacji osoby fizycznej jako konsumenta , nie ma znaczenia czy jest to działalność podstawowa, czy dochodowa (uboczna ) i czy jest to dla danego podmiotu podstawowym, czy też dodatkowym źródłem zarobku.Nie ma też znaczenia subiektywnego przeko

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt XVII AmA 58/22</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 15 stycznia 2024 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Warszawie, Wydział XVII Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów</p> <p>w składzie:</p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący – Sędzia SO Bogdan Gierzyński</strong> </p> <p>Protokolant – starszy sekretarz sądowy Wioleta Banaszek<

Ponadto wskazać należy, iż na skorzystanie z powyższego uprawnienia przepis art. 45 ust. 5 Ustawy z dnia 12 maja 2011 roku o kredycie konsumenckim przewiduje roczny termin, liczony od dnia wykonania umowy. W doktrynie ugruntował się pogląd, iż termin określony w powyższym przepisie rozpoczyna się od dnia zawarcia umowy, zaś po jego upływie kształtujące uprawnienie konsumenta gaśnie. O wykonaniu kr

W przypadku złożenia oświadczenia o jakim mowa w art. 45 ust. 1 ustawy 12.05.2011r. o kredycie konsumenckim (j.t. Dz.U. z 2023r., poz. 1028) sąd ma obowiązek oceny całej umowy tj. czy nie narusza ona żadnego z przepisów wymienionego w ww. art. 45 ust. 1. Przepis ten nie nakłada bowiem na konsumenta obowiązku wskazywania, które z wymienionych w art. 45 ust. 1 ww. ustawy, przepisy zostały naruszone.

1. W motywie 7 Dyrektyw Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/48/WE z dnia 23.04.2008 r. mowa o wewnętrznym rynku kredytów konsumenckich. Celem Dyrektywy nie było i nie jest stworzenie innych rynków wewnętrznych dla przedsiębiorców (usługowych instytucji finansowych) z obciążeniem zarazem dla konsumentów tj. kosztem ich zasadniczych należności czy ochrony. M.in. przy danym poziomie kosztów dla kons

1. W motywie 7 Dyrektyw Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/48/WE z dnia 23.04.2008 r. mowa o wewnętrznym rynku kredytów konsumenckich. Celem Dyrektywy nie było i nie jest stworzenie innych rynków wewnętrznych dla przedsiębiorców (usługowych instytucji finansowych) z obciążeniem zarazem dla konsumentów tj. kosztem ich zasadniczych należności czy ochrony. M.in. przy danym poziomie kosztów dla kons