Art. 1. Ustawa określa: 1) zasady i tryb zawierania umów o kredyt konsumencki; 2) obowiązki kredytodawcy i pośrednika kredytowego w zakresie informacji udzielanych przed zawarciem umowy o kredyt konsumencki oraz obowiązki konsumenta, kredytodawcy i pośrednika kredytowego w związku z zawartą umową o kredyt konsumencki; 3) obowiązki kredytodawcy i pośrednika kredytowego w zakre

Art. 11. Kredytodawca lub pośrednik kredytowy zobowiązany jest przed zawarciem umowy o kredyt konsumencki udzielić konsumentowi wyjaśnień dotyczących treści informacji przekazanych przed zawarciem umowy oraz postanowień zawartych w umowie, która ma zostać zawarta, w sposób umożliwiający konsumentowi podjęcie decyzji dotyczącej umowy o kredyt konsumencki.

Art. 61. W ustawie z dnia 14 grudnia 1995 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych (Dz. U. z 1996 r. Nr 1, poz. 2, z późn. zm.7)Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1999 r. Nr 101, poz. 1178, z 2001 r. Nr 8, poz. 64 i Nr 100, poz. 1081, z 2002 r. Nr 169, poz. 1387 i Nr 241, poz. 2074, z 2004 r. Nr 68, poz. 623 i Nr 146, poz. 1546, z 2006 r. Nr 183, poz. 135

Art. 2. Ustawę stosuje się także do umów o kredyt konsumencki, który spółdzielcza kasa oszczędnościowo-kredytowa w zakresie swojej działalności udziela lub daje przyrzeczenie udzielenia swojemu członkowi.

Art. 3. 1. Przez umowę o kredyt konsumencki rozumie się umowę o kredyt w wysokości nie większej niż 255 550 zł albo równowartość tej kwoty w walucie innej niż waluta polska, który kredytodawca w zakresie swojej działalności udziela lub daje przyrzeczenie udzielenia konsumentowi. 2. Za umowę o kredyt konsumencki uważa się w szczególności: 1) umowę pożyczki; 2) umowę kredytu w

Art. 21. 1. W przypadku umowy o kredyt przewidującej odroczenie płatności lub zmianę sposobu spłaty gdy konsument jest w zwłoce ze spłatą zadłużenia wynikającego z umowy o kredyt, zawieranej na wniosek konsumenta na odległość, jeżeli środek porozumiewania się na odległość nie pozwala na przekazanie danych zgodnie z art. 18 ust. 1 i art. 19, kredytodawca lub pośrednik kredytowy dostarcza k

Art. 63. W ustawie z dnia 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (Dz. U. Nr 22, poz. 271, z późn. zm.9)Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2002 r. Nr 144, poz. 1204, z 2003 r. Nr 84, poz. 774 i Nr 188, poz. 1837, z 2004 r. Nr 96, poz. 959 i Nr 116, poz. 1204, z 2005 r. Nr 122, poz

Art. 30. 1. Umowa o kredyt konsumencki, z zastrzeżeniem art. 31-33, powinna określać: 1) imię, nazwisko i adres konsumenta oraz imię, nazwisko (nazwę) i adres (siedzibę) kredytodawcy i pośrednika kredytowego; 2) rodzaj kredytu; 3) czas obowiązywania umowy; 4) całkowitą kwotę kredytu; 5) terminy i sposób wypłaty kredytu; 6) stopę oprocentowania kredytu oraz warun

Przepisy ustawy z dnia 12 maja 2011 roku o kredycie konsumenckim nie wyłączają możliwości zawarcia w umowie kredytu konsumenckiego postanowień przewidujących obowiązek zapłaty odsetek kapitałowych obliczonych również od kredytowanych przez przedsiębiorcę pozaodsetkowych kosztów kredytu.

1. Przepisy art. 30 w zw. z art. 45 ustawy z dnia 12.05.2011 r. o kredycie konsumenckim przewidują inny rodzaj ochrony konsumenta niż art. 3851 k.c. w tym przewidują inne co do zasady skutki prawne i różny mają zakres przedmiotowy (rodzaj umowy); przy czym w konkretnym przypadku indywidualnie ocenianej sprawy może dochodzić do sytuacji, w których dyspozycje wszystkich tych przepisów zostaną wypełn

1. Przepisy art. 30 w zw. z art. 45 ustawy z dnia 12.05.2011 r. o kredycie konsumenckim przewidują inny rodzaj ochrony konsumenta niż art. 3851 k.c. w tym przewidują inne co do zasady skutki prawne i różny mają zakres przedmiotowy (rodzaj umowy); przy czym w konkretnym przypadku indywidualnie ocenianej sprawy może dochodzić do sytuacji, w których dyspozycje wszystkich tych przepisów zostaną wypełn

W przypadku złożenia oświadczenia o jakim mowa w art. 45 ust. 1 ustawy 12.05.2011r. o kredycie konsumenckim (j.t. Dz.U. z 2023r., poz. 1028) sąd ma obowiązek oceny całej umowy tj. czy nie narusza ona żadnego z przepisów wymienionego w ww. art. 45 ust. 1. Przepis ten nie nakłada bowiem na konsumenta obowiązku wskazywania, które z wymienionych w art. 45 ust. 1 ww. ustawy, przepisy zostały naruszone.

Przez „wykonanie umowy” w świetle art. 45 ust. 5 ustawy z dnia 12 maja 2011r. o kredycie konsumenckim (tekst jedn. Dz.U.2024.1497) należy rozumieć sytuację, w której wypełniono wszystkie obowiązki w ramach stosunku kredytu konsumenckiego, w tym te powstające z mocy ustawy.

1. Ani z Ustawy z 12.05.2011 r. o kredycie konsumenckim, ani z Dyrektywy Dyrektyw Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/48/WE z dnia 23.04.2008 r. nie wynika pozbawienie konsumenta prawa do skredytowania kosztów prowizji. Zaś od kredytu każdy pożyczkodawca ma prawo (choć nie obowiązek) naliczać odsetki, które nie przekraczają odsetek maksymalnych. Jakakolwiek inna interpretacja prowadziłaby — wbrew

1. Ani z Ustawy z 12.05.2011 r. o kredycie konsumenckim, ani z Dyrektywy Dyrektyw Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/48/WE z dnia 23.04.2008 r. nie wynika pozbawienie konsumenta prawa do skredytowania kosztów prowizji. Zaś od kredytu każdy pożyczkodawca ma prawo (choć nie obowiązek) naliczać odsetki, które nie przekraczają odsetek maksymalnych. Jakakolwiek inna interpretacja prowadziłaby — wbrew

Ponadto wskazać należy, iż na skorzystanie z powyższego uprawnienia przepis art. 45 ust. 5 Ustawy z dnia 12 maja 2011 roku o kredycie konsumenckim przewiduje roczny termin, liczony od dnia wykonania umowy. W doktrynie ugruntował się pogląd, iż termin określony w powyższym przepisie rozpoczyna się od dnia zawarcia umowy, zaś po jego upływie kształtujące uprawnienie konsumenta gaśnie. O wykonaniu kr