Art. 461. § 1. Zobowiązany do wydania cudzej rzeczy może ją zatrzymać aż do chwili zaspokojenia lub zabezpieczenia przysługujących mu roszczeń o zwrot nakładów na rzecz oraz roszczeń o naprawienie szkody przez rzecz wyrządzonej (prawo zatrzymania). § 2. Przepisu powyższego nie stosuje się, gdy obowiązek wydania rzeczy wynika z czynu niedozwolonego albo gdy chodzi o zwrot rzeczy wynaję

Art. 461. § 1. Sąd w każdym stanie postępowania powinien dążyć do ugodowego załatwienia sprawy. § 2. Sąd uzna zawarcie ugody za niedopuszczalne, gdyby jej treść była niezgodna z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo naruszała słuszny interes pracownika. Wszelkie czynności, choćby podjęte poza sądem, dla uchylenia się od skutków takiego sprzeciwu sądu są nieważne. § 3. P

Art. 461. Wyrok wydany w sprawie przekazanej sądowi na żądanie uprawnionego organu lub uprawnionej osoby nie podlega zaskarżeniu. Nie dotyczy to wypadku, gdy sąd orzekł na niekorzyść obwinionego.

Art. 46. § 1. Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności. § 2. Prowadzenie ksiąg wieczystych regulują odrębne przepisy.

Art. 461. W przypadku wypowiedzenia przez żołnierza zawodowego stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej w okresie 12 miesięcy od dnia objęcia przez tego żołnierza zawodowego wyższego stanowiska służbowego albo stanowiska służbowego o tym samym stopniu etatowym, lecz z wyższą grupą uposażenia podstawę wymiaru należności, o których mowa w art. 458 oraz art. 459 pkt 1 i 2, ustala się,

Art. 421. Przepisów powyższych o odpowiedzialności Skarbu Państwa za szkodę wyrządzoną przez funkcjonariusza państwowego nie stosuje się, jeżeli odpowiedzialność ta jest uregulowana w przepisach szczególnych.

Art. 46. § 1. Ukaranie uważa się za niebyłe po upływie 2 lat od wykonania, darowania lub przedawnienia wykonania kary. § 2. Jeżeli ukarany przed upływem okresu przewidzianego w § 1 popełnił nowe wykroczenie, za które wymierzono mu karę aresztu, ograniczenia wolności lub grzywny, ukaranie za oba wykroczenia uważa się za niebyłe po upływie 2 lat od wykonania, darowania albo od przedawn

Art. 46. 1. Kto udaremnia lub utrudnia przeprowadzanie czynności w postępowaniu kontrolnym, administracyjnym lub wyjaśniającym, podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo karze grzywny. 2. Tej samej karze podlega, kto dopuszcza się czynu określonego w ust. 1, działając w imieniu lub w interesie osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej.

<p>Sygn. akt VI Ka 461/23</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 09 lutego 2024 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Elblągu VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie:</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Przewodniczący: sędzia Natalia Burandt</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Protokolant: st. sekr. sąd. Magdalena Popławska </strong> </p> <p> <strong> <!-

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt VII AGa 461/19</strong> </p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->Dnia 17 stycznia 2025 r. </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny w Warszawie VII Wydział Gospodarczy i Własności Intelektualnej</strong> </p> <p>w składzie następującym:</p> <p>Przewodniczący: sędzia Przemysław Feliga</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2025 r. w Warszawie<

<p> <strong> <!-- -->Postanowieniem z dnia 20.01.2025 r. sprostowano postanowienie</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Postanowienie niniejsze po sprostowaniu </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt VII AGa 461/19</strong> </p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->Dnia 17 stycznia 2025 r. </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny w Warszawie VII Wydział Gospodarczy i Wła

Kara umowna od odszkodowania różni się jedynie tym, że należy się ona bez względu na wysokość szkody (art. 484 § 1 k.c.).

Przepisy art. 68-69 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych (....) mają charakter przepisów szczególnych w stosunku do metod ustalania odszkodowania wynikających z art. 361 par 2 KC

W myśl art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Skoro zatem strona pozwana kwestionowała fakt istnienia zobowiązania, jego wysokość, wymagalność jak i odsetki, to rolą powoda było przedłożenie stosownych dokumentów, a tym samym udowodnienie faktów, z których wywodzi skutki prawne.

Zgodnie z art. 225 k.c. w zw. z art. 224 § 2 k.c. i art. 230 k.c. posiadacz (samoistny oraz zależny) pozostający w złej wierze zobowiązany jest do zapłaty na rzecz właściciela wynagrodzenia za korzystanie z rzeczy. Przy czym wysokość tego wynagrodzenia, jak powszechnie przyjmuje się, powinna odpowiadać stawkom rynkowym za korzystanie z danego rodzaju rzeczy w określonych warunkach przy uwzględnien

Sprzedaż jest umową konsensualną, odpłatną i wzajemną i dlatego zgodnie z art. 488 § 1 k.c., samo przyjęcie towaru za oferowaną w fakturze cenę rodzi natychmiastowy obowiązek zapłaty (o ile strony uprzednio nie zawierały umowy odmiennie regulującej warunki zapłaty).